Wat na de dood?

M22
Ik heb ooit een short gezien van een meisje dat naar een foto van haar oma bleef wijzen.
mss ook zoiets.

Ben je zelf weel eens dood geweest M22 dat je dat allemaal zo goed weet?
Al die verhalen die je noemt zijn precies wat het zijn, verhalen. Niet te controleren beweringen en de 'bewijzen' zijn zo exceptioneel dat ze speciaal verkondigd worden door de 'gelovigen'.
Geen enkel normaal mens herinnert zich een vorig leven en niemand schijnt geleerd te hebben van dat 'vorige leven'.

Er is een mevrouw, W.A.H.O Schalekamp-Muilder, die een boek geschreven heeft over het leven na de dood. Ze heeft dat gehoord van 'Emed'. Die beweert dat er een planeet is waar we na de dood heen gaan en daar voortleven, min of meer zoals hier op aarde. Heel gezellig allemaal. Het heet: EMED - De doden spreken".
Ook heb ik een hele leuke animatiefilm gezien over het dodenrijk. Een Mexicaans jongetje kwam daar terecht nadat hij uit het mausoleum de gitaar van een beroemde artiest had gejat. Was daar een hele wilde boel, je gaat vol verwachting dood.

Allemaal verhalen bedacht door mensen waar bange mensen die de realiteit ontvluchten zich aan vastklampen zoals drenkelingen aan drijvende objecten.
Mensen suggereren dat zelfmoord je straks misschien een beter leven oplevert is misdadig! Daar zijn mensen voor veroordeeld!

Accepteer dat je bent wie je bent en maak wat van wat je gegeven is. Niet roken, geen drugs, geen drank, gezond leven en beweeg. Dan wordt je gezond oud en kan je straks tevreden terugkijken op wat achter je ligt.

Je toevlucht zoeken tot allerlei onbewezen fantasieen over een voortbestaan na de dood is tijdverspilling en maakt je alleen maar angstiger. Hou je bezig met het leven dat je hebt, dat is echt. Waar je naar toe gaat na de dood? Waar je was voor je geboren was! En dat is geen vorig leven anders zou je dat wel weten. En wat je niet weet daar heb je dus niets aan. Nu niet en straks ook niet.

Nog iets over je vraag wat na de dood, en of je bekenden en geliefden kan terugzien? Ja.

Ik heb op Youtube ooit een documentaire gezien over reincarnatie, waarin kinderen nadat ze verongelukt waren, terug bij diezelfde ouders kwamen als hun volgende kindjes. Op plaatsen waar ze nog nooit geweest waren (in het lichaam van die volgende kindjes), vertelden ze dan dat ze daar in hun vorig leven geweest waren, dus met diezelfde ouders. En ze vertelden ook hoe ze door een trein doodgereden waren. En welk speelgoed er in hun doodskist gestopt was, en zo. Echt dingen die ze nooit hadden kunnen weten.

Ik heb ook een documentaire gezien van een klein Indisch jongetje dat in zijn zelfde familie terugkwam in "zijn eigen winkel". Dus als kleuter regelde hij daar nu alles, aankopen, verkopen, boekhouding,... Want hij had het tientallen jaren lang zo gedaan, hij was de expert, het was zijn winkel.

Nog eentje: een kleutermeisje in de USA vroeg altijd: "Hoe het met haar kinderen ging? Waren die gezond en wel?" Want ze was hun moeder geweest, en ze was gestorven. Op de duur werd ze echt lastig, omdat haar ouders geen antwoord konden geven. Ze werd kwaad en opstandig: ze moest en zou weten hoe het met haar kinderen ging. Gelukkig gingen die ouders naar een pastoor voor hulp, niet naar een psychiater (die zou haar hebben opgesloten). De pastoor vroeg haar uit: waar heb je gewoond, hoe noemden je kinderen, hoe zag alles eruit, enz...? Dus dat kleutermeisje legde alles in detail uit. Daarna ging de pastoor op zoek, en uiteindelijk vond hij die familie. Alle beschrijvingen klopten, en daar was inderdaad de moeder veel te vroeg gestorven, een handvol jaren geleden. Maar de vader (haar vroegere man) en haar kinderen stelden het nu weer goed: de man was hertrouwd, en ze waren terug gelukkig. Toen de pastoor terugkwam en dat vertelde aan die kleuter, reageerde die erg opgelucht: "Oef gelukkig dat het goed gaat, dan moet ik mij geen zorgen meer maken, en kan ik hen vergeten." Daarna heeft ze nooit meer over "haar kinderen" gesproken, is ze dat compleet vergeten. En vanaf dan was ze een gewoon gelukkig kind.

