Als je vanuit een autistisch brein naar de wereld van neurotypische (zoek dat meer op) mensen kijkt, zie je dat die mensen minimaal net zo min snappen hoe wij in elkaar zitten als dat wij dat van hen zien. Voor autisten onder elkaar is het veel makkelijker en prettiger communiceren dan met neurotypische mensen. Nu zijn zij in de meerderheid, maar dat betekent niet vanzelfsprekend dat zij ook beter zouden zijn. Ze hebben het wel gemakkelijker. Dat is is natuurlijk fijn voor hen, maar gelukkig kan je autisme ook een positieve kwaliteit voor je hebben. Soms is het ook wel fijn dat je prikkels niet gefilterd worden, hoewel meestal lastig, maar dan kun je je dieper op de details (die van grote betekenis kunnen zijn) focussen.
Ik denk dat het gemakkelijker is neurotypisch te zijn, maar ook met autisme kan ik best heel vaak gewoon gelukkig zijn. Heeft ook wel te maken met het hebben van mijn héél fijne relatie met mijn vriendin die enorm goed met mijn constitutie om kan gaan.
In de ogen van “de wereld” blijf ik natuurlijk een mafkees, maar daaraan heb ik geleerd maling te hebben. Voor velen lastig, maar ik ben gelukkig in de positie me dat te kunnen permitteren. Ik wens jullie dat ook van harte toe.
En als je er niet uitkomt, zoek hulp. Ga naar je huisarts en meldt waar je tegenaan loopt.