Hoi, op het moment dat ik dit schrijf zit ik huilend op de bank. Alleen. Waarom? Omdat ik me schuldig voel. Je zult vast denken wat een aansteller. Klopt. Vind ik zelf ook. Maar ik kan er niks aan doen. Ik heb het vooral met mijn ouders. Ook zoals vandaag ik gebeurd. Mijn vader is jarig. Superleuk, en ik ben vrij. Mooi voor mijn ouders want dan kan ik mee naar de notaris. Ik heb een klein beetje buikpijn, en ik heb gewoon geen zin. Dus ik doe een beetje overdreven. Mooi. Ik hoef niet mee. Ik zie gelijk al die teleurgestelde blik van mijn ouder. En ik. Sorry ik moest weer even huilen. Ik dacht al van, oh, ze vinden het erg. Maar toch bleef ik thuis. Toen mijn ouders weggingen moest ik gelijk huilen. Ik kon toxh gezellig meegaan? Arghh. Ik wik naar mijn ouders toe. Dit heb ik zo vaak. Het is zo kut om zo vaak een schuldgevoel te hebben. Hebben meer mensen dit? Tips?
Xxx schuldig huilend meisje...
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.