Ik was verhuist naar een andere omstreek. Ik zat in groep 3 en ik werd gelijk al raar aangekeken. Ik wist nog niet echt wat 'pesten' was, maar in ieder geval, bijna niemand was aardig tegen me. Ik was een echte nieuwkomer, een buitenstaander, een pispaal zou ik maar zeggen. De pesterijen waren maar door gegaan, tot de middelbare school. Ik zat in de brugklas en de pesterijen werden maar erger en erger, mijn nichtje kreeg kanker op haar 1 jarige leeftijd, ik zag mijn opa recht voor mijn neus doodbloeden. inmiddels is mijn nichtje genezen, maar de beelden van mijn opa blijven elke dag terug komen. Toen ik 6 jaar was begon ik met tennissen, mijn niveau stijgde en stijgde. Ik mog Nederlands kampioenschap spelen, en zelfs Europees. Het Europees kampioenschap ging niet door, door dat ik erge pfeiffer kreeg. Nee het komt niet door het zoenen, want ik had nog nooit gezoend daarvoor. Ik was zo ziek, ik kon niks meer. Ik kon maar een paar uur naar school, en de rest was het slapen. Ik was 10 kilo afgevallen, ook omdat die pesterijen bij kwamen. Ik woog 30 kilo. Ik was lijkbleek, en had nergens zin meer in. Ik ben genezen van de pfeiffer na 2 jaar, maar ik heb nog gezondheidszorgen. Ik zit nu in de 3e klas en ben 15 jaar, en nog niet van de pesterijen af. Ze noemen me lelijk, slap, lui, dik, emo. Ze noemde me emo omdat ik mezelf begon te snijden ( nu nogsteeds ) en blijkbaar had iemand dat gezien. Ik merk vaak dat ik steeds meer zelfmoord pogingen wil nemen, omdat ik het gevoel heb dat ik van deze wereld weg moet zijn. Dat ik er niet bij hoor, dat mensen me hier niet willen vandaar dat ze me pesten. Ik zeg niet dat ik het leven helemaal niet meer zitten, maar vaak zie ik het gewoon niet meer. Mensen geven mij de kans niet om te bewijzen wie ik ècht ben, want misschien veranderen ze dan van gedachten. Het zijn misgunners en weten niet wat ze een persoon aandoen, jammer dat ze niet in andermans schoenen in kunnen stappen. Ik zou graag tips willen hebben, tips over hoe ik mezelf kan afleiden wanneer ik zelfmoord nijgingen krijg. Alvast bedankt.
Heel erg bedankt voor jullie tips, help! Ik waardeer het heel erg, en ik ga ze zeker gebruiken. Ik heb het tegen mijn ouders verteld, en alles uitgelegd. Ze hebben meteen de huisarts verteld. Ik ben vandaag er naar toe geweest, en ik door verwezen naar de GGZ. Waar ik verschillende gesprekken krijg. ik hoop dat dezen gaan helpen :) Ik heb school ook alles laten weten. Vandaag heb ik ook geprobeerd afleiding te zoeken, door een middag te gaan shoppen. Op een of andere manier vond ik het niet echt helpen.. Ik voelde me erg ongemakkelijk, en durfde nauwelijks mijn hoofd te laten zien.
Het meid, Ik vind je situatie echt heel erg. Ik vind het al erg goed dat je afleiding wilt van deze gedachten (zelfmoord en snijden) maar ik denk wel dat het nog beter zou zijn als er professionele hulp bij komt. Je zegt namelijk dat je het ook nog is erg moeilijk hebt met je opa, daarbij de pesterijen ook nog, en daarbij heb je net een moeilijke tijd achter de rug. Vaak helpt praten ook erg goed voor verwerking van een erge gebeurtenis. Ook door te praten over het pesten met iemand die jij vertrouwd kan je enorm veel steun geven. Daarbij hebben ze misschien ook nog wel tips. Ook je ouders zijn je beschermers dus (als je kan) praat met ze. Ook al kan ik wel begrijpen dat je niet zomaar over dit onderwerp gaat praten. Dan kan je altijd vragen of er iemand bij wilt zijn als je het vertelt. Als afleiding als je een nijging hebt om zelfmoord te plegen kan je heel veel dingen doen. Maar het beste is misschien wel om heel anders te gaan denken.. namelijk positief denken! Bespreek dit anders met je dokter die kan namelijk ook medicijnen hiervoor geven! Gr L
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.