Dus het ziet er naar uit dat je in je volgende leven (of beter je volgende lichaam) echt wel kan terugkomen in dezelfde omgeving, in dezelfde familie. Het hoeft niet, maar het kan. Hoe hoger je bewustzijn, hoe meer controle je daarover kan hebben. Hoe onbewuster, hoe minder controle (net zoals in je huidige leven trouwens). Of je dat perse moet willen, is weer een andere vraag...? Misschien als je zware problemen hebt die je huidige leven echt verzuren, vb. zware psychosomatische pijnen, astma, eczeem, littekens, trauma's, irrationele angsten (vb. van water omdat je ooit verdronken bent, of van auto's nadat je erdoor dood gereden bent, of van ratten nadat je ooit in een kerker gevangen zat en door hen opgegeten bent,...), en die je niet opgelost krijgt. Dan misschien wel. Anders kan je het verleden misschien beter laten rusten, en in het hier-en-nu leven. Maar doe wel goed, zodat je het in het "hiernamaals", in je volgende lichaam, ook nog goed hebt.

Hopelijk heb je hier iets aan? Maar zoals gezegd: het staat je vrij een andere visie te hebben.

M22
ik wil echt geen zelfmoord doen.
zo bedoelde ik het niet ÷)

Een leuk idee die reincarnatie maar de vraag is, welk doel dient het? Niemand herinnert zich een vorig leven en in elk leven maken we steeds weer dezelfde fouten, dus blijkbaar heb je er ook niets van geleerd. Dat Jantje fantaseert dat hij feitelijk iemand anders is komt doordat kinderen een rijke fantasie hebben. Dat anderen zich een vorig leven 'herinneren' valt ook niet als reeel te bewijzen. Gewoon fantasie en interessant doenerij.
Blijkbaar hebben kleuters uit hun vorige leven niet geleerd om niet in bed te plassen en voor de rest moet je ook helemaal opnieuw beginnen met de opvoeding. Wat breng je dan mee uit je vorige leven? Niets dus! Het is gewoon allemaal flauwekul voor mensen die niet willen accepteren dat dit leven het enige is dat ze krijgen. Beter maak je dus wat van dit leven dan gaan zitten hopen op een beter nieuw leven. Lichaam en geest zijn een. Is het lichaam dood dan is de geest dood.

Volgens de Hindoes kunnen mensen ook reincarneren als dieren en dat houdt dus in dat dieren ook reincarneren, soms als mensen dus.

Dat is dus die reincarnatietheorie. Er zijn nog wel meer vragen, er leven meer mensen op aarde dan ooit tevoren. Waar komen al die nieuwe zielen vandaan? Kortom, biologisch en evolutionair gezien slaat dat reincarnatieverhaal nergens op. Het dient maar een doel, dat van de geestelijken die macht willen uitoefenen over de gelovigen. In alle religies vind je dat. Exploiteren van de angst voor de dood.

Het is zo dat elke religie ook een moreel systeem is bedoeld om een rechtvaardige en vreedzame samenleving te creeren. Alleen die bovenaardse flauwekul moet je weglaten, er bestaan geen hogere machten.
Het probleem is dat mensen altijd maar proberen te domineren om er zelf materieel en sociaal beter van te worden. Christenen hebben gelijk, de mens is zonde geboren uit zonde.
Religie is bedoeld om mensen beter te maken. "Heb uw naaste lief". Wie zijn naaste liefheeft doet geen kwaad, dat is de bedoeling.

Het zijn allemaal mooie morele systemen, maar niet allen mensen hebben een goede moraal. De geest is gewillig, het vlees is zwak.

