Angst is een vervelend iets. Het wordt helaas alleen maar sterker hoe meer je eraan denkt. Ik vind het verdrietig dat je leukemie hebt en eraan dood gaat, maar wees vooral jezelf en geniet van alles om je heen. De dood is een raar iets, maar zoals in de natuur is de dood ook weer iets van het leven en nieuw leven. Een dode boom kan weer nieuwe bomen voeden of de grond vruchtbaar maken. Wees niet bang voor de dood. Het is netzoals in slaap vallen. Heel moe. En eigenlijk val je gewoon in een diepe slaap waar je nooit meer van wakker wordt. Pijn zal je waarschijnlijk weinig hebben en als je het hebt, dan kunnen ze je morfine of een andere pijnstilling geven. Daarvan wordt je ook heel rustig en moe. Mijn opa sliep daardoor weg. Je moet niet denken wanneer ga ik dood en hoe zal dat zijn. Je moet vooral genieten van alles wat er nu is om je heen, leuke dingen doen. En wanneer dat moment komt, dan zijn al die mensen daar bij je. Je zal nooit alleen zijn. Laat ze je hand vasthouden en weet ook zelf dat jij de persoon bent die weet wanneer je gaat. Sluit je ogen en laat je meevoeren in de warmte. Heel veel sterkte en wees niet bang. De dood is weer het begin van iets nieuws.