Ik ben een meisje van 16 jaar en ik heb een zusje van 14 jaar. M'n moeder had epilepsie. Ze gebruikte medicijnen tegen de aanvallen. Het ging super goed. Ze had al 5 maanden geen aanvallen meer gehad sinds ze met een soort ademmasker ging slapen. M'n ouders waren zelfs aan het overleggen om misschien minder medicijnen te gaan gebruiken. Maar toen was het zondag Moederdag. We hebben haar heel erg verwend. M'n zusje heeft een high tea voor mama gemaakt. Ik wilde ook wel meehelpen maar het was m'n zusje haar cadeau. Maar het zag er allemaal heel lekker uit. M'n moeder was super trots. Ze had allemaal foto's gemaakt op facebook enzo. Maar toen gingen we slapen. Ik heb mijn moeder niet echt welterusten gezegd naar mijn gevoel. We hebben ook niet met z'n alle avondgegeven omdat we vol zaten van de high tea. Maar ik hoorde mijn moeder rond 1:00 naar boven komen. En ik kon niet slapen het was best wel warm. Toen was het ongeveer 2:00 en ik was nog steeds niet in slaap gevallen. Maar uiteindelijk viel ik in slaap. Maar toen kwam mijn vader me wakker maken rond 3:15 hij vertelde dat mama een epilepsie aanval had gekregen. Toen ik wakker werd gemaakt waren er allemaal brandweermannen en politiemannen in huis. Ik zag hoe ze mijn moeder aan het reanimeren waren. Maar het duurde heel lang voordat haar hartslag weer op gang kwam. Ze werd met de hijskraan via het raam in de ziekenwagen getild. We zijn met spoed naar het ziekenhuis gereden. Toen we in het ziekenhuis waren toen lag ze in coma. Ze is niet meer bijgekomen. De doktoren gingen testjes doen om te kijken of haar hersenen erop reageerde. Maar niks hielp. Ze gaven haar pijnprikkels maar ze reageerde nergens op.
En toen hoorde ik dinsdag dat ze nooit meer wakker zou worden. Ze was hersendood. Ze kon allen nog maar adem halen en haar hart klopte. We sliepen die nacht in het ziekenhuis. Nou (sliepen) we konden natuurlijk niet slapen. Toen de volgende ochtend waren we alle 3 erbij hoe mama dood ging. Het is nu vrijdag ochtend 8:00 de 2e dag zonder mama is begonnen. Ik weet niet of ik wel verder kan leven zonder haar. Ze betekent zoveel voor mij. M'n zusje en m'n vader zijn er ook kapot van. Ik zit ook wel aan de momenten te denken. Wat nou als ik voor een trein val dan ben ik weer bij mama. Maar dat kan ik m'n vader en m'n zusje helemaal niet aan doen. Maar ik zit gewoon in de knoop. M'n moeder weet nooit of ze oma zal worden.
groetjes een meisje die super verdrietig is :(
Hey het is nu alweer een jaar geleden gebeurd... Het gaat wel iets beter. Maar ik heb nog steeds moeite met slapen. (Het is nu 3:20) Ik weet trouwens niet hoe ik moet inloggen op dat account dus ik typ het ff hier ??. Verder gaat het ook wel goed met m'n vader en zusje. Ik moest alleen dit jaar eindexamen doen. Dus het eerste jaar zonder m'n moeder moest ik dus gelijk eindexamen doen... Ik weet eigenlijk wel zeker dat ik gezakt ben. M'n moeder was 11 mei overleden en het examen begon op 12 mei. Dus ja dat ging niet echt goed. M'n zusje bleef ook thuis die week. :/ Ik voel me trouwens ook verdomd eenzaam sinds het gebeurd is. Maarja...
Hi Meisje,
Wat een heftige periode heb je meegemaakt. Je bent nu een maand ofzo verder en vroeg me af hoe het met je gaat. Je moeder knokte voor het leven. Zware medicijnen etc. Helaas heeft het niet gewerkt. Zo hard als je vocht voor het leven. Zou hard zou jij dat ook moeten doen. Dat is heel moeilijk.
Mijn moeder ging dood toen ik 14 was. Kanker had ze. Maar je gaat er gewoon niet vanuit dat ze dood gaat. Ik heb een hele moeilijke periode gehad maar ik kan je zeggen dat het beter word.
Zelf heb ik veel hulp gehad van een stichting die kinderen helpt met rouwverwerking. Ik kan je het erg aanraden. Stichting achter de regenboog heeft mij geholpen het een plek te geven. Door te gaan hoe moeilijk dat ook is.
Ik wens je veel sterkte!
T
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.