Vinger in mijn keel

Beste TS, we zijn al wat maantjes verder, hoe is het nu met jou?

Ik voel me vaak heel misselijk en dan ben ik ziek thuis maar ik hoef niet te spugen dus heb ik een paar keer me vinger in me keel gestoken en er kwam niks uit dus ik begon te denken als ik sochtens niet veel eet hoef ik ook niet misselijk te worden dat dacht ik verkeert het bleef het zelfde
Een paar keer wou ik overgeven om al het vet makende eten er uit te laten lukte niet ik vind me zelf dik me moeder zegt dat ik dat niet ben maar toch vind ik het

Je vind zelf dat je dik bent maar het mooiste zit in je je hart mij maakt het ook niet uit dat ik bijna 100kg weeg maak het leukste van het leven en aub doe jezelf niks aan je komt er echt niet verder mee

Heel zorgelijk dat het een opgelucht gevoel geeft, er sterven elke dag mensen aan eetstoornissen en je kan wel denken dat overkomt mij niet maar die controle die jij denkt te hebben zo. Onzeker zijn is vaak extra op die leeftijd en door hormonen veranderd je lichaam maar hoe jij er nu mee omgaat is een ziekte en daar is hulp oor nodig. Via de huisarts mentale hulp krijgen en bespreek ook met je ouders dat je ook bij een voedingsdeskundige langs wil gaan. Die kunnen helpen met een gezond patroon ontwikkelen waar je op lange termijn wat aan hebt. Op deze manier zoals jij het nu doet verstoor je de lichaamswerking enorm want te weinig voedingstoffen ene moment en overeten andere moment.

Gun jezelf geluk en ook je ouders en vrienden en TS dat je jezelf niet verliest in je eetrstoornis.

Wat je nog kan doen: traag eten en goed kauwen, zeker niet schrokken. Dan komt er veel meer speeksel, en verteert je eten veel beter. Dus je lichaam haalt er makkelijker de voedingsstoffen uit die het nodig heeft. Je voelt je veel sneller verzadigd en je komt toe met de helft.

 

 

Alleen rauwe groenten is niet goed: je hebt een hoop andere stoffen nodig die daar niet in zitten, zoals eiwitten (proteinen), vetten, mineralen. Eet dus ook genoeg rood vlees, wit vlees, vis, kaas, noten, fruit, koudgeperste olie,... Uit een stuk vlees krijg je heel veel energie, en dan krijg je veel minder snel terug hongergevoel en ga je vanzelf minder eten. Dus ik zou zeggen: schakel geleidelijk over naar meer natuurlijke voeding, en minder junk (geen chips, snoep, energiedrinks,...).

 

 

Te vet zijn is niet goed, maar een beetje mollig wel: dan heb je veel meer reserve, en kan je lichaam veel beter een dipje opvangen dan bij te magere mensen.

 

 

Wat anderen zeggen, moet je je niet teveel aantrekken. Hun woorden tonen alleen wat door hun hoofd spookt, dat heeft soms niets te maken met de realiteit. Woorden zijn als een soort hensengolf-megafoon: ze roepen gedachten in het rond. Zegt alles over die roeper zelf, maar niets over de toehoorders. In veel gevallen etaleren die roepers en pesters daarmee alleen hun eigen domheid. Dus bekijk het op die manier: haal nuttige info uit de woorden van goede en constructieve mensen. Maar gooi giftige kritiek gewoon buiten zonder je er iets van aan te trekken: dat zijn waardeloze geluidsgolven afkomstig uit waardeloze hersenen.

 

 

Trouwens, er zijn jongens (en meisjes) die mollige meisjes net wel mooi vinden. Sommigen staan daar heel goed mee: recht over ons woont er zo eentje. En het voelt in ieder geval heerlijk zacht aan. Als je oude schilderijen bekijkt van Rubens en zo, zal je zien dat die liefst mollige meisjes schilderden, ze vonden dat mooi.

 Ik vind net die variatie zo boeiend: hoe meer verschillende vormen en kleuren er zijn, hoe mooier het geheel. Inplaats van jaloers te zijn, zie jezelf net als een mooie aanvulling op het hele spectrum.

 

Hallo TS, Ik herken mezelf van een jaar geleden in jouw verhaal. Heb altijd al last gehad van mijn zelfbeeld. De ene week amper eten, veel sporten en de andere week weer eetbuien hebben. Ik was obsessief bezig met hoe ik eruit zag, wat me erg ongelukkig maakte. Dat is bij jou denk ik ook het geval. Wat mij erg heeft geholpen is voedsel zien als brandstof van je lichaam. Je hebt het nodig om te overleven en je kan niet zonder. Uiteraard gezond eten is belangrijk, maar niet eten hoort geen straf te zijn om jezelf af te rekenen op je lichaam. Eten als je trek hebt, en stoppen als je vol zit. Vooral geen maaltijden overslaan/te weinig eten, want dat kan juist eetbuien veroorzaken. Maar nog belangrijker: Van jezelf leren houden zoals je bent. Je bent een prachtige meid, of je nou maat xxs of xxl hebt. Bovendien is je lichaam maar je lichaam. Jouw persoonlijkheid is zo veel belangrijker en interessanter. Misschien helpt het om op sociale media allemaal vrouwen met verschillende lichamen te volgen. Zo zie je dat je kledingmaat niet gelijk is aan je schoonheid. Maar dat is natuurlijk allemaal makkelijker gezegd dan gedaan. Veel succes meisje, ik heb vertrouwen in je!

