Mist mama

Dit.is gekomen omdat.ik misbruikt.ben . Pleegmama kon ik al veel langer ze heb me.nog de fles gegeven toen ik baby was. Ik was niet zo vroeger liet ik het wel toe maar.na mijn vervelende ervaringen niet meer . Ik moet daar weer overheen groeien . Nu ik.al een aantal maanden bij pleegmama woon moet.ik haar vertrouwen weer terug winnen omdat mijn vertrouwen nu weg is. Ze doet alles voor me en af en toe heb ik nog zo,n bui dat ik haar van me af.wil duwen / slaan. Maar zij stelt.me.dan gerust etc .

Geef de moed niet op. Ja als je haar slaat en wegduwt is niet goed. Maar ze is goed voor jou concenteeer je daarop wanneer je haar wilt wegduwen. Geef haar ook eens een kus op de wang zomaar en zeg bedankt. Wie weet aanvaard je haar knuffels met de tijd.

De boosheid van je pleegmoeder en zus is omdat ze erg geschrokken zijn en ook boos op zichzelf zijn dat je toegang had tot die medicijnen en geen toezicht was. Ze zullen zich schuldig voelen dat ze weg waren en jou en jongere zusje daardoor in een gevaarlijke situatie zijn gekomen want die verantwoordelijkheid kan jij momenteel niet aan ook geen twee dagen want verstand is niet wat jou nu leid dat is de wanhoop. Je zou je jongere zusje niet nog meer verdriet willen doen maar het ging toch bijna mis helaas, ik wens je alle sterkte.

Er is geen waarom is jou dit aangedaan je gaat nooit een verklaring of antwoorden daarvoor krijgen want die is er niet.
Vertel je pleegmoeder dat knuffelen voor jou nu erg lastig is en ze dat eerst aan je moet vragen zodat je niet ervan schikt en er extreem op reageert.

Vertel jezelf een krachtige zin al jij je slecht voelt en blijf die herhalen, zoek ademhalingsoefeningen ter ontspanning.

Had die pillen gejat van oudste zus van pleegmama en ja wou overal vanaf zijn .Maar dit was echt geen verstandige keuze van mij geweest . Oudste zus boos pleegmama boos en durf mij nu niet alleen te laten moet straks terug naar ziekenhuis voor controle. Ja, heb een vriendinnetje van school en die belde mij ook al net waarom ik niet op school was en komt hierheen nu om mij te ondersteunen en wil bij me zijn . En ja je treft de gene die het meest om je geven .

Je ziet het meisje, je hebt iedereen laten schrikken met wat je gedaan hebt. Gebruik jij die oxazepam om met je problemen om te kunnen gaan? Wat was je bedoeling met het innemen van vier tegelijk? Wilde je voorgoed overal van af zijn?

Jij bent niet alleen, er wordt voor je gezorgd en van je gehouden en je hebt ook een verantwoordelijkheid.
Jij bent de grote zus van je zusje en haar wil je toch niet nog een keer laten meemaken wat jullie samen al een keer hebben meegemaakt? Nu is ze nog jong en heeft ze sommige dingen misschien nog niet zo in de gaten, maar als jullie ouder worden dan gaan jullie veel aan elkaar hebben. Niemand staat zo dicht bij je als je zus en dat blijft zo voor je hele leven.

Probeer flink te zijn en te geloven dat het leven beter gaat worden. Het valt je nu nog moeilijk misschien om anderen, jongens bijvoorbeeld, te vertrouwen en in je leven toe te laten, maar dat gaat veranderen. Er zijn heus wel lieve jongens die van je gaan houden en waarmee je het fijn gaat hebben. Nu moet je daar misschien nog niet aan denken, maar het gaat zeker gebeuren. Heb je vriendinnen waar je een goed contact hebt?
Straks ben jij misschien zelf verantwoordelijk voor anderen die jou nodig hebben. Zorg dan dat jij er bent en dat ze op je kunnen rekenen. Begin maar met je zusje. Jij bent belangrijk voor haar!

Veel sterkte en wees moedig!

Ze gaan maar 2 dagen weg en nee er is dan niemand voor ons maar.die 2 dagen overleven wij wel ( ik en jongste zusje ) . En ja een van de katten komt dan wel weer bij me slapen . Heb gisteravond een overdosis oxazepam in genomen door alles wat ik allemaal mee gemaakt heb in mijn jonge leventje . Maar.dat is.echt geen verstandige.keuze geweest heb mijn eigen ermee . En erg suf daardoor . En ja tripje Zweden is voor werk . Maar.duurt nog.wel even eer ze gaan .

Van de redactie
Beste meisje 15
We schrikken een beetje dit te horen, vooral je andere post ook. Misschien doe je er goed aan met 113 te bellen de volgende keer dat je je zo voelt, ook is het misschien goed om even de huisarts te bellen zodat je kunt bespreken of dit nog vervelende consequenties heeft voor je.
Liefs van de redactie

Beste TS, wat een vervelende situatie maar wel dubbel. Enerzijds heb je schijnbaar een goede relatie met je pleegmoeder en Pleegzuster, maar kun je door je verdriet ze niet toelaten in je emotie. Moeilijk, maar probeer oeverbewoners voor open te stellen. Schijnbaar zijn zij de enige die jouw kunnen troosten, of ligt daar ook een rol voor je (pleeg)vader of vrienden. Sterkte

Lief meisje, Jij hebt hele nare dingen meegemaakt die een meisje van jouw leeftijd niet zouden moeten overkomen. Ze zijn toch gebeurd en ik denk dat je dat nog heel lang mee zal dragen. Gelukkige ben jij opgevangen door je pleegmoeder die jou veel liefde en aandacht geeft. Dat is een heel groot geluk, het had ook anders kunnen gaan.
Nu gaat ze dus met haar zus een tijdje naar Zweden, voor werk? Soms moet je dingen doen die je misschien liever niet zou doen en soms moet je er even uit.
Ik neem aan dat ze wel weer terugkomt, maar jij heb het er toch moeilijk mee. Je hebt afscheid van je moeder moeten nemen op een heel nare manier. Misschien dat het niet altijd een goede moeder was, maar het was je moeder en niemand anders kan dat echt zijn.

Afscheid nemen hoort bij het leven. Je moet steeds afscheid nemen, van mensen waar je van houdt, van vrienden, van liefdes soms, van huisdieren, en altijd doet het pijn. Alles en iedereen is hier maar tijdelijk. Je maakt ook weer nieuwe vrienden. Ouderen verdwijnen, kinderen worden geboren.

Jij hebt je zusje nog en ik neem aan dat de oudste dochter van je pleegmoeder voor jullie zorgt zolang ze weg is, dus helemaal alleen ben je niet. Via internet kunnen jullie ook af en toe met elkaar praten, dus helemaal weg is ze niet. Je zei eerder dat jij je rustiger voelde als je in haar bed sliep. Dat kan je nu ook doen en misschien dat de poes er bij komt.

Ik wens je sterkte en ik weet zeker dat je pleegmoeder en haar zus weer terugkomen. Ze laten jullie niet in de steek!