ik begrijp mezelf niet…

Beste TS, volg de raad van de moderator, dit is het enige juiste wat je kunt doen. Vanuit de zijlijn is het heel moeilijk om te schatten wat er daadwerkelijk bij jou omgaat. Daar is jou verhaal niet specifiek genoegen wij bezoekers aan dit forum (doelgroepen) zijn zeker geen ervaringsdeskundige op dit vlak. Sterkte??

Beste meid, Jij bent lang niet de eerste die hier komt met dat verlangen en je bent ook niet de eerste waar ik op gereageerd heb. Wat ik daarvan geleerd heb is dat met rationele argumenten komen waarom dat een slecht idee is geen zin heeft.
Dat jij die gedachten en dat verlangen hebt daar is een oorzaak voor. Voor jou is het leven de moeite niet waard en dat kan liggen in je relaties met anderen, of juist het ontbreken van het verlangen om relaties met anderen te hebben.

Om te willen leven moet je ergens voor willen leven. Dat kan zijn iemand om wie je geeft, waar je zorg voor hebt, of iets dat je bereiken wilt. Dat kunnen mensen zijn, maar soms is een hond of een kat al genoeg om vol te houden. Een meisje kwam hier eens omdat haar vriendin in een depressie zat. Ik heb haar toen geadviseerd om haar een plantje met mooie bloemen te geven en dat heeft nog geholpen ook. Zelfs een tuintje om voor te zorgen kan je weer zin in het leven geven.
In Engeland passen ze tuinieren wel toe als therapie voor depressieven mensen.

Je zegt dat jij alles zinloos vindt. Bij het forumdeel 'Studie' staat het topic van een jongen die net als jij was. 'Welke keuzen?' heet het. Aanvankelijk ging het over zijn opleiding, maar het is uitgelopen op een soort therapeutisch gesprek over zijn verlangen een einde aan zijn leven te maken. Op een gegeven moment is het er bijna van gekomen, maar dat kon ik niet laten gebeuren en ik heb in kunnen grijpen.
Nu is de situatie dankzij die crisis verbeterd en ik heb de hoop dat het de goede kant met hem opgaat. Hij is wat anders dan andere jongens en dat maakt het leven wat lastiger, maar er is nu perspectief.
Lees het eens, het is wel een boekwerk bijna geworden, maar het eerste deel is wat minder relevant voor jou, daar kan je snel doorheen scrollen.

Voor de rest, ik ben blij dat de gedachte aan wat het voor je familie en anderen die om geven betekent als jij een einde aan je leven maakt jou er nog van weerhoudt om het werkelijk te doen. Of dat je uiteindelijk tegenhoudt is de vraag. Heb je wel eens aan therapie gedacht of vind je dat ook zinloos?

Ik wens je sterkte en wijsheid. Alles is natuurlijk in principe zinloos, maar je kan je leven voor jezelf zinvol maken door de anderen, mens, dier, plant, waar jij wat voor kan betekenen. Hoe jij zelf het leven ervaart, dat is belangrijk!