Ik snij mezelf, al een poosje. Omdat ik problemen thuis heb. Ik wist niet hoe ik ermee moest omgaan, en ik ging naar mijn vertrouwenspersoon op school, maar die belde direct mijn mama. Mijn mama beweert dat ik het doe voor de fun, wat helemaal niet waar is!! Wat moet ik nu doen?
Vraag: lukt het je om als je jezelf snijd even de pijn die je ouders je aandoen, en ook de pijn die je hebt omdat het met je broer niet goed gaat, lukt het je om die pijn door jezelf te snijden te vergeten?
Ik gun het je dat je dat dat even zo mag werken.
Maar, wél weer jammer dat je het daarná weer wel voelt, en dan ook nog een nieuwe snijwond hebt.
Toch, het is hard om te zeggen, maar, het is jouw eigen keuze om te gaan snijden, om zo alle sores even weg te drukken.
Je kúnt er ook voor kiezen om na te denken over hoe het zou zijn als je ouders anders zouden reageren en/of dat het beter gaat met je broer. Snijden is geen oplossing. Zélf woon je al in een pleeggezin (over hoe het daar gaat lees ik niks), maar je schrijft tegelijk dat je zorgt voor je broer, of moet zorgen in elk geval. Hoe doe je dat, woon je zo dichtbij dan?
Het is jouw keuze om te gaan snijden, al heeft je broer daar niks aan, en verbetert de verhouding met je ouders er ook niet door.
Dus, ga wat anders doen, iets waarmee je je broer wél kunt helpen. Ga bijvoorbeeld werken, voor mijn part vakkenvullen, en met het geld dat je verdient ga je leuke dingen doen met je broer, die jij dan kunt betalen. Ik heb geen idee wat zijn handicap is, en wat je allemaal moet doen en regelen om wat voor hem te kunnen betekenen, maar dát weet je zelf wel uit te zoeken. Enne, vertel aan je baas waaróm je (extra) wilt komen werken, wat je met het geld wilt doen. Verzin dingen die je met of voor je broer wilt gaan doen, zo cconcreet mogelijk, en werk er naartoe. En vertel ook je pleegouders wat je wilt, en laat nog andere mensen je helpen. Hoe concreter je je vraag stelt, hoe meer mensen om je heen geneigd zijn je te helpen.
Met alleen maar snijden, piepen dat het zo'n pijn doet kom je niet verder!
Aah bedankt voor de tip A!
Heeft iemand van jullie tips? Vorige week ging alles goed en heb ik geen 1x behoefte gehad om te snijden. Ik Ben nu vanaf vrijdag weer bij mijn moeder en het is helemaal omgeslagen. Heb nergens zin in, hele erge slechte zin en moet bijna om alles huilen. Deze week heb ik mezelf al 3x gesneden. Ik wil me zo graag niet meer zo voelen.. Mijn psycholoog helpt me alleen niet zo. Heeft iemand tips? Ik wil me zo graag beter voelen!!
@jongen 16 jaar, redenen om..
Goed dat je aangeeft waardoor je tot zelfbeschadiging kwam, althanms, je maakt er een begin mee omdat uit te leggen. Want, waarom maakt zoiets bij jou dat je gaa snijden, en hielp het om onder de zorg voor je broper uit te komen, of andere reacties los te maken bij je ouders?
En daarin zit dus wat ik je vroeg als vervolg. Het heet ook wel de zogenaamde 'wondervraag': stel, je gaat slapen, en terwijl je slaapt gebeurt er iets. Iets heel bijzonders. Maar, jij slaapt, en je merkt dus niet dat er iets is gebeurt. De volgende ochtend wordt je wakker, en dan mérk je dat er iets is gebeurd, dat de wereld iets anders in elkaar steekt dan toen je naar bed ging, met voor jou als gevolg dat je niet meer de beoefte hebt om jezelf te snijden. Vraag aan jou is nu: waaraan merk jij nu dat er iets is veranderd, wat is het eerste waaraan je dat merkt?
Durf jezelf een voorstelling maken van de situatie dat je dat snijden niet meer nodig hebt, daarom draait het, en doe dat ook zo concreet mogelijk, zo grijpbaar als maar enigszins kan. Als je daar nu eerst eens mee begint, dan komt daarna de volgende stap.
Ik lees graag je reactie.
Hey ik vind t echt aardig van jullie dat jullie zo je best doen :) alleen ik heb al een signaleringsplan gemaakt tijdens mijn 1e opname, maar het hielp niet, en misschien vinden jullie dat dat elastiekje pijn doet, maar dat is voor mij niet genoeg pijn. Groeten A.
Hee,
Weet je wat een goede tip is? (gekregen van mijn psycholoog)
Naast je mes,schaar of voorwerp waar je mee automutileert leg je een elastiekje neer. Als je een strak elastiek om je pols doet en daar aan gaat trekken doet dat echt flink pijn. Je krijgt er alleen geen littekens van. Het is lastig om een elastiek te pakken en je moet jezelf er echt toe dwingen. Meisjes hebben meestal sws een elastiekje om hn pols, dat is extra makkelijk. Je kan ook een signaleringsplan maken, daar schrijf je op hoe je je voelt, hoe je je gedraagt, waar andere je gedrag aan kunnen herkennen, en wat je in die sitauties kan doen (als je je slecht voelt). Geef het plan ook aan je ouders-verzorgers, zo zien hun hoe ze je kunnen helpen.
Hopelijk hebben jullie hier wat aan.
Oh, en iemand nog tips voor het verbergen? En het verzorgen? Laatst is 1 snee gaan ontsteken.. was niet zo fijn....
Thaanks xx
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.