@j17: dat is waarom we vorige levens zo graag vergeten; en we liever helemaal opnieuw willen beginnen vanaf nul. :-)

En dat is waarom zoveel filosofieen proberen om aan die eindeloze cyclus van leven en dood te ontsnappen, om dat te overstijgen. Dat is de essentie van alle Verre-Oosterse levensvisies: terug een geheel worden met het grote opperbewustzijn.

Kleuters tot ca. 4 jaar praten soms over hun vorige levens. Tot dat door hun ouders en omgeving met lichamelijk of psychisch geweld onderdrukt wordt. Bijvoorbeeld: als ma Jantje beveelt om te komen eten: "Jantje, aan tafel, komen eten. Nu!", en hij heeft daar geen zin in, dan antwoordt hij dingen zoals: "Ik ben niet Jantje. Ik ben den ouwe Jos; en den ouwe Jos laat niet met zijn kloten rammelen". Jantje herinnert zich dat dat vroeger goed werkte. Maar nu niet meer: iedereen geshockeerd, ma en pa krijsend, dikke ruzie, kletsen op de blote billen. Of zijn ma perst hem af met: "Jantje, je krijgt een ijsje. Alleen voor Jantje. Wie ben je? Alleen Jantje krijgt een ijsje, de ouwe Jos niet, die moet maar voor zichzelf zorgen." Dan zit Jantje/Den ouwe Jos met een serieus dilemma. Na zo een aantal keer besluit hij dat hij zich toch maar beter kan aanpassen, en die vorige levens gewoon vergeten. Het is te lastig. En nog wat later herinnert hij zich er helemaal niets meer van. Tot hij vroeg of laat Yoga en Boeddhisme moet gaan studeren om van zijn psychosomatische ziektes af te geraken, die veroorzaakt zijn in zijn vorige levens. Vb. littekens van kogels die na 200 jaar nog altijd pijn doen, omdat dat afschuwelijke trauma niet verwerkt is. Want dat krijgt hij niet weg met cortisone-zalfjes en aspirientjes: die behandelen alleen de symptomen, maar ze wissen niet het trauma uit van 200 jaar geleden. Zie je?

Overigens: deze filosofie maakt euthanasie soms wel zinvol: als je muurvast gevangen zit in een vernield lichaam, door ziekte of een ongeval, zonder kans op genezing, dan kan je beter stoppen en een nieuw lichaam gaan zoeken. Net zoals wanneer je auto vernield is: dan blijf je daar ook niet nog jaren in zitten. Je kan immers niet meer rijden, je kan je doelen niet meer bereiken, en dus je kan niet meer gelukkig zijn.

Anderzijds is zelfmoord dan weer geen goed idee, meestal. Als je een psychisch probleem hebt, los je dat daar hoogst waarschijnlijk niet mee op. Je neemt dat mogelijk mee naar je volgende leven (of beter: je volgende lichaam). Net zoals je "niet kunnen autorijden" zou meenemen naar je volgende auto. Dus in dat geval doe je er misschien beter aan om eerst aan jezelf te werken, je zwakke punten aan te pakken, mentaal sterker te worden, betere omgangsvormen aan te leren zodat je communicatie met anderen soepeler en aangenamer wordt, en om hard te studeren zodat je kennis en levensinzicht groter worden en je meer positieve controle krijgt. Dus je kan beter eerst leren autorijden met je oude auto, alvorens je een nieuwe gaat zoeken, bij wijze van spreken. Zelfmoord is alleen maar zinvol in een totaal uitzichtloze situatie, waarin je fysiek ergens gevangen zit. Probeer eerst alle andere opties.

Zoals ik zei: mijn visie, jullie mogen het anders zien. Maar deze geeft wel veel meer stabiliteit en gemoedsrust dan wanneer je denkt dat je een lichaam bent. Want bedrijven en corrupte overheden proberen je natuurlijk wel te brainwashen dat je een lichaam bent: dan kunnen ze je veel makkelijker onderdrukken, en je dure make-up en shampoo verkopen.

