gekwetst en toch geef ik om hem!?

Hoi, ik zat jaren geleden in de brugklas bij een pestkop in de klas. Hij pestte me en kraakte me af, en dat ging zo door tot en met de 3e.

Ergens tijdens de examen jaar, zei hij: dat hij er spijt van had. Wat hij in de onderbouw bij mij deed. Hij wilde het goed met me maken en vrienden worden.

Ik vertrouwde het niet helemaal en was achterdochtig tegen hem. En later begon hij verliefd op mij te worden, en ik begon zelf langzaam ook in te zien dat hij vroeger vaak gekwetst was. Ik moet zelf ook op biechten dat ik hem ook beledigt had en kwetsende opmerkingen had gemaakt, maar bij mij floepte het uit van de verdriet en de frustratie.

Ik had na de examen bijna met hem gezoend en bijna een relatie met hem gehad, maar hij deed raar en blokkeerde me op Facebook.

Een jaar later, stuurde hij mij een vriendenverzoek. Ik vroeg hem: 'waarom?'

Hij vertelde dat hij het goed met mij wilde maken, en dat hij vrienden met mij wilde worden. Maar ik deed heel wantrouw tegen hem.

Paar dagen later was hij weer verliefd op mij, en ik deed bot en achterdochtig tegen hem, om hem van mij af te stoten, want ik ben zo vaak door jongens gekwetst, dat ik hem niet helemaal kon vertrouwen.

We hadden twee en een half maand op Facebook gepraat, maar ergens eind augustus deed hij een soort van naar tegen me. Ik vroeg van: 'Mist jij me niet?'

Hij antwoordde van: 'Hoe jij nu doet niet nee, maar eerst wel. Jij doet zo raar.'

Ik zei terug: 'Met wat doe ik raar?'

Hij was boos op mij en reageerde me: 'Wat zit jij zielig lopen te doen!?'

'Ben jij dom of doe jij dom!? :@ '

En ik begreep niet waarom hij zo bij mij deed. Ik had hem later nog een vriendelijk bericht gestuurd. van: Lieve ....

Ook al begon jij met pesten, en kwets jij me vaak, ik denk dat je wel een hart van goud hebt.'

Ergens deze maand wilde hij niet dat ik met hem ging praten. Ik had tegen hem gezegd dat ik hem miste, maar hij antwoordde dat ik moet stoppen.

Ik vroeg: 'Ben ik dan zo stom?'

Hij antwoorden van: 'Hoe jij nu doet wel ja.'

Hij zei verder dat ik moet stoppen om met hem te praten.

Ik zei van: 'Wat heb ik verkeerd gedaan? Doe ik iets verkeerd? Geef me een reden wat ik verkeerd deed.'

En toen blokkeerde hij me. En we zouden elkaar in het echt afspreken om het goed te maken, maar er was nooit iets van gekomen.

Ik begon zelf om hem te geven, en nadat hij me had geblokkeerd was ik eerst kwaad op hem. Ik wilde hem een haat bericht sturen. maar die had ik verwijderd. één dag later had ik om hem gehuild. Ik mist hem en ik denk nog elke dag aan hem. En ik kan hem niet haten.

Hij had mij niet getroost, toen ik somber was. Nu weet ik niet of hij mij er echt spijt heeft dat hij mij mist. Ik weet niet of hij nog met mij het goed wilt maken, want het leek alsof hij het probeerde te vermijden toen we konden afspreken. Ik denk iedere keer waarom het zo is verlopen, en dat ik hebt gefaald.

Ik weet zelf niet wat ik kan doen, ik wil hem wel terug zien.