• Voor ouders
  • Voor professionals
  • Aanmelden
  • Werken bij JOU
  • Contact
  • Forum
  • Wat kun je doen?
  • Video's
  • Thema's
  • Locaties
  • Over ons
  • JOU AcademiePPI x JOU
LinkedInInstagramTikTokYouTube
  • Forum
  • Wat kun je doen?
  • Video's
  • Thema's
  • Locaties
  • Over ons
  • Voor ouders
  • Voor professionals
  • Aanmelden
  • Werken bij JOU
  • Contact
LinkedInInstagramTikTokYouTube
  1. Home
  2. Forum
  3. Jezelf iets aandoen
  4. Just wanted the pain stops..
Vorige pagina
WhatsApp

Heb je vragen of wil je gewoon iets kwijt?

Ons team is er voor je. Bijvoorbeeld als je meer wilt weten over de activiteiten die wij organiseren. Maar zeker ook als we je kunnen helpen met je school, stage of bijbaan. Of als er gedoe is: online, met vrienden, thuis of op school. Laat het ons weten.

App met onsKom bij ons langs

doe mee & ontdek

  • Activiteiten
  • Stel anoniem je vraag
  • Kom bij ons langs
  • Video's

Meer over jou

  • Over ons
  • Aanmelden
  • Werken bij
  • Onze locaties
  • JOU Academie
  • Pers & Publicaties
  • Onze partners

Check onze socials

LinkedInInstagramTikTokYouTube
  • Privacyverklaring
  • Cookies
  • Klachten en bezwaar
  • © 2026 Jou
Vorige pagina

Just wanted the pain stops..

15 jaar
8 jaar geleden

Heyy, ik weet niet goed waar ik moet beginnen dus sorry alvast. Vroeger toen ik op de basisschool kwam ging alles goed ik was gelukkig had vrienden ouders die van me hielden eigenlijk alles wat een kind gelukkig maakt. Het enige was ik had 0% zelfvertrouwen. Daar heb ik eigenlijk nooit wat aan gedaan. Toen ik in groep 7 kwam begon opeens mijn beste vriendin zich tegen mij te keren en zij was best populair in de klas Dusja jullie weten wel hoe het dan gaat.. iedereen begon zich steeds meer en meer tegen me te keren. Toen dat gebeurde kreeg ik ook steeds ruzie met me ouders die steeds erger en erger werden.. nergens voelde/voel ik me meer veilig.. Op dat moment had ik zo weinig zelfvertrouwen ik liet alles van iedereen toe want jah ik zal het wel verdient hebben ofzo dacht ik.. nooit heb ik er met ook maar iemand over gepraat ik kom ze nu nog dagelijks bijna tegen en zelfs nu bijna 5 jaar later zijn ze nog steeds bezig ookal zit ik niet meer bij hun in de klas. Dagelijks word ik nog opgewacht geslagen uitgescholden spullen worden kapot gemaakt ik word bedreigd en het breekt me echt helemaal.. dit is de eerste keer dat ik er over praat..en alles zeg.. want ik ga kapot van binnen ookal ziet iedereen me lopen met een lach.. ik ben door het pesten in een depressie gekomen die is nu zo erg geworden dat ik me bijna dagelijks snij daarnaast heb ik 4 keer over zelfmoord willen plegen maar nooit is het gelukt.. het voelt alsof ik nooit geboren had mogen worden en ik er nu voor moet boeten.. ik weet het echt allemaal niet meer en wil gewoon dat het voorgoed klaar is

44 reacties
19 jaar
8 jaar geleden
Graag gedaan hoor. :-)
15 jaar
8 jaar geleden
Heyy, heel erg bedankt voor je hulp!
19 jaar
8 jaar geleden
Vervelend zeg, hopelijk schiet de wachtlijst op! Als je het een keer nodig hebt om je gevoelens van je af te schrijven of zo, voel je dan vrij om dat hier te doen, ik bied graag een luisterend oor. :-)
15 jaar
8 jaar geleden
Heyy, fijn dat het goed gaat met je! Me therapie is nu nog niet begonnen ik sta op wachtlijst maar heb nu wel 2x in de week nog gesprek alleen het lijkt niet echt te helpen maar maakt niet uit Haha.
19 jaar
8 jaar geleden
Niet erg hoor. :-) Met mij gaat het best goed, dank je. Naar voor je dat je je zo voelt. Hoe is je therapie nu?
15 jaar
8 jaar geleden
Heyy, sorry dat ik een tijdje niks van me heb laten horen. Hoe het nu gaat? Om eerlijk te zijn weet ik het niet echt het gaat slecht aan de ene kant maar aan de andere kant heb ik ook geen gevoel sorry als ik het raar uitleg weet zelf ook niet echt goed hoe ik het moet uitleggen Haha. Nee ik vind het niet vervelend hoor. Maar hoe is het met jou?
19 jaar
8 jaar geleden
Hé meisje 15, hoe is het nu met je? Ik hoop dat je het niet vervelend vindt dat ik daar steeds naar vraag, maar ik denk nog steeds aan je en wens je nog altijd het beste. :-)
19 jaar
8 jaar geleden
Je hoeft geen sorry te zeggen hoor, ik was gewoon benieuwd hoe het met je ging. :-) Het kan heel moeilijk zijn om over je problemen te praten en je manier van denken positief te veranderen. Ik weet niet hoe jij dat ervaart, maar ik herinner me van mezelf dat het me soms een 'veilig' gevoel gaf om heel veel met mijn negatieve gedachten bezig te zijn... terwijl dat juist niet helpt. Dus je moet eigenlijk iets leren wat zeker in het begin heel eng is, dus het is niet vreemd dat je dat moeilijk vindt. Maar ik heb wel uit je bericht de indruk dat je begint te zien dat je depressieve gedachten niet per se kloppen met de werkelijkheid, ook al heb je er nog moeite mee om dat echt te geloven. Daarom denk ik echt dat je kunt genezen. Wees niet bang om bij je therapie te vertellen dat je het moeilijk vindt om hulp te accepteren: dan kan je therapeut daarop reageren en manieren zoeken om het gemakkelijker voor je te maken.

Hou vol, ook als het zwaar is. Er is echt hoop.
15 jaar
8 jaar geleden

Hey, allereerst sorry dat ik niet echt iets van me heb laten horen. Het is de afgelopen tijd niet een makkelijke tijd geweest om eerlijk te zijn.. nu ik dus 'hulp' krijg is het allemaal nog moeilijker lijkt wel.. ook over de problemen praten enzo lukt me totaal niet. Daarnaast moet ik in therapie en om eerlijk te zijn ik zie er best wel tegen op en gun mezelf dus echt de hulp totaal niet. Ik vind het zo lastig om te accepteren dat ik hulp nodig heb enzo en dat het anders niet goed gaat komen waarschijnlijk. En ik vind het ook heel lastig om toe te geven dat ik het verdien enzo. Dusja al met al het gaat niet heel goed maarr het kan altijd slechter haha.

19 jaar
8 jaar geleden
Hé TS, ik heb al even niets meer van je gehoord, dus ik dacht, ik post weer eens een bericht. Hoe is het met je?

Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.