mn tante is al weer bijna 6 jaar geleden overleden. ik mis dr nog elke dag. soms praat ik er over met mn vriendinnnen dan gaat het goed en soms totaal niet dan denk ik k wil naar dr toe en wel direct iedreen zegt je moet het verwerken je moet het accpeteren je moet het onder ogen zien.. jaa ik weet ze is dood. ze is er niet meer. ze is weg. voor altijd tot ik weer bij haar ben. ikheb gwn het gevoel dat ik geen afscheid kon nemen ze heeft geen grafje alleen maar mn oma maar dat voelt dan ook weer zo raar. ik weet niet hoe ik dit moet verwerken maar ik trek het gwn niet meer op de sterf dag van mn tante ben ik vaak op de tijd dat ze stierf wakker en word ik misselijk en heb ik pijn en verdrriet ik wil dit niet meer ik wil gwn kunnen accepteren dat mn tante er niet meer is en dat ze nu rust heeft zonder haar te hoeven missen elke dag want mijn liefde voor haar is erg groot mn tante is mn alles.... maar ik schaam me er ook voor dat het verwerken zo lang duurt is dat normaal wie heeft dit ook en hoe gaan jullie er mee om
x een meisje dat haar tweede moeder terug wil
Hoi meisje,
Ik weet een beetje hoe je je voelt, mijn vader is een aantal jaar geleden overleden en is mis hem nog steeds hoor.
Ik moet bekennen dat dit nu niet meer dagelijks is, maar vooral op bepaalde dagen (verjaardag, kerst , dat soort dingen) komt het verdriet weer boven.
Helaas kan ik je niet echt helpen, naarmate je ouder wordt ga je steeds vaker mensen om je heen verliezen door overlijden.
Ik kan alleen maar zeggen dat je je niet hoeft te schamen dat de rouwverwerking bij jou zo lang duurt, dat geeft alleen maar aan hoeveel je van die persoon hield. Misschien helpt het iets als je jezelf afvraagt hoe je tante het zou willen. Zou ze willen dat je je verdrietig voelt, of zou ze willen dat je je leventje weer oppakt ?
En vergeten zal je haar nooit, maar het gevoel "slijt" op den duur wel. Succes !
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.