Dag TS, Jij vraagt naar ervaringen van mensen met een borderline diagnose. Ik neem aan dat jij dat vraagt omdat jij dat zelf hebt. Zelf heb ik dat naar mijn idee niet, ik heb weer andere dingen, dus ik weet wel hoe vervelend het kan zijn om niet zoals anderen te zijn.
Het enige je dan kan doen is accepteren dat het is zoals het is en proberen er mee om te gaan in je dagelijkse leven en in je relaties.
Naar wat ik gelezen heb heeft iemand met een borderline persoonlijkheid moeite om de mensen om hem of haar heen te vertrouwen. Dat maakt het hebben van persoonlijke relaties natuurlijk erg moeilijk. Als iemand laat merken vriendschappelijke gevoelens voor je te hebben dan ben jij geneigd dat te wantrouwen. Dat geeft niet alleen die ander verdriet maar ook jou zelf, het maakt je eenzaam.
Je twijfelt ook aan jezelf en dat maakt alles ook niet gemakkelijker. Als jij geen zelfvertrouwen hebt, hoe kan je dan geloven dat anderen wel vertrouwen in jou hebben en vrienden willen zijn? Dat maakt het leven moeilijk en de vraag is, hoe kom je daar uit?
Naar ik gelezen heb is borderline niet te genezen. Wat ik lees is dat sommige medicijnen kunnen helpen om de emoties wat te reguleren zodat contacten met andere mensen wat soepeler verlopen. Ook lees ik dat er therapeutische behandelingen mogelijk zijn die dan gericht zijn op inzicht, acceptatie en evenwicht Als jij weet hoe jij bent en waarom jij bepaalde dingen doet en bepaalde gevoelens hebt dan kan dat helpen jezelf beter onder controle te krijgen.
Als jij weet dat jij soms onredelijk boos wordt en je wordt een keer boos, misschien dat jij je dan afvraagt of je niet onredelijk was. Misschien kom je dan tot de conclusie dat het onredelijk was. Zo ook in je relatie met anderen. Soms moet jouw ratio prevaleren boven je emoties. Zo iets moet je trainen en leren. Jij moet de controle hebben over je emoties.
Ik ga er van uit dat jij iets van begeleiding hebt anders zou je niet weten dat je borderline hebt. Ik vind het naar voor je dat jij met die last moet leven. Ik kan alleen maar hopen dat je begeleiding hebt die het mogelijk maakt voor jou om toch iets van gelukkige momenten in je leven te hebben en vriendschap te ervaren. Meer kan ik er niet aan doen.