heey.
Mensen zien mij als een meisje die zelfverzekert en vrolijk is. in real ben ik helemaal niet zo. ik draag een masker, en ik voel me vaak slecht, en onzeker vandaag heeft me bff ook nog gezegt dat ze mijn bff niet meer wil zijn. herkent iemand dit?
Wauw, mooi gezegt.
IK HEB EEN MUUR OM ME HEEN GEBOUWT, DIE HOGER EN HOGER WORD, eerst voelde ik me veilig met die muur, maar nu schrik ik zelf mijn eigen vrienden af. en ik wil hem afbreken steen voor steen, maar het lukt me niet wattedoen?
Kies voor het masker en je bent nog steeds jezelf ;)
Niemand bepaald hoe jij bent, alleen jij zelf...
Ja ik snap het helemaal!
en mijn bff heeft sinds vorige week dus een andere bff.
dus ik heb niet iemand waar IK mezelf bij kan zijn
Ik heb hier zo'n erge last van!
Bijna iedereen heeft zo'n masker en doet zich rond anderen anders voor dan ze vinden dat ze eigenlijk zijn. Voor een deel is dit logisch. Als er anderen bij zijn gedraag je je anders dan als je alleen bent.
Maar misschien is er iets anders aan de hand en heb je behoefte aan iemand waarbij je helemaal jezelf kan zijn; waarbij je dat masker kan laten zakken. Dat is een logische behoefte en daar kan je aan werken. Dat kan een ouder of broer of zus zijn, maar natuurlijk ook een goede vriend of vriendin.
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.