Een tijdje terug is mijn kat laten inslapen. Daar heb ik het heel zwaar mee. Ik mis hem vreselijk en ben er erg ziek door geworden, oververmoeidheid ( net niet hallucineren) . Ik voel me zo naar, elke dag huil ik nog om hem. Mensen zullen denken , tis maar een kat. Maar voor mij betekende hij meer dan dat, ik heb nooit veel famillie gehad ( 3 mensen in totaal). Ik ben met hem opgegroeid en hij was echt als famillie. Ik mis hem zo erg dat ik nagedacht heb over zm , maar dat durf ik niet. De wereld is gewoon... Zo vermoeiend eigenlijk niemand die snapt het, zo lijkt het soms. Na verlies gaan ze veder het lijkt alsof ze er nooit bij stil staan , terwijl ik letterlijk elke 5 minuten aan hem denk en een naar gevoel door mij heen krijg met tranen in mijn ogen. Ik houd van mijn moeder echt heel veel. Maar als er wat sroms gebeurde dacht ik, ik kan naar huis terug naar mijn beste vriendje. Ik heb ook nog andere huisdieren. Maar hij was mijn eerste huisdier toen ik 2 was... Elke dag dit gevoel opnieuw... Ik wil het niet meer.. Iemand tips? Gr L
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.