Beste meid, Je hebt dus een onbereikbare liefde en je blijft maar van hem dromen. Je kan zeggen dat het een obsessie is geworden. Je was bang afgewezen te worden en daarom durfde je geen verder contact te maken, maar het verschil tussen afgewezen worden en geen stappen durven zetten is dat je dan zekerheid had en nu blijf je maar verlangen. Het resultaat is hetzelfde, je hebt niets.
Je beschrijft die jongen als heel knap, heel lief en heel verlegen. Dan denk ik gelijk: Homo! Dan had je dus toch al geen kans gehad. Nu is die jongen twintig of eenentwintig en zeer waarschijnlijk heeft hij inmiddels wel een relatie. Jou is hij vermoedelijk al lang vergeten. Zo lang blijf je niet denken aan een meisje dat je anderhalf jaar geleden ontmoet hebt als zij voor jou niet iets heel bijzonders had. Als dat zo was dan had hij toen wel een move gemaakt, maar dat heeft hij dus niet.
Je wil geen relatie beginnen met een andere jongen omdat jouw gevoelens en loyaliteit nog naar die onbereikbare liefde uitgaan. Dat is te begrijpen. Ik lees wel eens dat liefde en rouw twee jaar duren, nog een half jaar volhouden dus. Wees realistisch naar jezelf, met die jongen gaat het nooit wat worden, berust daar in. Bewaar hem in je hart als een dierbare herinnering, een geheime liefde. Op een dag komt er misschien een andere jongen, misschien met donkere krullen en diepe donkere broeierige ogen waar je voor valt. (Die vind ik aantrekkelijker dan blonde jongens, die zijn zo bleek, zo kleurloos). Dan zul je zien dat je blonde adonis al heel snel vervaagt. Liefde die niet gevoed wordt verdwijnt geleidelijk aan.
Wees dan niet zo verlegen als met blue eye, anders vis je weer achter het net.
Veel succes met de liefde, het komt zeker wel goed!