Ik zou het toch even bij je huisarts laten nakijken, ook als je symptomen niet heel heftig zijn. Hoe ernstig je klachten zijn, verschilt per persoon, dus dat je geen heel heftige vorm hebt, betekent niet dat er niets aan de hand is. En kwaad kan het in ieder geval niet om er eens mee naar de dokter te gaan.
De gedachten die je omschrijft ('waarom denk ik hieraan?', 'zijn dit mijn eigen gedachtes?', 'spreekt God misschien tot me?') en de angst die daarmee gepaard gaat herken ik wederom heel erg. Uit mijn eigen ervaring zeg ik je: dit is niet de stem van God. Dit soort klachten komen voort uit een ontregeld angstsysteem in je hersenen: je weet rationeel ergens wel dat je gedachten niet kloppen, maar een heel basaal deel van je brein blijft toch angstsignalen sturen, waardoor je het gevoel krijgt dat er toch iets mis is. En het lastige is: hoe meer je over die gedachten gaat nadenken en hoe meer je luistert naar de 'opdrachten' die die angsten je geven (bijvoorbeeld dat je heel snel boven aan de trap moet zijn, zoals je in je oorspronkelijke bericht noemt), hoe meer aandacht je die angsten en dwanggedachten geeft en hoe sterker ze worden. Dus wat jongen 19 zegt is waar: het beste is om de gedachten te negeren. Maar als je veel angst voelt, kan dat knap lastig zijn. Therapie bood daarin voor mij echt een uitkomst.
Wiet kan angstklachten inderdaad versterken. Dus ik raad je in jouw geval af om het te gebruiken, zeker als je merkt dat je klachten er erger van worden.