Ik ben nu 12 maar vanaf mijn 10e was ik heel onzeker. Kinderen peste me en scholden me uit en sloten me buiten. Daardoor ben ik mezelf gaan snijden om de pijn van het gepest niet meer te voelen. Maar het werd alleen maar erger, mijn vriendinnen waarvan ik dacht dat het vrieninnen waren zeiden tegen iedereen dat ik me sneed om aandacht te trekken. Ik heb vaak gedacht aan zelfmoord en elke keer als ik m'n broer moest ophalen van het station dacht ik: kan ik niet gewoon beter op het spoor gaan liggen. Maar ik deed het niet. Toen ik mezelf Ik ben nu 12 en heb spijt van wat ik mezelf heb aangedaan. Ik ben naar een psygoloog gegaan en dat heeft me er groten deels weer op geholpen. Iedereen denk dat ik blij ben maar dat ben ik helemaal niet. Al mijn lachen? Fack lachen. Ik zit echt slecht in m'n vel maar niemand in get echte leven weet dat en dat mogen ze ook niet. Ik wil mezelf weer snijde maar doe het niet. Ik zit slecht in m'n vel en ik wil weer een leuk leven leiden zoals vroeger maar dat zal niet meer lukke
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.