Beste @20
Ik voel me verplicht om heel kort tegen je behulpzaam bericht in te gaan.
De vrienden die ik heb, die heb ik niet. Het zijn kenissen die vaak wat van me willen behalve me verhaal. ze mogen me omdat ik niet jammer en niet kraak.
Andere bronnen om zo'n zeik verhaal te laten behoren zullen famillie dan wel zijn toch? Die hebben alleen weinig oor naar zulk gezeur voorall met wat hun hebben doorstaan is het mijne niks waard. ze zouden zeggen "neem een borrel en kijk er niet naar"
Professionele hulp: waarom ik zeg dat ik er niet in geloof is omdat ik er ook ervaring mee heb. In gesprek met zulke hulp voel ik meer dat mijn hulp zich boven mij uit probeert te torennen dan wat dan ook. Ik ben dakloos geweest, heb bij een jongerenopvang gezeten. De hulp daar was erg neerkijkend op wat ik deed vooral met drank.
Wat me op het laatste punt brengt. zins ik 16 was dronk ik erg veel. toen ik haar had gevonden vondt ik meer rust en hield het op een minimum. Toen ze op die manier weg ging dronk ik zoveel dat ik soms dacht dood te gaan. ik trillde zo erg dat ik pas na twee volle limonade glazen iets normaal kon vasthouden. Elke dag van een halfe liter sterke drank tot een liter met veel bier om het weg te spoelen. Dat kon ik toen betalen met een WW-uitkering.
Nu ik dit schrijf drink ik nogsteeds maar dan een stuk minder. Ik werk dan ook heel hard.
Tot slot Ga mij nou ..... niet de les wijzen want volgens mij ben jij nogsteeds nat achter je oren. Mischien net als ik. Maar dan heb ik ook maar een fractie uitgelegd hier van wat me dwars zit.
Alsnog dankjewel voor het idee dat iemand op een afstand luisterd.
proost
.
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.