Ik ben niet gelovig en zie zelf geen realistisch scenario waar het hiernamaals mogelijk is. Waarschijnlijk is de dood gewoon een oneindige slaap. De eerste dat ik daar diep over ging nadenken voordat ik ging slapen maakte me doodsbang. Ik heb later geleerd hiermee te copen toen ik me besefte dat dit waarschijnlijk juist de beste uitkomst is vergeleken met verschillende vormen van leven na de dood. Of ik nou naar de hemel of hel ga of gereïncarneerd word, ik zou het waarschijnlijk al spuugzat zijn na een paar miljoen jaar en voorgoed dood willen zijn. Dan is een oneindige slaap toch het meest verlossend. Toch zou ik heel graag willen dat we allemaal wat langer konden leven, want het leven is zo kort.

Ik geloof dat wij geen lichamen zijn, maar dat we een bewustzijn zijn, en dat we een lichaam hebben. Net zoals we geen auto zijn, maar een auto hebben. Na een tijd gaat die auto kapot: hij verslijt, of hij wordt vernield bij een ongeval, of hij raakt muurvast en zinkt in een moeras, of zo. En dan stappen we eruit, en we zoeken een nieuwe auto. Of we doen het een tijdje zonder.

Net zo gaat het met lichamen.

Dat is de visie van alle Verre-Oosterse religies en filosofieen: Boeddhisme, Hindoeisme, Jainisme, Taoisme, enz. (Opm.: ik laat umlauten en accenten hier even weg, want die komen meestal niet door op deze site.)

Dus je leeft eeuwig, maar je hebt daarin wel een hele hoop lichamen.

Veel mensen begrijpen reincarnatie verkeerd: ze denken dat je verandert van de ene mens in de andere. Maar dat is niet zo: je blijft dezelfde, maar je neemt alleen een ander lichaam. Net zoals je niet verandert van een Volkswagen in een Opel. Nee, je blijft dezelfde persoon, alleen rijd je dan met een andere auto.

Niet iedereen beseft het, maar ook in de Bijbel gaat het de hele tijd over reincarnatie: wedergeboorte, wederopstanding, wederkomst, opstijgen uit de dood, verrijzenis, het eeuwige leven, het leven na de dood, hiernamaals (=letterlijk: "de volgende keer", hierna-maals), enz. In een evangelie (Johannes?) zegt Jezus letterlijk dat je lichaam vergaat tot stof en as na de dood, maar dat de ziel een nieuw lichaam zoekt en daarin wedergeboren wordt. Maar later hebben corrupte politiekers en pausen geprobeerd om dat aspect uit het Christendom te verwijderen, om de mensen zo beter te kunnen onderdrukken. Typisch zoals politiekers doen (dat zie je ook vandaag met al hun zwendels, oorlogen, en angst-aanjaging).

Als je dat zo nuchter bekijkt, dan worden de begrippen hemel, paradijs, hel, en hiernamaals heel duidelijk: als je in je leven goed doet en van de aarde een paradijs maakt, dan kom je in je volgende leven (het "hiernamaals") in een paradijs terecht. Doe je kwaad en maak je van de aarde een hel, dan kom je in het hiernamaals in diezelfde hel terecht die je zelf gemaakt hebt.

In het Verre Oosten noemen ze dat karma. Veel mensen begrijpen dat ook niet, maar het is heel simpel: als je overal bloemen plant, zit je in de bloemen. Als je overal om je heen stront draait, zit je zelf ook in de stront. Dat is al wat karma betekent. Alleen spreidt het zich uit over meerdere levens. Of beter gezegd: over meerdere lichamen.

Veel mensen denken: "het zal mijn tijd wel duren". Inderdaad, het gaat hun tijd zeker duren, tot vele levens na dit leven. Maar in welke omstandigheden? Dus daarom moet je goed zijn voor jezelf, voor anderen, voor dieren, en voor de natuur. Al was het alleen maar uit puur egoisme, om in je volgende leven terug in een goede wereld te komen.

Ik ken ook verschillende mensen die zich stukjes uit hun vorige levens kunnen herinneren. Niet alles, alleen korte flitsen. Net zoals je je uit je kleuterjaren ook alleen maar flarden herinnert. Daar is ook veel wetenschappelijk onderzoek naar gedaan.

Dat is mijn visie. Denk er eens over na, misschien heb je er iets aan. Maar jullie mogen het natuurlijk anders zien, dat recht heb je.

