Beste jongen, Heel moedig dat je de stap hebt gewaagd om hulp te zoeken. Je klinkt nog wat onzeker of het wel gaat helpen, maar ik denk dat het een goede stap is en dat je er wat aan gaat hebben.
In ieder geval ben je over een drempel gestapt en heb je er nu voor het eerst met iemand open over kunnen praten. Dat moet toch een zekere opluchting gegeven hebben. Dat je huisarts een vrouw is zal het makkelijker gemaakt hebben denk ik. Vrouwen pakken dit soort gevoelige dingen toch wat beter aan dan mannen.
Ik weet zeker dat de therapie je gaat helpen. Het gaat er om wat je diepere drijfveren zijn voor je gedrag, die moeten tevoorschijn gehaald worden.
Die therapeut is misschien ook een vrouw en die gaat haar best voor je doen. Zoals ik al eerder zei, je bent een jongen van zestien, je hebt een probleem, en dan ontmoet je veel sympathie en begrip.
Ik wens je het beste. Heb vertrouwen dat het goed gaat komen en dat jij weer helemaal de baas gaat worden over jezelf!