ik denk dat ik jou gevoel ook wel eens heb gehad ik voelde me ook eenzaam, waardeloos en ik had het gevoel als of ik er altijd alleen voor stond.
het advies dat ik jou nu ga geven is eigenlijk ook een beetje mijn eigen verhaal.
bij mij was het zo dat mijn mentor merkte dat het niet zo goed met mij ging, ik had veel dingen te verwerken en ik wou alles alleen doen maar dat kon ik eigenlijk niet. Ik ben toen met een mevrouw gaanpraten die advies geeft. zij heeft mij op een anderen manier laten kijkken na de wereld zij vertelde mij dat mensen vaak afstand van mij houden omdat ik negativiteid uitstaalde en ongelukkig was. door die gesprekken over van alles wat ik had mee gemaakt voelde ik mij al beter. ik beweerde dat ik geen talent had maar in mijn onbewuste heb ik wel degelijk talenten ik kan heel moeilijk leren en ik ben harstikke dislexties maar toch heb ik taleten alleen op school had ik er weinig aan
op dat moment vond ik mij niet meer waardeloos waardoor ik vrolijker, spontaner werd en als gevolg daarvan maakte anderen mensen concact met mij en werd die eenzaamheid minder.
ik raar jou ook aan om te gaan praten met iemand die er echt verstand van heeft vaak is er zo'n persoon op school en anders kan het via de huisarts geregeld worden.
ik hoop dat je er iets aan hebt gehad laat mij even weten of ik je nog ergens anders mee kan helpen ?