Ik weet niet onder welke categorie ik dit moet plaatsen, of dit in dit forum ''past'', maar ik ga iets proberen mee te geven. Iets waar ik een groot aantal jaar terug heel anders naar keek (zoals het overgrote deel van de wereldbevolking).
Het opkomen voor homoseksualiteit, het zijn van transgender; het kan hier allemaal.
Dán heb je pedofilie. Hoor je 't woord ''pedo'' dan denk je aan die oude, rondbuikige mannetjes, die aan de rand van het buitenzwembad, al likkend aan hun Cornetto ijsje, kijken naar de kindjes die met elkaar aan het spelen zijn. Of aan die mensen die langs een donker fietspad staan, wachtend op een slachtoffertje die ze toe kunnen takelen. Jakkes.
En dan nu het níét-stereotype beeld. Net als homo's hebben pedofielen er ook niet voor gekozen om op iets anders te vallen dan ''normaal'' is. Al zouden ze het nog zo graag willen, de gevoelens zullen het grootst voor kinderen. Ze zullen blijven fantaseren iets met een kind te doen. Is dit verkeerd? Fantasieën mogen toch voorkomen bij mensen? Ja. Tot op het moment dat een pedofiel er voor kiest daadwerkelijk iets met een kind te doen. Dat valt niet goed te keuren.
De kans zit er in dat er in jouw straat een pedofiel woont. Al zou je buurman het weten dan had diegene daar niet langer vredig kunnen wonen. Zoals je ook op Facebook leest: alle pedo's moeten dood. Alle pedo's moeten aan de hoogste boom op worden gehangen. Nee. Hier erger ik mij aan. Pedo's zijn ook mensen. Er zit ook verschil tussen een pedofiel die niks met zijn gevoelens doet, of een pedofiel die wel de keuze heeft gemaakt om iets met zijn gevoelens te doen en te boeken staat als kinderverkrachter.
Dit tweede voorbeeld is het beeld wat iedereen heeft als diegene het woord pedo leest. Dit is naar mijn mening dus onterecht, want er zijn genoeg mensen die het niet hadden willen zijn, maar toch zijn, maar er wel voor hebben gekozen deze gevoelens niet tot uiting te laten komen. Ook jongeren. Neem van mij aan dat pedofielen niet alleen boven de vijftig zijn, maar dat er van alle leeftijden mannen (en zelfs vrouwen!) zijn die op kinderen vallen.
Ben je zelf iemand die op jonge kinderen valt, zoek hulp bij je huisarts wanneer je je gevoelens niet onder bedwang kunt houden. Zoek geen hulpbij een vriend of familie. Deze mensen zullen je waarschijnlijk veroordelen. De huisarts niet, hij heeft geheimhoudingsplicht en kan je doorverwijzen naar een psycholoog.
Is je kijk op dit onderwerp veranderd? Heb je iets gehad aan mijn stuk tekst? Wil je iets aanvullen of een punt van mij aanvechten? Reageer!
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.