Hey. Voor me zelf weet ik zeker al 2 jaar dat ik ook op jongens kan vallen en juist het afgelopen jaar heb ik gemerkt dat ik sommige jongens uit mijn omgeving erg heb gemist door alle coronabeperkingen. Mijn laatste relatie was met een meisje. Mijn familie, vrienden en kennis weten niet beter dan dat ik hetero ben en op meiden val. Door een heftig voorval en door slechte communicatie en daardoor ontstane misverstanden hebben we het na een goed en lang gesprek samen uitgemaakt. We zijn nu weer gewoon vrienden en zien elkaar vrijwel dagelijks. Zij is nu de enige op deze hele wereld naast me die weet dat ik op jongens val. Mijn geheim is bij haar veilig. Heb er goed over nagedacht en in een wel goed overwogen met haar genomen besluit is het tijd om me zelf te zijn en tot bloei te komen als een gay jongen. In mijn bijbaan heb ik een leuke jongen leren kennen die ook zoekende is. Het is nog niets maar wat niet is kan komen. "Pap, mam, ik ben gay" is niet mijn stijl van communiceren. Ik zoek meer een subtielere manier om het te brengen. Ik ben over veel dingen zeker, zie ook alles rooskleurig, bij mij is het glas altijd halfvol, maar heb geen flauw idee hoe ze gaan reageren. Hoe kwam jij uit de kast? Hoe reageerden je ouders? Thanks alvast. Groetjes, goed weekend en geniet van het leven. XXX
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.