Beste TS, ik ben hier heel nuchter in, met de dood houdt mijn fysiek bestaan op, ik geloof niet dat er nog iets na de dood is. Mijn redenatie is dat ik van voor mijn geboorte ook niets weet, waarom zou er dan wel iets erna zijn? Ik ben zeker niet geloven, zelfs een atheïst, maar laat alle die anders denken/geloven hierin in hun waarde!

Dag jonge vriend, Als kind denk je nooit na over dat soort dingen maar op jouw leeftijd ga je nadenken. Je hebt misschien meegemaakt dat er iemand die jij kende, je opa in jouw geval, is dood gegaan. Toen niet echt bewust denk ik, maar nu ben je ouder en ga jij je afvragen hoe dat zit met de dood en of er nog wat erna komt.

De meeste mensen vinden het niet leuk om dood te gaan maar als je heel oud bent en het leven is zwaar geworden dan verlang je er soms naar dat het voorbij zal zijn.
Wat er daarna komt daar hebben mensen de hele geschiedenis over nagedacht en er zijn een heel veel theorien.
Hindoes en boeddhisten geloven dat een mens kan reincarneren. Of je reincarneert en op welke manier hangt af van hoe je geleefd hebt. Als je slecht geleefd hebt dan reincarneer je als een dier. Heb je goed geleefd dan als een beter mens dan je was. Uiteindelijk streeft men er naar om in het niets te verdwijnen. Eindelijk voltooid!
Op de Indiase vlag staat een wiel. Dat is het symbool van de eindeloze cirkel van geboren worden, sterven en weer opnieuw geboren worden.

Christenen geloven dat er na de dood en opstanding zal zijn en waar je dan terecht komt, hemel of hel, hangt af van je leven daar voor,. Op die manier hield men het volk onder de duim. Als je slecht geleefd hebt en je hebt echt berouw, erken je zonden en vraag je om vergeving, dan heb je ook nog een kans. Heb je naaste lief, daar gaat het om.

Moslims geloven ook dat er een soort van hemel is, het paradijs, waar ze de hele dag kunnen genieten van maagden die altijd maagd blijven en van wijn waar je nooit dronken van wordt.
Het paradijs is voor wie zich netjes aan de regels van het geloof houdt. De hel is voor de rest. Wie een zondig leven heeft geleid maar sterft voor het geloof wordt een martelaar. De zonden worden dan vergeven en je komt direct in het paradijs.
Voor moslims is het leven op aarde een illusie en begint het echte leven pas na de dood.

Persoonlijk geloof ik dat na de dood de mens en zijn geest voorgoed verdwenen is. Alleen de herinnering blijft en de veranderingen die jouw leven tot stand gebracht hebben.
Voor mij is het bewijs daar voor dat er zo iets als dementie bestaat. De geest van de mens sterft als het ware terwijl het lichaam nog leeft. Je vergeet geleidelijk aan alles, je partner, je kinderen, je familie, vrienden, alles verdwijnt. Je hersenen, waar die informatie in opgeslagen was, sterven langzaam af en worden pulp..
Wie jij bent, wat jou ziel is, dat is hoe jouw hersenen geprogrammeerd worden door het leven dat jij leidt.

De vraag is of de mens zo bijzonder is dat hij of zij een eeuwig bestaan verdient. De mens is feitelijk niet meer dan een dier met een groot brein. Zouden dieren ook een hemel hebben of lijkt dat je twijfelachtig? Waarom de mens dan wel en je hond, kat, of konijn niet?

Ik kan je maar een advies geven, probeer zoveel mogelijk van je leven te maken. Heb lief en wees iemand waar van gehouden wordt. Ontplooi je talenten en ga doen waar je gelukkig van wordt en wat je bevrediging geeft. En blijf nadenken! Leef bewust!
Als je dan oud bent geworden dan kan je terugkijken op een leven wat de moeite waard is geweest. Misschien heb je kinderen gekregen en kleinkinderen en heb je dingen nagelaten waar je trots op kan zijn.
Dan zit je als oude man op een bank in de zon en denk je over je leven en wat je er van terecht gebracht hebt. En dan denk je, het is goed geweest, ik ben klaar om afscheid te nemen.