Paniekaanval bij vrienden

14 jaar

9 jaar geleden

Hallo, ik ben een jongen van 14 jaar. Ik heb al paniekaanvallen vanaf mijn tiende. Dit gebeurde alleen thuis, dus nooit waar andere mensen bij waren zoals mijn vrienden en vriendinnen. Ik heb ook vanaf mijn twaalfde geen paniekaanval meer gehad. Een paar maanden geleden gingen een paar vrienden en vriendinnen bij mij logeren, plotseling ging het brandalarm 's nachts af en ik raakte in paniek, ik had weer een paniekaanval. Maar dit keer zag ik iets? Een vrouw, maar ik weet niet of ze er echt was? Ik rende in paniek naar buiten, waar ik ook flauw viel. Mijn vrienden schrokken, maar giechelde ook, voor zover ik me kan herinneren. De dagen erna voelde ik me niet lekker, ik begon vaak nog te trillen en te schreeuwen, ik zag de vrouw weer en ze zei dingen tegen me? Zoals pak een mes? Mijn moeder schrok toen ik dat tegen haar zei, ze dacht dat als ze niks deed, ik echt naar "de vrouw" ging luisteren, en inderdaad een mes ging pakken om me daarmee te snijden. Dus mijn moeder belde de HAP. Ik ging daarheen en ik kreeg slaapmedicijnen, zodat ik in slaap viel en gewoon tot rust kon komen. Een paar dagen erna, vertelde ik tegen mijn vrienden wat er in die tijd allemaal gebeurd was, ze schrokken ook. Maar toen ik de volgende dag op school kwam, hadden ze het tegen iedereen in de klas gezegd, iedereen in de klas lachten me uit en de "vrienden" die bij mij logeerden, hadden blijkbaar een filmpje gemaakt van het geluid van het brandalarm. Elke keer spelen ze dat filmpje af, als ik in de gangen loop, overal. Ze weten dat ik dan weer in paniek ga reageren, maar het maakt hun niks uit? Ook zeiden ze: je moest het mes pakken, dan hebben we geen debielen meer hier, die denken dat ze wat zien... Elke keer, als ik weer een nieuwe vriend heb, zeggen ze dat tegen mijn vriend. En dan een hele erge vorm ervan: Die jongen is gek, hij wilt zelfmoord plegen. Ik heb nu geen vrienden en ben erg depressief. Soms komen mijn klasgenoten voor mijn huis staan en schreeuwen ze dingen, ook spelen ze het filmpje weer af. De laatste tijd voel ik me gewoon niet goed, ik heb geen vrienden, geen activiteiten oiid waar ik heen kan. Ik heb niks. Weten jullie misschien wat ik kan doen? En weten jullie ook hoe ik weer vrienden moet maken? Ik vind het namelijk heel moeilijk om vrienden te maken. En wat moet ik met mijn oude "vrienden" doen, met ze praten? (Ookal denk ik dat het geen zin heeft). Ik weet ook niet of het pesten is? Ik zit volgend jaar namelijk weer met hun in de klas, en ik kan het niet langer meer aan. Alvast bedankt! Groeten, F

3 reacties

18 jaar

9 jaar geleden

Graag gedaan! Fijn dat je ouders zo meewerken: hopelijk lukt het nog om een andere school te vinden.

Je bent zeker niet verplicht om dingen bij de GGZ te vertellen. Het kan misschien wel helpen om erover te praten: misschien weet je therapeut wel manieren om op sociaal vlak met je paniekaanvallen om te gaan. Maar of je daar behoefte aan hebt, is jouw keuze.

Heel veel sterkte in ieder geval! Laat maar weten als ik iets voor je kan doen.

14 jaar

9 jaar geleden

Bedankt voor je reactie, meisje18. Ik heb het er vandaag met mijn ouders over gehad. En ze willen me op een andere school plaatsen, ookal denk ik niet dat dat nog kan, aangezien het nieuwe schooljaar over een tijd al begint. En ja, ik krijg hulp vanuit het GGZ, dat is al een tijdje op gang. Ik heb alleen nog niet tegen mijn behandelaar gezegd dat mijn klasgenoten mij met mijn paniekaanval pesten, maar dat hoeft toch niet of wel? Wel weet hij dat ik toen een paniekaanval had.

18 jaar

9 jaar geleden

Ja, dit is absoluut pesten! Ik word bijna misselijk als ik lees wat die mensen je aandoen, dit is echt erg. Heb je hierover al gepraat met mensen die je vertrouwt, bijvoorbeeld je ouders en mentor of leraren? Wat die klasgenoten doen, kan écht niet. Als je je school hierover informeert, doen ze er hopelijk iets aan.

Je zou eens op internet kunnen zoeken of er groepen voor mensen met paniekaanvallen bestaan. Misschien helpt het om met lotgenoten te praten, als je daar behoefte aan hebt.

Om vrienden te maken, kun je misschien zoeken naar clubs of verenigingen die zich bezig houden met een hobby of interesse die je leuk vindt. Mijn ervaring is ook dat vrienden maken wat makkelijker wordt naarmate mensen ouder worden, omdat de mensen om je heen dan wat minder in groepjes gaan denken. Dan krijg je dus niet van die stomme groepsprocessen zoals je in schoolklassen vaak hebt.

Krijg je trouwens hulp voor je paniekaanvallen? Mijn ervaring met professionele hulp is dat het bij psychische problemen echt kan helpen. (Ik heb zelf geen paniekaanvallen, maar ben wel behandeld voor een depressie en een dwangstoornis.) Hulp zoeken betekent ook echt niet dat je gek bent.

Heel veel sterkte gewenst! Ik hoop dat je hier iets aan hebt en dat het beter wordt voor je. Hou vol, er is hoop!

Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.