ik heb heel lang gewild dat ik er niet meer was, Ik wou niet meer leven en ik voelde me zo naar dat ik mezelf begon te snijden maar niemand wist dit, ik had altijd lang mouwen truien aan om te zorgen dat niemand zag dat ik mezelf sneed. Op een dag was ik in de meisjes kleedkamer na gym ik trok mijn trui uit om me om te kleden en een van de meisjes zag mijn wonden op mijn arm. Ze riep heel hard : OMG ! SNIJ JIJ JEZELF EMO?! ik schrok deed snel mijn trui weer aan en rende weg, weg van school en ik stapte op de fiets en ik fietste naar de trein station. Ik zette mijn fiets in het fietsenrek en liep naar het trein. Er kwam een trein aan en ik wist het nu zeker : ik ging springen. De trein kwam steeds dichterbij en ik begon steeds meer te twijfelen en op het allerlaatste moment toen ging ik nadenken ik dacht na over alles wat wel mooi was om me heen en ik barstte in huilen uit. Ik viel op de grond en viel flauw mensen kwamen naar me toe er werd een ambulance gebeld en ik werd naar het ziekenhuis gebracht. ik had een te hoge hartslag en bloedruk. en nu half jaar later gaat alles beter, het gaat goed op school en met me gezondheid gaat het goed en ik heb een leuk vriendje. Maar het allerbelangrijkste is : ik ben weer gelukkig. head up and stay strong x
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.