Ik heb ook zoiets in die aard.
Er zijn wel knappe jongens en mannen, maar dat is eerder knap in de betekenis van: "die vent heeft een stoere karakterkop", zoals mijn pa zegt als hij zo iemand op TV ziet. Zoals de Vikings vroeger, of Richard Branson. Maar ik kan mij echt niet indenken om daar ooit sex mee te hebben. Nee, echt niet, bah. Ik heb trouwens nog nooit sex gehad.
Maar mijn hart gaat alleen bonzen bij meisjes met een heel fijn en lief engelen gezicht. Dan lijkt het alsof de zon gaat schijnen, zelfs als het regent. Ik zit dan dikwijls te dagdromen dat ik ergens in het park van een sprookjeskasteel zit, alleen met haar. Met mijn arm om haar middel geslagen, en mijn hart wild bonzend van geluk.
Ik kan mij zoiets echt niet voorstellen met jongens. Die kunnen tof zijn, goede vrienden, grappig, en al wat je maar wilt. Maar het is oppervlakkig, er komen geen hemelse dromen aan te pas, als je snapt wat ik bedoel.
Ik val niet alleen op hun uiterlijke schoonheid, maar ook op de zuiverheid en puurheid van hun karakter: het soort meisjes waar een gouden gloed vanaf lijkt te stralen.
Ik heb dat trouwens al van in mijn kindertijd. Het heeft niets te maken met sex, het is meer iets spiritueel denk ik.
Maar ik heb het gevoel dat mijn mooie dromen niet in deze bekrompen wereld passen, dat het hier niet mag, en dat je verketterd wordt als je er nog maar over spreekt.
Dus voor jouw vraag: wat moet je nu doen? Ik weet het niet. Ik weet ook niet wat ik er zelf mee moet? Ik denk dat je je hart en je dromen moet volgen? Met genoeg gezond verstand om geen al te grote stommiteiten te doen? Maar dat durf ik zelf helaas niet, ik heb teveel schrik dat ze mij gaan pesten en uitstoten, of dat ze mij naar een psychiater gaan sturen als zottin. Dus ik volg eigenlijk alleen mijn kille, nuchtere gezond verstand, en mijn hart blijft een beetje in de kou staan, helaas.