ik snij mezelf, ik weet niet meer wat ik moet doen

ik ben een jongen van 14 jaar en ik snij mezelf zonder dat ik zelf vind dat ik een goede reden heb. ik heb best veel goede vrienden maar een maand of 2 geleden kreeg een vriendin waar ik al een jaar op verliefd ben iets met een nieuwe vriend van mij. ik ben toen heel verdrietig geweest voor ongeveer een week voordat ik er een beetje over heen was. nu zijn we allemaal weer vrienden en heb ik niet het gevoel dat ik er nog steeds mee zit terwijl dat nog best wel een zo zou kunnen zijn. ik zit nu in 3 gymnasium en het is heel stressvol en vermoeiend. met mijn vrienden kan ik er goed over praten (best veel van mijn vrienden zijn meisjes) maar toch blijf ik me slecht voelen. ik heb geen hobby's meer omdat ik simpelweg niks meer leuk vind, een uur geleden was ik met tegenzin met een vriend aan het gamen was kwam ik erachter dat ik nergens goed in was (dat bleek uit hoe ik speelde) gooide ik mn peperdure headset op mn bureau en toen was mn microfoon kapot (wat niet de bedoeling was) meteen daarna ben ik diepe en lange sneeën gaan maken in mijn arm naast de rest van mn sneetjes. toen ik merkte wat ik aan het doen was heb ik een stuk keukenpapier om mn sneeën gewikkeld zodat ik mezelf niet meer kon snijden vandaag. vervolgens ben ik voor het eerst in maanden in huilen uitgebarsten. mijn cijfers op school zijn niet zo goed en als ik na mijn toetsweek te veel onvoldoendes sta krijg ik een soort van begeleiding bij het leren en dat wil ik echt niet omdat ik weet dat ik het kan en omdat ik weet dat mijn slechte cijfers niet aan mijn voorbereiding liggen. de reden dat ik waarschijnlijk hulp krijg bij het leren is omdat mijn vader samen met mijn mentor die afspraak heeft gemaakt, mijn ouders doen of zeggen vaak dingen waar ik heel veel last van heb. ik houd wel van mn ouders maar ik haat ze, net als dat ik mezelf haat. ik wil het wel aan mijn ouders vertellen maar ik ben bang voor de reactie en de consequenties ervan, hetgeen waar ik het meeste moeite mee heb is dat mijn moeder helemaal van streek zal raken als ze hierachter komt, ze heeft recentelijk een burn-out gehad en ik weet niet of ze dit wel aan kan. Ik weet niet meer wat ik moet doen en ik weet ook niet of ik verder wil met leven. als je advies hebt, help alsjeblieft (ik hoef niet het advies dat ik er met vrienden over moet praten, want zoals ik al zei, ik praat er al over)