Hallo,
Vijf maanden geleden ben ik begonnen met mezelf snijden. Sindsdien gaat het met ups en downs: soms kan ik weken zonder en dan doe ik het opeens weer elke dag. Maar de dalen worden steeds dieper, ik moet het vaker, meer en dieper doen. Ik kan dan nergens anders aan denken en alles draait om het snijden. Ik kan me niet meer concentreren en heb nergens de energie voor. Ook ben ik me in die dalen heel erg bewust dat ik anders ben dan de rest. Ik voel me somber maar tegelijk vooral heel leeg. Soms maakt het me allemaal niet meer uit, dan voel ik niks meer en heb ik niet echt emoties. Ik weet niet eens meer waarom ik mezelf snij, maar het voelt gewoon goed. Ik voel dat ik leef. Ik moet gewoon weer die pijn hebben, dat bloed zien, een wond hebben.
Ik weet niet meer wat ik moet doen. Iemand tips?
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.