Hé TS, wat een heftig verhaal. Dapper dat je er hier over durft te vertellen. Ook als je hierover niet bij je ouders terecht kunt, hoef je dit niet alleen op te passen. Je kunt er ook over praten met je mentor op school, of een vertrouwenspersoon daar. Ook zijn er anonieme diensten die je online of via de telefoon kunnen helpen, bijvoorbeeld de Kindertelefoon en 113 Zelfmoordpreventie. Ik geloof dat in ieder geval die laatste site ook online therapie aanbiedt. Je zou ook eens met je huisarts hierover kunnen praten.
Ik heb zelf ook ervaring met pesten en depressie en hoewel ik natuurlijk niet precies weet hoe jij je voelt, weet ik wel dat alles er heel duister en hopeloos uit kan zien als je dit meemaakt. Inderdaad lijkt het soms alsof je geen andere opties hebt dan ongelukkig leven of doodgaan. Maar ik heb zelf ontdekt dat er ook een derde weg is: je kunt verder leven en gelukkig worden. Je kunt van een depressie genezen, en het pesten zal ook ooit ophouden. Er is echt hoop.
Wat het pesten betreft: weten je leraren hier al van? Die horen je te helpen. Soms doen scholen hier helaas niet zo veel aan als zou moeten, maar het kan dan helpen om bij je docenten te blijven aandringen (en spreek dan ook meerdere docenten aan). Je schrijft dat je vriendinnen hebt: zitten die ook bij je op school? Zo ja, dan kun je proberen bij hen steun te zoeken tegen de pesters. Als dit alles niet helpt, kun je in overleg met je ouders naar een andere school zoeken. Als je ouders niet mee willen helpen, probeer hun dan goed duidelijk te maken hoe erg het pesten is. Als er geweld tegen je wordt gebruikt door de pesters of als ze je bedreigen, mag je zelfs de politie inschakelen.
In ieder geval beloof ik je dat er hoop is. Je kunt gelukkig worden, echt waar. Heel veel sterkte; laat het me maar weten als ik hier op het forum iets voor je kan doen en voel je vrij om het hier 'van je af te schrijven' als je dat fijn vindt.