(Waarschuwing; erg lang verhaal!) Ongeveer 4 jaar geleden is alles begonnen. Ik zat in groep 6 en werd uitgelachen en gepest omdat ik te dik en te lelijk was. Ik heb wel eens naar OBESE gekeken en zag toen dat veel mensen hun emoties wegaten. Ik realiseerde me dat ik dat ook heb gedaan (weeg nu 70 kg). Sindsdien stopte het pesten niet. Toen ik klaar was met de basisschool wilde ik een nieuwe start maken op de middelbare school. Maar daar werd ik door alle meiden buitengesloten, en ging ik dus alleen maar met jongens om. Daar werd ik door de meiden weer om uitgelachen, omdat volgens hen een vriendschap tussen een jongen en een meisje niet mogelijk was. Na de 1e kreeg ik de kans om naar een andere klas te gaan, en deze kans heb ik met beide handen gegrepen. Momenteel zit ik in een andere klas (2vwo) en gaat het al iets beter que buitensluiten en pesten. Ik zit nu niet meer alleen in de pauzes en ik heb ook vriendinnen om naast te zitten in de les. Maar toch is dat pesten een soort trauma voor me geworden, dat me achterna blijft gaan. Ongeveer 1 maand geleden heb ik een nogal vervelend gesprek gehad met mijn beste vriendin. We hadden allebei liefdesverdriet. We praatten de hele tijd negatief over onszelf. Op een gegeven moment ben ik huilend naar de badkamer gelopen en heb eens goed naar mezelf gekeken. Toen besefte ik me dat ik écht dik en lelijk was, en dat daarom niemand me mocht. Ik heb toen geprobeerd om mijn vinger in mijn keel te steken, zonder resultaat. Het lukte niet en ik stikte bijna in mijn eigen vinger. Ik heb toen eerlijk aan mijn beste vriendin opgebiecht dat ik dit had gedaan, en ze werd nogal kwaad op me. Ze was bang dat ik hetzelfde pad in zou slaan als zij. Ze sneed zichzelf, omdat ze veel verdriet had en snijden haar pijn afnam. Ik mocht dat echt niet gaan doen van haar. Maar ik voelde me echt heel slecht en depressief.. We begonnen alle 2 te huilen en na te denken over diverse zelfmoordpogingen, zoals van een balkon afspringen. Ik belandde die avond huilend in bed. Toen ik in de ochtend opstond voelde ik me nog slechter dan de avond ervoor. Ik dacht nog 1x goed na over wat mijn beste vriendin had gezegd (snijden nam haar pijn af). Ik heb me geen moment bedacht en heb in totaal 4 sneeën op mijn benen gezet, waarvan er 3 gingen bloeden. Ik heb dit eerlijk verteld aan mijn beste vriendin en mijn 2 beste vrienden. Zij hebben ervoor gezorgd dat ik op gesprek moest komen bij de zorgcoördinator. Daar heb ik moeten beloven dat ik het nooit meer zou doen, dan zou de school dit alles verzwijgen tegenover mijn ouders. Maar sindsdien ging het eigenlijk alleen nog maar slechter met me. Elke dag lig ik huilend in bed, denkend aan hoe dik en lelijk ik ben. Ik ben nu ook echt heel erg onzeker. Ik zeg nog steeds elke dag tegen me vrienden en vriendinnen dat ik een stom en negatief persoon ben. Vaak proberen mijn vrienden dan meteen om het tegendeel te bewijzen. Maar het helpt niet... Het liefst zou ik me nu gewoon weer snijden, maar ik heb het beloofd... Ik weet echt niet meer wat ik moet doen.
Hoi
Naar verhaal :( Ik herken veel dingen.
Gelukkig dat je je aan je belofte wilt houden, ga alsjeblieft nooit door met snijden of proberen over te geven.. Ik zal toegeven dat het snijden je gevoelens even verdoofd, maar dit is maar heel tijdelijk. Daarna komt alles terug. En hou jezelf niet voor de gek, als je ermee doorgaat blijft het niet bij steeds op 1 plek snijden, of geen littekens, het word uiteindelijk altijd erger en dan houd je de rest van je leven littekens over.. Dat wil je echt niet, hoe nutteloos alles ook voelt doe jezelf dat niet aan. En het overgeven is zó slecht voor je, net als snijden kan het een echte verslaving worden, en je hele lichaam gaat eraan kapot, niet enkel je keel.
Geloof je, ik heb heel lang met deze problemen gezeten, en zit nog steeds met een hoop.. Maar hoe je eruit ziet is echt niet alles en je bent heel veel meer waard dan dat. Let meer op de positieve dingen aan jezelf, en waar je goed in bent. Probeer meer de positieve dingen in alles te zien. Zo makkelijk is het natuurlijk niet, maar probeer het toch. Alles word gelijk wat makkelijker als je jezelf accepteert zoals je bent en minder waarde hecht aan wat anderen over je denken.
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.