Ik heb dit gescreven omdat ik het ff kwijt moest.
Ik wil gewoon vrienden die een beetje normaal zijn, of in ieder geval met mensen die hetzelfde hebben als ik. Ik denk dat ik mischien psychisch gestoord ben, maar ik weet het gewoon niet. Soms heb ik hele rare en bijzondere gedachten over het leven en over hoe mensen denken en doen en hoe ik mijzelf zo goed op de kaart zet. Als ik mijzelf egoïstisch noem omdat ik alles doe zodat ik zelf ook goed uitkom, ben ik dan nog steeds egoïstich? Ook kan ik school wel aan, alleen ik mis gewoon de juiste motivatie + ik heb er gewoon geen zin in. Ik mis mijn oude klas en *naam* *naam* en *naam* mischien wel het meest. Ook denk ik dat ieder persoon waar ik het niet goed mee kan vinden, ook echt goede kanten heeft.
Ik hou van geluid en neem ook geluid op dat ik later afspeel en bij alle kleine details let ik op geluid. Het is zo mooi en op een of andere manier rustgevend en doet veel met gedachtes. Net als de muziek die ik op dit moment aan het luisteren ben.
Ik voel me de laatste tijd echt een beetje depri en ben de afgelopen 3 dagen al duizelig zonder reden. Mischien heb ik wel kanker, of aandachtstekort. Daarover gesproken, ik deed vroeger dingen om aandacht te trekken. Ik wilde met iedereen bevriend worden. Dit liep verkeerd af, mijn 'vrienden' gebruiketen mij voor het geld. Ze vonden mij een stalker en het is nooit goed uitgepraat. Nu ik bij de ah werk met *naam*, kunnen we het er welicht een keer over hebben. Ik koop nu nog steeds best veel voor mijn klasgenoten. (Ik heb geen leven buiten mijn school en familie en sport, is dit erg?) Waarom ben ik dit uberhaupt aan het typen!? Ik ben echt een beetje vreemd. Niet onzeker, maar vreemd. Of misschien ben ik toch onzeker? Ik weet het niet eens, wat is de betekenis eigenlijk van onzeker zijn?
Oké, nu weer terug waar ik was begonnen, over aandacht, ik heb ook een keer gedaan tijdens een werkweek dat ik rechtop zat met mijn handen op mijn hoofd en ik deed alsof ik aan het half slapen was. Puur voor aandacht. Het werkte wel, ik kreeg waar ik voor had gestreden: aandacht. Achteraf hoorde ik van mijn broer dat ik raar gevonden werd door in ieder geval één deel van de 1e/2e klas. Wat niet raar is achteraf gezien.
Ik wil 1 beste vriend waar ik gewoon veel plezier mee kan maken en waar ik gewoon mijn verhalen kwijt kan, zoals vroegen met mijn echte vrienden van mijn andere klas. Ik ben de laatste tijd ook veel bezig met mijn moeder, ik heb in mijn hoofd dat ze elk moment dood kan gaan, en heb dan de neiging om haar te gaan knuffelen zodra ik thuis ben. Ook heb ik gewoon iemand nodig om mee te knuffelen. Ik voel me daardoor gewoon fijn en ik krijg er aandacht mee, maar dat speelt niet de grootste rol. Vroeger woonde ik 1 jaar in Dubai, en daar ging ik een keer naar zo'n sjeik en gaf hem een knuffel in een parkje. Achteraf bleek hij zijn vrouw net verloren te hebben, vertelden mijn ouders mij achteraf. Gewoon toeval denk ik, maar toch. Ik moet nu eigenlijk gaan slapen. Mijn ogen worden moe en ik heb morgen wel de 1e 2 uur uitval, maar ook een wiskunde po over werken met excel. Waarschijnlijk denk ik er te makkelijk over. Ik ga morgenochtend leren, want ik heb nog niet geleerd.
Ik heb me vandaag verslapen dus dat wordt nog wat straks tijdens de toets.
Mischien hebben meer mensen dit, of in ieder geval ik wel. Groetjes
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.