• Voor ouders
  • Voor professionals
  • Aanmelden
  • Werken bij JOU
  • Contact
  • Forum
  • Wat kun je doen?
  • Video's
  • Thema's
  • Locaties
  • Over ons
  • JOU AcademiePPI x JOU
LinkedInInstagramTikTokYouTube
  • Forum
  • Wat kun je doen?
  • Video's
  • Thema's
  • Locaties
  • Over ons
  • Voor ouders
  • Voor professionals
  • Aanmelden
  • Werken bij JOU
  • Contact
LinkedInInstagramTikTokYouTube
  1. Home
  2. Forum
  3. Eten, bewegen en gewicht
  4. Please help me! Anorexia
Vorige pagina
WhatsApp

Heb je vragen of wil je gewoon iets kwijt?

Ons team is er voor je. Bijvoorbeeld als je meer wilt weten over de activiteiten die wij organiseren. Maar zeker ook als we je kunnen helpen met je school, stage of bijbaan. Of als er gedoe is: online, met vrienden, thuis of op school. Laat het ons weten.

App met onsKom bij ons langs

doe mee & ontdek

  • Activiteiten
  • Stel anoniem je vraag
  • Kom bij ons langs
  • Video's

Meer over jou

  • Over ons
  • Aanmelden
  • Werken bij
  • Onze locaties
  • JOU Academie
  • Pers & Publicaties
  • Onze partners

Check onze socials

LinkedInInstagramTikTokYouTube
  • Privacyverklaring
  • Cookies
  • Klachten en bezwaar
  • © 2026 Jou
Vorige pagina

Please help me! Anorexia

16 jaar
12 jaar geleden
Lieve iedereen, Ik heb een probleem en ik weet het echt niet meer... Ik heb anorexia en ik vind het verschrikkelijk. Ik kreeg die diagnose een paar maanden terug en toen kreeg ik gesprekken met een psycholoog en dat hielp een beetje en ik kwam ook een beetje aan, maar nu gaat het weer helemaal fout. Ik ben weer enorm afgevallen en ik wil ook echt niet aankomen. Ik haat mezelf. Mijn moeder huilt bijna iedere avond en laatst tijdens een ruzie onder het eten zei ze dat ze bang was om mij een keer dood aan te treffen. Mijn stiefvader is ook radeloos. Ik wil ze helemaal niet pijn doen, maar die stem in mijn hoofd gaat maar door. Een blik in de spiegel en ik huil de hele avond. Ik haat mezelf. Ik heb mezelf een keer gesneden, maar nooit meer gedaan. Ik heb mezelf beloofd om dat nooit meer te doen en daar heb ik me aan gehouden. Maar ik kan niet stoppen met afvallen. Mijn moeder en stiefvader hebben me ingeschreven voor zo'n kliniek, maar er is een wachtlijst en mijn ondergewicht is nog net niet levensbedreigend. Daar ben ik aan de ene kant wel blij mee, maar aan de andere kant weet ik heel goed dat ik hulp nodig heb. Ik haat mezelf.. Ik ben 1,70 en woog net 40,7 kg. Ik vind het nog steeds veel te veel, maar ik weet dat het gewoon ondergewicht is. Ik snap mezelf ook niet. Wat moet ik doen? Xxx
24 reacties
18 jaar
12 jaar geleden
Ik vind het heel goed en leuk om te horen dat je weer een beetje beter gaat. Elke stap is er een en ooit op een dag zal jij het over winnen!


Heeeeel veeeeeel succes en sterkte
Je kan het!
16 jaar
12 jaar geleden
Hey,

Ik lig nog in het ziekenhuis, maar ik krijg geen sondevoeding meer. Gelukkig. Nu is het wel heel moeilijk om te eten. Mijn moeder zegt dat ik misschien een plek heb in de kliniek. Mijn ouders blij. Ik weet dat ik dat ook zou moeten zijn maar ik kan gewoon niet blij zijn. Het is zwaar. Ik hoop dat ik het volhou
Dankjulliewel voor jullie steun

Xxxxx
17 jaar
12 jaar geleden
Natuurlijk kan je beter worden. Hopen dat er snel plek is in die kliniek. Dan wordt het zwaar maar je bent het waard.
Hoe gaat het nu met je?
Liefs J. xx
16 jaar
12 jaar geleden
Ontzettend lief dat jullie zo met me meeleven, en meisje G, ik heb je verhaal gelezen en ik ben erg onder de indruk. Beter worden kan dus wel. Ik houd jullie op de hoogte!

