@meisje19: dat van jouw zus lijkt mij eerder een onverwerkte relatiebreuk, of onverwerkt trauma (vb. verkrachting of zoiets).
Vergelijkbaar met zelfverminking door snijden, na een trauma. Zou dat het kunnen zijn? Misschien moet je daar eens naar polsen? Maar heel voorzichtig, om het niet teveel op te rakelen, en zodat ze niet dichtklapt?
Of bij sommigen werkt de taktloze, botte bijl aanpak beter, dan komen ze los uit hun introversie, en komen ze met een klap terug tot de realiteit. Je moet zien wat bij je zus werkt.
Maar probeer haar te laten inzien dat ze met iets onverwerkt zit, een mentaal probleem, geen lichamelijk.
Mensen zijn wel-binair: ze hebben van nature, bij mannen: penis, ballen, zaad, veel testosteros, veel baardgroei en XY-chromosomen; en bij vrouwen: vagina, baarmoeder, eierstokken en eieren, functionele melkklieren, oestrogeen en XX-chromosomen. Plus een heel andere skelet- en schedelbouw: aan de vorm van bekken en van schedelbotten kan je zien of het een man of vrouw is.
Heel uitzonderlijk gaat er iets mis bij de celdeling in het embryo, en heeft iemand een mini-penisje plus mini-vagina, allebei onvolgroeid en niet-werkend. Dus een misvorming. Maar dat is heel zeldzaam. Die mensen zou je evtl. non-binair kunnen noemen. Of beter nog wel-binair, want ze zijn m/v allebei tegelijk. En toch ook weer niet, want geen van beide functies werken, dus je zou het ook onzijdig kunnen noemen. Maar als dat bij je zus geweest was, had je het wel geweten.
Sommige mensen voelen zich een kat, ze dragen een kat-onesie, en gedragen zich thuis de hele tijd als kat. Sommigen als schaap, of konijn, of hond. Ik denk dat zoiets furries noemt op internet? Sommigen voelen zich een koning of farao, sommigen voelen zich slaaf, sommigen voelen zich een slecht mens terwijl ze toch een goed mens zijn, sommigen voelen zich een voorwerp, sommigen voelen zich helemaal lucht en onbestaande. Maar zijn ze dat ook? Nee, dat is een soort role-playing game, een rollenspel, zoals wij in de kleuterklas ook deden.
Zolang je weet dat je een role-playing game doet, is dat helemaal okee. Geniet ervan. Erger is als je daarin mentaal vastzit en er niet meer uit geraakt. Of als je het zelf niet meer beseft.
Ik zou niet zover gaan om te zeggen dat "non-binary" een geestesziekte is. Maar ik denk wel dat het alleen tussen de oren zit: ofwel door onverwerkte pijnlijke gebeurtenissen, of doordat iemand zich heeft laten brainwashen, of door gebruik van drugs, of door ongevallen met hersenschade, of nog andere?
Ook al voel je je niet thuis in je vel, het is wat het is, en je kan dat niet veranderen. Als je als man je 11e middelvinger laat amputeren, blijf je nog altijd een man, maar dan minus die ene vinger. Analoog voor vrouwen.
Dus probeer je zus er vooral van te weerhouden om zich voor het leven te laten verminken, omwille van een onverwerkt trauma of zoiets uit haar recente verleden. De juiste oplossing is om hulp te zoeken voor dat trauma. Zoals iemand op internet zei: do not make a bad permanent decision for a temporary problem (dat ging dan over zelfmoord, maar het lijkt mij hier ook toepasselijk). Ik denk dat ze op mentaal vlak hulp moet zoeken om daar uit te geraken.
Kijk eens of dit helpt?