Beste jongen, Wat een verdrietig verhaal. Het is te begrijpen dat jij het moeilijk hebt met hoe je bent en dat het dan niet gemakkelijk is om werkelijke vrienden te vinden. Heel wat mensen, ook jongeren helaas, hebben er moeite mee te accepteren dat iemand zich aangetrokken voelt tot het eigen geslacht. Je zegt dat je het vrienden hebt verteld en dat dat toen geen vrienden meer waren. Dat zijn dan nooit echte vrienden geweest denk ik dan en je moet er maar niet te veel om treuren dat ze er nu niet meer zijn.
Wat je omgeving en thuis betreft zit het je blijkbaar ook al niet mee. Ik neem aan dat over je geaardheid praten met je ouders er niet in zit. Erg jammer, want als je ergens met je problemen terecht zou moeten kunnen dan is dat toch thuis. Is er geen ander familielid waar jij een goede relatie mee hebt?
Ik heb zelf in Den Haag gewoond, dus ik weet dat er onprettige buurten zijn. Jouw buurt kan dan misschien niet zo top zijn, maar daar wonen toch ook mensen met gevoelens en verlangens zoals overal. Met binnen zitten kom je nergens, letterlijk en figuurlijk. Ken je jongens in jouw buurt die jou ook kennen en waar je wel eens contact mee hebt? Er zijn altijd wel plaatsen waar jongeren rondhangen en je contact kunt maken, al leer je daar niet altijd goede dingen. Maar dat hangt af van hoe sterk jij bent wat je karakter betreft.
Je zou ook vrienden met meisjes kunnen worden. Meisjes accepteren jouw soort gevoelens makkelijker dan jongens en soms vinden ze het wel fijn een jongensvriend te hebben die niet steeds aan ze zit.
Straks ga je weer naar school en gezien je leeftijd neem ik aan dat het en middelbare school is (of ben je al verder?). Hoe gaat het daar? Heb je het naar de zin? Ga je goed met klasgenoten om en gaat het goed met de studie? Jongens zoals jij, vooral als ze een beetje soft zijn willen nog wel eens gepest worden. Hoe is dat met jou?
School is belangrijk, een goed diploma maakt je onafhankelijk en zorgt er voor dat je later keuzes hebt. Om te beginnen heb je weer wat te doen en minder tijd om aan rare dingen te denken.
Je voelt je depressief en denkt aan rare dingen. Niet doen! Je bent nooit alleen. Ik heb je verhaal gelezen en ik heb sympathie voor je en ik ben maar 1 iemand, er zijn er zeker meer die zo voelen. In je laatste regels doe je een beetje agressief. Je denkt blijkbaar al bij voorbaat niet serieus genomen te worden. Niet doen. Ik neem jou serieus en als jij verder hier wil praten dan lees ik het en schrijf ik een bericht terug. Veel meer dan schrijven kan ik natuurlijk niet, maar misschien heb je er toch wat aan. Alles waar je het moeilijk mee hebt opschrijven helpt ook al heel veel.
Er is een website, jongenout.nl die is speciaal voor jongeren t/m 18 jaar met homoseksuele en lesbische gevoelens. Daar kun je contacten leggen en ook mensen ontmoeten. In Den Haag kan het niet anders dan dat er heel wat zijn die jouw gevoelens delen en vast wel vrienden willen worden. Ga eens kijken, misschien is het wat.
Houd moed, geef niet op, er zijn zeker mensen die graag van jou willen houden omdat jij bent zoals je bent. Laat je zien en je wordt gevonden! Ik weet zeker dat jij de moeite waard bent. Veel sterkte en succes met vinden van een baantje!
Ps, Jouw verhaal doet mij aan iemand denken waar ik veel om geef en waarvan ik dacht dat het beter met hem ging.