Beste meid, Jij hebt een behoorlijk rugzakje mee te dragen zoals dat heet, met je Autisme en je ADHD. Zoals anderen ben je dus niet, maar waarom zou jij niet oke zijn? Je hebt een kat waarvan je zegt dat het een lief beest is, maar katten zijn helemaal niet zo lief. Er is een kat van buren die heel graag in mijn tuin komt. Regelmatig vind ik een dood vogeltje. Meestal een pimpelmeesje, maar ook wel eens een duif en laatst een jonge merel. Ook hele lieve diertjes, maar de kat vindt het heerlijk om op ze te jagen en ze dood te bijten. Is de kat dan slecht? Nee, hij is gewoon zoals de natuur hem gemaakt heeft. Dieren kunnen nooit slecht zijn, ze volgen hun natuur.
Zoals de kat niet slecht is en af en toe best lief ben jij ook zoals je geboren bent en af en toe ook best lief denk ik. Het verschil tussen jou en de kat is dat jij weet wat goed en wat slecht is. Andere mensen pijn of verdriet doen is slecht. Dat weet jij best.
Je bent autistisch zeg je. De ene autist is de andere niet maar wat ze gemeen hebben dat het ze ontbreekt aan sociale vaardigheden. De meeste mensen zijn deelnemers in de samenleving, jij bent meer een waarnemer. Je kijkt naar de mensen en denkt, wat willen ze? Waarom doen ze wat ze doen?
De oorzaak is dat jouw empathisch vermogen niet goed ontwikkeld is. Mensen (ook dieren) hebben in hun hoofd wat men noemt spiegelneuronen. Dat geeft mensen het vermogen daadwerkelijk emoties van andere mensen mee te voelen en dus te begrijpen wat die emoties voor de ander betekent. Jij hebt daar moeite mee en misschien is het ook wel daardoor dat jij niet veel behoefte hebt aan sociale contacten, vrienden en dergelijke.
Jij denkt veel na over dingen omdat alles zo vreemd voor jou is. Je moet leren hoe je omgaat met andere mensen. Je schrijft dit topic, dus je hebt behoefte aan contact. Door om te gaan met anderen, op school of op andere plaatsen, leer je wat de spelregels zijn en wat je wel en wat je niet kan doen.
Je slaat jezelf zeg je, je praat in jezelf en je hebt denkbeeldige vrienden. Hoe denk jij over jouw leven zoals het nu is. Heb jij het gevoel dat jij de controle hebt over wat je doet en wat je meemaakt of heb je het gevoel dat je als het ware geen eigen leven hebt, dat je niet te vertellen hebt en dingen moet?
Van jongeren die zich snijden wordt gezegd dat hun lichaam het enige is waar ze nog de controle over hebben. Misschien doen ze het ook om andere pijn niet te hoeven voelen. Misschien is dat slaan ook zo iets en is dat praten en die denkbeeldige vrienden een verlangen naar contact.
Het is al een heel verhaal geworden en de toegestane tekst is beperkt dus ik ga op weg naar het einde, maar je kan altijd terugkomen natuurlijk. Wat ik mij afvraag is, Hoe zie jij je toekomst? Heb je er vertrouwen in dat jij wel een goed leven gaat krijgen en doe jij je best op school? Weet je al wat je wilt gaan doen later?
Je hebt wat dingen die alles moeilijker maken, maar dat wil niet zeggen dat jij geen goed leven kan krijgen. Belangrijk is dat jij jezelf begrijpt en weet wat je wel en wat je niet kan. Krijg je begeleiding? Wordt er op school rekening gehouden met hoe jij bent? Werk aan jezelf en probeer jezelf te begrijpen dan komt het wel goed. Gewone mensen zijn zo saai, jij bent bijzonder.