Dat we onmisbaar zijn...

Zijn er mensen in jouw directe omgeving die jij lief hebt? Stel die mensen eens de vraag of jij er toe doet voor hun. Knoop hun antwoord goed in je oren. Vergeet dat artikel dat je hebt gelezen.

Meisje, niemand is echt onmisbaar maar als iemand afscheid moet nemen van het leven dan wordt die persoon bijna altijd heel erg gemist. Als er iets met jou gebeurt dan zullen jouw ouders en anderen om je heen daar heel veel verdriet van hebben. In die zin ben je wel niet onmisbaar maar je zult wel heel erg gemist worden als je er niet meer bent. Je kunt jezelf waarde geven door wat voor anderen te betekenen. Je bent 17, op een dag komt er vast een lieve jongen voor wie jij heel speciaal bent. Probeer een beetje positief te kijken naar het leven. Er is nog zoveel om te beleven en te ervaren. Doe je aan sport of heb je misschien een bijbaantje om wat te verdienen? Probeer eens, dan ontmoet je andere mensen en heb je minder tijd voor sombere gedachten. Korfbal lijkt mij heel leuk, dan speel je met jongens en meisjes.

Hey, lastig voor je dat je je zo voelt. Begrijp ik goed dat je bang bent dat niemand het iets zou schelen als er iets met je zou gebeuren? Het is me niet helemaal duidelijk wat je in je bericht met 'onmisbaar' bedoelt.

Hoelang heb je deze gevoelens al? Als je gevoelens niet minder worden, kan het een goed idee zijn om erover te praten met je huisarts. Die kan je dan doorverwijzen naar de juiste hulp om je weer beter te gaan voelen.