Xx
17 jaar
12 jaar geleden
Hey meisje, Ja die controle. Die stem die zegt dat je niet moet eten en dat je dik bent, terwijl je dat niet bent. Probeer toch te eten, met kleine beetjes kom je er ook en steeds een beetje meer proberen.Mijn vriendin gaat ook naar een kliniek, ze weegt nu 30 kilo geloof ik. Ze wil het niet zo maar die kliniek helpt haar om weer goed te gaan eten en om te gaan met haar gevoelens en gedachten. Je bent nog zo jong, vecht voor je leven. Dan kan je er straks wat moois van maken. Doe je best, je kan het want je wil het.
Liefs, J. xx
18 jaar
12 jaar geleden
goed om te horen dat het al weer ietsjes beter gaat met je en ook dat je zelf zegt dat het wel goed komt.

ik snap wel dat je het gevoel hebt dat je faalt maar doordat je die controle moet los laten voeld dat nu zo maar ik denk dat je er uit eindelijk veel sterker van worden!


heel veel sterkte en succes
17 jaar
12 jaar geleden
Hee meisje 16. Ik ben super blij dat het iets beter gaat. Ikk heb dr ook aan gelegen een jaar geleden. Je voelt je dan machteloos, maar geloof me , het is veel beter. Ben twee dagen in coma gelegen . Als ik twee uur langer daar had gelegen was ik dood geweest. Dan ga je denken van: ik ben er bijna niet meer geweest.... Wat heb ik mezelf aan gedaan. Meisje, zet m op, wees sterk. Ik weer hoe je je voelt. Echt waar.
17 jaar
12 jaar geleden
Hee meisje 16. Ik ben super blij dat het iets beter gaat. Ikk heb dr ook aan gelegen een jaar geleden. Je voelt je dan machteloos, maar geloof me , het is veel beter. Ben twee dagen in coma gelegen . Als ik twee uur langer daar had gelegen was ik dood geweest. Dan ga je denken van: ik ben er bijna niet meer geweest.... Wat heb ik mezelf aan gedaan. Meisje, zet m op, wees sterk. Ik weer hoe je je voelt. Echt waar.
16 jaar
12 jaar geleden
Hey,

Het gaat ietsje beter nu. Ik lig aan de sondevoeding en daar kan ik dus niet veel tegen doen. Het voelt alleen alsof ik alles voor niks heb gedaan. Ik faal. Ik raak controle kwijt. Ik ben echt in de war. Het is kantje boord geweest zeiden de artsen. Ik heb geluk gehad volgens hun. Zo voel ik het zelf niet. Achja, het komt wel goed

Dankjulliewel dat jullie aan me denken!
Xxx
16 jaar
12 jaar geleden
Ach meisje toch.... Ik snap precies wat je bedoelt... Ik vecht al een tijd tegen dezelfde demonen. Het is zwaar, maar mogelijk. Geloof me. Ook ik belandde in het ziekenhuis aan de sondevoeding en ik was zo radeloos. Toen kwam die kliniek en ik was verward. Wat wilde ik? Beter worden of doorgaan met lijnen tot ik doodging? Ik koos uiteindelijk voor het eerste. Ik ben nog steeds blij dat ik die keuze heb gemaakt. Het was niet makkelijk, ik heb mezelf regelmatig in slaap gehuild en mezelf afgevraagd waarom ik er eigenlijk aan begonnen was. Ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik na de kliniek nooit meer een maaltijd heb overgeslagen of nooit meer gespuugd heb na het eten, maar dat is oke. Het gaat elke dag een beetje beter en ik kan ermee leven. Meisje, je bent het waard. Ik geloof in je! Stay strong!

Xxx G

Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.