• Voor ouders
  • Voor professionals
  • Aanmelden
  • Werken bij JOU
  • Contact
  • Forum
  • Wat kun je doen?
  • Video's
  • Thema's
  • Locaties
  • Over ons
  • JOU AcademiePPI x JOU
LinkedInInstagramTikTokYouTube
  • Forum
  • Wat kun je doen?
  • Video's
  • Thema's
  • Locaties
  • Over ons
  • Voor ouders
  • Voor professionals
  • Aanmelden
  • Werken bij JOU
  • Contact
LinkedInInstagramTikTokYouTube
  1. Home
  2. Forum
  3. Rouwen
  4. Koppijn van rouwen
Vorige pagina
WhatsApp

Heb je vragen of wil je gewoon iets kwijt?

Ons team is er voor je. Bijvoorbeeld als je meer wilt weten over de activiteiten die wij organiseren. Maar zeker ook als we je kunnen helpen met je school, stage of bijbaan. Of als er gedoe is: online, met vrienden, thuis of op school. Laat het ons weten.

App met onsKom bij ons langs

doe mee & ontdek

  • Activiteiten
  • Stel anoniem je vraag
  • Kom bij ons langs
  • Video's

Meer over jou

  • Over ons
  • Aanmelden
  • Werken bij
  • Onze locaties
  • JOU Academie
  • Pers & Publicaties
  • Onze partners

Check onze socials

LinkedInInstagramTikTokYouTube
  • Privacyverklaring
  • Cookies
  • Klachten en bezwaar
  • © 2026 Jou
Vorige pagina

Koppijn van rouwen

17 jaar
9 jaar geleden

Hoi ik heb geen vrienden en ik ben echt een familie mens. Ik had vroeger een mega goede vriend die ik minstens 4 keer per week zag. Helaas ben ik hem verloren toen ik 13 jaar was dat was al een immens groot verlies. Ik heb daarna in een diepe put gezeten en ben depressief geweest. Nu is mijn liefste opa overleden die echt alles voor mij over had, hij was altijd aanwezig op mijn verjaardag en hij was er bij bij mijn geboorte. Aangezien ik geen vrienden heb, heb ik steeds minder geliefde die dicht bij me staan. Degene die ik lief heb zijn mijn vader, mijn moeder, broers, opa en oma (mijn andere oma is ook al overleden). Mijn levenscirkel wordt kleiner en kleiner.

 

 

Maar goed mijn opa is nu anderhalve week geleden gestorven aan kanker. Het was een hele tijd een issue om op vakantie te gaan, want we waren bang dat mijn opa zal overlijden toen we op vakantie gingen. Uiteindelijk namen mijn ouders de gok om maar één week naar Spanje te gaan. Mijn ouders namen dit besluit omdat ze dachten dat het minstens nog wel een paar weken zou kunnen duren voordat hij heen zou gaan. Plotseling ging het juist heel slecht toen wij precies die week op vakantie waren en ja je raad het al: Mijn opa overleed precies toen wij nog net in Spanje zaten.

 

 

Mijn schuldgevoel is extreem groot. Ik wou hem nog zoveel dingen zeggen en ik wou hem nog zo een dikke knuffel geven en zeggen dat ik zielsveel van hem hield (dat ik nooit tegen hem heb gezegd). Ik ben de hele week heel verdrietig geweest en ik heb heel veel gehuild, ik heb last van hoofdpijn,oorpijn en een extreem groot schuldgevoel. Ook ben ik bang dat ik weer depressief ga worden. Vandaag was dan de crematie, o zo moeilijk nog veel heftiger dan ik had gedacht ik probeerde mijn tranen niet te uiten maar het kwam met bakken uit de hemel. Ik kon geen afscheid van hem nemen in levende lijven maar ook niet toen hij in de kist lag... Dan probeer ik het op deze manier wat hou ik van je lieve opa!

 

 

Wat moet ik toch? Waarom gaan alle lieve mensen dood? Waarom is het leven zo oneerlijk? Ik vind het zo een vreselijk idee dat het lijk van mijn opa is verbrandt.

 

 

Bedankt voor je tijd voor het lezen van dit lange verhaal, ik zie graag reacties tegemoet hoe ik dit in godsnaam moet verwerken.

1 reactie
18 jaar
9 jaar geleden
Wat heftig dat je dit allemaal hebt meegemaakt. Je hoeft je er niet voor te schamen dat je je zo voelt en je hoeft het niet te verbergen. Zoals ik uit je verhaal opmaak, ben jij iemand die ontzettend veel houdt van de mensen om je heen en dan doet het enorm pijn als die mensen wegvallen.

Je hoeft je niet schuldig te voelen. Ja, het is vreselijk dat je opa is gestorven toen jullie op vakantie waren. Maar jullie konden niet voorzien dat het ineens zo snel zou gaan. Weet je wat je opa er zelf van vond dat jullie op vakantie gingen?

Het beste is nu denk ik om je gevoelens toe te laten en niet te onderdrukken. Huil gerust. Schaam je er niet voor om verdrietig en kwaad te zijn. En probeer daarnaast om verder te gaan met je leven. Blijf dingen doen. Zo kun je uiteindelijk leren om dit alles een plaats te geven.

Misschien helpt het ook om professionele hulp met rouwverwerking te zoeken? Dan kun je begeleiding krijgen van mensen die weten hoe het rouwproces werkt en die je zo kunnen helpen om meer grip te krijgen op de vragen en twijfels waarmee je worstelt.

Ik hoop echt dat je hier iets aan hebt. Heel veel sterkte! Laat gerust weten als ik nog iets voor je kan doen.

Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.