Beste meid, Je zegt dat je 74 kilo weegt en dat is denk ik wel wat aan de zware kant voor een meisje van 14. Het hangt er natuurlijk wel van af hoe lang je bent. Je zegt dat je veel sport en dat betekent waarschijnlijk dat je wat gespierder bent dan de meeste meisjes van jouw leeftijd. Spieren wegen zwaarder dan vet, dus dat kan een deel van het gewicht verklaren.
Je ouders enzovoorts zeggen dat je niet te dik bent dus ik denk dat jij er gewoon goed uitziet. Het probleem is dat je er zelf anders over denkt en dat is vervelend want dat kan jou hele ongezonde dingen gaan laten doen zoals dat rauwe groenten eten en overgeven.

Je zou een middel moeten hebben dat onbevooroordeeld naar jouw lichaam kijkt en dat bestaat. Er zijn weegschalen die een analyse van je lichaam maken door een klein stroompje door je lichaam te sturen via je voeten. Daar voel je niets van.
Die weegschaal geeft aan: Je vetpercentage, je percentage spieren, je vochtpercentage, je gewicht aan botten, Je BMI en tenslotte de hoeveelheid kCal die jij per dag nodig hebt. Van tevoren moet je opgeven hoe oud je bent en hoe lang, dan weet de weegschaal genoeg. Die weegschalen zijn niet eens duur, bij Blokker heb je ze al voor een paar tientjes.

Er zijn tabellen die laten zien wat voor iemand van jouw leeftijd de gezonde waarden zijn. Gezonde waarden voor jou:
Vet: 16,3 – 34,0 %
Spieren: 24% - 30%
Vocht: 45 - 60%
Botten: 2,6 kg (ongeveer voor jouw gewicht)
BMI: 15,43-23,33

De BMI kun je uitrekenen door je gewicht te delen door je lengte in meters in het kwadraat.

Ben je iets te zwaar en wil je er op en gezonde manier iets aan doen dan kan dat als volgt.
Sta voortaan een half uur eerder op en ga drie kilometer lopen zonder eerst te ontbijten. Je lichaam wordt wakker en heeft energie nodig. Die kan maar van een plaats komen, uit je vetmassa. Ontbijt daarna normaal.
Als lunch kun je fruit nemen, bijvoorbeeld een appel + een banaan + wat druiven + wat je nog meer lekker vindt en beschikbaar is. Je kan ook wat nootjes er bij nemen, die zijn heel gezond.
's Avonds eet je normaal, maar na ongeveer 19:00 uur eet je helemaal niets meer.
Rustig aan met tussendoortjes zoals snoep en dergelijke, anders heeft het geen zin. In de middag mag je jezelf wel belonen met iets lekkers, bij de thee of koffie bijvoorbeeld, maar daar moet het bij blijven. In het weekend mag je wel wat extra's doen, je moet het natuurlijk niet te gek maken. Het leven moet wel gezellig blijven.

Het kernwoord is discipline!

Elke dag weeg je jezelf en dan zie je vanzelf wel of het werkt en kun je wat je eet aanpassen aan wat je ziet. Bedenk wel, hoe anderen jou zien is anders dan hoe jij jezelf ziet. Jij bent veel kritischer op lichaam dan misschien nodig is. Anderen vinden jou gewoon een leuke meid om te zien en om mee om te gaan. Waarom zou je daar niet tevreden mee zijn?

Hey TS, dit gaat misschien vervelend voor je klinken, maar het gedrag dat je beschrijft - heel weinig eten (een week alleen rauwe groenten), jezelf dwingen om over te geven, denken dat je dik bent terwijl anderen dat niet zo zien - is niet gezond, en kan zelfs wijzen op een (beginnende) eetstoornis. Het kan dat dat kritische 'stemmetje' in je hoofd je nu vertelt dat dat onzin is en dat je wel degelijk te dik bent, misschien zelfs dat je goed bezig bent als je jezelf laat overgeven. Maar je vraagt niet voor niets hier op het forum om hulp, dus ergens besef je volgens mij wel dat dit niet de goede kant op gaat.

Het beste wat je nu kunt doen is hulp zoeken. Praat alsjeblieft met een volwassene die je vertrouwt, bijvoorbeeld (een van) je ouders, en vertel over je gevoelens. Maak dan een afspraak met de huisarts: die kan je doorverwijzen naar de juiste hulp om je beter te gaan voelen over je lichaam en op een gezonde manier met eten om te gaan.

Heel veel sterkte, TS!