Mijn hoofd lijkt een achtbaan

Ik heb al heel veel medicijnen geslikt. Maar dat werkt eigenlijk niet. Dat is wel vervelend, omdat ze niet weten hoe ze moeten helpen. Gesprekken heb ik wel, maar eigenlijk loopt dat perongeluk telkens in een ruzie uit. Dat wil ik helemaal niet, maar dat gebeurt gewoon. ja, het verleden..

Krijg je daar ook hulp?
Mijn moeder heeft borderline, vroeger ging het ook vaak slecht met haar. Toen ze medicatie begon te nemen, na meerdere soorten en dosissen te proberen, ging het ineens beter. Dat zal niet voor iedereen zo zijn, maar kun je dat niet proberen? Pas wel op met hoge dosissen, daar kun je echt een soort zombie van worden. Mijn moeder neemt nu nog altijd een erg hoge dosis omdat het anders slecht met haar gaat, maar ze is erg stil en rustig en staart veel voor zich uit, soms vraag je je af of ze er wel is..

En naast medicatie, kan praten ook erg helpen. De man die mijn moeder hielp leerde haar manieren om positiever te denken, de controle niet te verliezen enzo. En vaak hebben mensen met borderline een slecht jeugd gehad, ook daar zou je over kunnen praten.
Verder wens ik je sterkte, ik kan niet echt advies geven over zo'n instelling. Maar als je de nodige hulp krijgt zou het misschien beter gaan.

Ik ben het meisje met borderline. Het gaat nog steeds niet echt goed met mij. Ik zit al erg lang in een tehuis. Het is niet fijn daar. De controle is zo groot. Ik ben vaak agressief, maar kan hier niets aan doen. Dan komen er gelijk bewakers aan en springen op mij. Soms moet ik wel 12 uur in de isoleerkamer zitten. Ik weet niet of het ooit beter met mij gaat. Ik voel me niet beter dan eerst. Dat werkt alleen maar negatief.

Gelukkig weet je nu wat er met je is. Niet leuk dat je borderline hebt, maar er is wel wat aan te doen. Waarom moet je nu naar een tehuis dan? En wanneer?

Er is borderline geconstateerd, maar ik moet nu naar een tehuis.

Heb je al de huisarts ingelicht? Anders zou ik dat eerst doen. Wat klote dat je je zo voelt. Het snijden en de woede lijken mij op een borderline stoornis. Heb je iets heel vervelend meegemaakt? Vraag om agressie therapie of een cognitieve gedrags therapie. Maar ga praten. En hoop dat je niet naar een tehuis hoeft. Sterkte.

het belangrijkste is denk ik dat je met iemand hier over praat, dat maakt je hoofd misschien een beetje leeg.

He hoi, heb je geen vertrouwenspersoon in welke zin dan ook , hoeft niet perse familie te zijn maar iemand die naar je liusterd zonder oordeel of uitgesproken mening .
Want heb je problemen met.... vul zelf maar in.
Praten helpt of schrijf het van je af.
En als alternatief voor een tehuis is er geen familie , kennissen vriendin oid waar je liefdevol kan worden opgevangen ?

Succes en heel veel sterkte

ik kan uit je bericht niet op maken of je eens professionele hulp hebt / gehad, ( zo niet dan raad ik jou het wel aan)

je zegt ook dat je er niets aan kunt doen, ben je niet getest op agressie stoornissen of iets in die trand.




je zegt dat je er spijt van heb, en dat lijkt me iets positief


Om die woede aanvallen te beperken kun je misschien eerst tot 10,20,50 tellen of eventjes weg lopen en dan reageren. ik den dat je hem al heel vaak hebt gehoord maar verder heb ik geen tips


ik zou het proberen positief in te zien een tehuis is vaak helemaal niet zo vervelend als dat mensen zeggen. het kan ook heel gezellig zijn.


succes ik hoop dat je er iets aan hebt gehad