Hallo ik denk dat ik depressief ben en dat denk ik al 3 jaar het word steeds moeilijker om bol te houden ik weet niet of ik het wel kan. Maar ik kras nu ook weer ik ga met iets relatief scherps over mijn arm maar net njet diep genoeg dat het bloed. Het is voor mij de enige manuer om het te kunnen handellen. Ik weet het " het gaat over we zijn er vokr je " ik heb het elastiekje om mijn pols ge probeert maar ik denk ook vaak op school er aan en iedereen vond het konstante getik naar om te horen. ( ze wetwn het niet van mij ) ik heb edn geo driehoek gebroken en die zit in mijn etui zodat ik zelf in lessen het kan doen zonder op te vallen..... ik denk dat ik echt iets moet vinden om mijzelf te stoppen maar het is zo moeilijk..... C
Ik wist het uiteraard helemaal niet, maar ik lees veel over het onderwerp, juist omdat mijn vriendin in een soortgelijke situatie zit.
Dat pesten en dat mishandelen heeft een zwaar stempel op jou gedrukt waardoor je heel erg weinig zelfvertrouwen meer hebt. Misschien ben je gaan denken dat het allemaal aan jezelf ligt, maar dat is uiteraard niet zo. Dat het moeilijk is om positief te denken herken ik wel. En het uiteraard ook niet niks wat is voorgevallen.
Ik ben geen arts, maar ik denk dat je hierdoor trekken hebt gekregen van "borderline", ook al mag die term (geloof ik) nog niet gebruikt worden als je pas 13 bent. Maar wat voor label er ook aangehangen wordt, het is belangrijk dat je zo snel mogelijk je zelfvertrouwen wat opkrikt, en de dingen daardoor in de juiste proporties gaat zien. Naaste familie of vrienden kunnen je daarbij helpen, en misschien is een therapie (hoe zwaar dat ook klinkt) wel een belangrijke stap voor jou in de goede richting.
Praat er eens over met iemand in je omgeving, met iemand die je echt vertrouwd, en er voor je is/
Ik heb iemand pijn gedaan wat is er mis met mij.
Mijn vriendin heeft borderline en snijdt zich ook, en het is voor mij heel moeilijk te begrijpen waarom dat is. Vooral in de zomer als het 30 graden is en iedereen loopt met korte mouwen en mijn vriendin met een trui. Mijn vriendin weet zelf ook dat het niet goed is. maar toch blijkt telkens weer dat er een moment komt dat ze zich snijdt. En het lijkt erop alsof ze op het moment van snijden zichzelf gewoon niet in de hand heeft, en door de pijn van het snijden leidt dat even de aandacht af van iets anders.
Ik denk dat de oplossing in dat laatste ligt. Ik vermoed dat jij heel erg onzeker bent, of dat je sowieso een laag zelfbeeld hebt. Klopt dat ? Zoiets heeft een oorzaak. Misschien ben je vroeger gepest, ben je aangerand, of zit je om andere redenen niet goed in je vel. En daar moet jij aan werken. Hoe, dat weet ik niet precies, want iedere situatie is anders, maar probeer in ieder geval je zelfvertrouwen te vergroten. Richt je niet teveel op dingen die verkeerd gaan in het leven, maar focus je vooral op de positieve dingen die wel goed gaan. Misschien makkelijk gezegd voor een buitenstaander maar ik denk dit echt.
Praat er ook eens over met je huisarts, hij kan je de weg wijzen naar een therapie met lotgenoten. Dat heeft mijn vriendin ook en dat helpt wel wat.
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.