Afvallen lukt niet meer.

In mijn middelbare school periode vergat ik altijd lunch en ik zat vaak tot 4 uur op school. Ik heb mezelf hierdoor aangeleerd dat trek is niet hetzelfde als honger. Trek is het gevoel van een lege maag en honger is als er ook andere effecten bijkomen zoals licht in je hoofd woorden. Ik ben er zo gewent aan geraakt dat ik voorzichig moet zijn om geen gewicht te verliezen. Tip: Leer om te gaan met trek door bijvoorbeeld je maakg te vullen met kraanwater en Komkommer als het echt niet meer gaat. Hopelijk is dit een goede tip :-)

Hee TS, je laatste bericht is alweer een paar weken geleden. Je schreef dat je je vooral focuste op het krijgen van een normaler ritme. Hoe gaat dat nu? Gaat het nog steeds goed met meer bewegen? En hoe gaat het met het eten en de snacks? Kun je je al wat beter inhouden? Hoe zag een gemiddelde dag er deze week uit bij jou wat eten en bewegen betreft? Ik denk dat iedereen hier erg benieuwd is. Sowieso goed dat je zo je best doet. Succes!

Hey, het gaat allemaal weer wat beter. Ik heb zo'n schema gemaakt en ik kom de dag beter door. Ik ontbijt weer. Ik probeer ook zo gezond mogelijk te gaan eten. Ik heb ook een lijst gemaakt met gezonde snacks, maar merk dat ik me daar niet echt aan kan houden. Pak meestal toch weer de ongezonde. Het is zo vreselijk lekker allemaal. Daar gaat het dus echt nog mis. Ik beweeg wel weer steeds meer en begin het ook weer wat leuker te vinden. Ik heb op de fiets boodschappen gedaan. Ook heb ik contact gehad met een vriend van een afvalkamp waar ik paar jaar geleden op zat. Hij zit een beetje op hetzelfde gewicht als ik. We zijn samen gaan zwemmen en ik voelde me heel fijn. Ik schaamde met helemaal niet met hem erbij. Ik ben alsnog wel wat aangekomen helaas, maar ik focus met nu vooral om weer een beetje een normaal ritme te krijgen.

Heel dapper dat je hier je verhaal doet, ts. Je hoeft je daar echt niet voor te schamen. Heb je al zo’n schema gemaakt? En hoe gaat dat tot nu toe? Ontbijt je al weer? En wat eet je nu verder op een dag en hoe voel je je daar bij? Misschien is het goed om naast dat schema met je dagplanning ook bij te houden hoe je dag uiteindelijk was. Wat heb je gegeten, wat heb je qua beweging gedaan? Je kunt dan voor jezelf ook zien waar het nog misgaat. Misschien kun je dan manieren vinden daar wat meer grip op te krijgen. Omdat bewegen volgens mij niet echt in je systeem zit: is het misschien slim om dat wat vaster in te bouwen in je dagen. Je zou bijvoorbeeld wat meer beweging kunnen inbouwen door bijvoorbeeld aan te bieden de boodschappen voor thuis te gaan halen, op de fiets of lopend. Je zou bijvoorbeeld ook met de fiets bij je moeder op bezoek kunnen gaan, in plaats van meerijden met de auto. Dat zijn misschien kleine dingen, maar je doet dan iets nuttigs, je hebt afleiding, je beweegt wat en je kunt een goed verhaal aan je moeder vertellen als je bij haar langsgaat. Leg jezelf nu vooral niet te veel druk op. Het zou al mooi zijn als je niet veel verder aankomt of misschien iets afvalt. Als dat lukt zou je jezelf andere doelen kunnen stellen, maar doe het echt in stapjes. De omstandigheden zijn al lastig genoeg.

@m17 hoe gaat het bij jou trouwens?

Hey, die gezonde leefstijl had ik inderdaad even totaal opgegeven. Mijn moeder hielp me om een structuur aan te brengen in de dag qua eten en bewegen. Dat was enigzins helemaal weg.... Ik geeft het niet graag toe, maar beweging was er niet echt. Qua drinken is er niet veel veranderd,water en cola. Ik lag veel in bed hele dagen en sloeg ontbijt vaak over. Ik weet dat dat niet goed is.... Ik heb het verdriet nu enigszins een plekje proberen te gegeven. In het begin lukte het dat niet echt en zocht ik het in lekker eten. Ik schaam me hier ook voor en vertel dit eigenlijk liever niet, maar de eerste dag waren het hele repen chocola, een hele taart, ijs en nog wat donuts erachteraan.. Ik voelde me dan even beter, maar dan kwam weer dat schuldgevoel en een uur later was het verdriet er weer... Nu heb ik het wat beter onder controle.. Omdat ik vaak nu niet ontbijt at ik ook weer veel grotere porties bij het avondeten. Ik moet zoals je zegt wat meer afleiding gaan zoeken in andere dingen en ik moet denk ik weer een soort schema gaan hanteren. Zodat ik weer een structuur ga hebben. Geen idee waar ik moet beginnen...

 

 

Wat vreselijk, topicstarter. Logisch dat je zo verschrikkelijk verdrietig bent. Zoiets is onder alle omstandigheden ondragelijk, maar nog meer als je haar ook niet veel kunt bezoeken. Ik snap ook dat je je motivatie om gezonder te leven dan helemaal kwijt bent. Je weet vast dat emotie-eten niet goed is en zo, maar ik begrijp ook dat je daar nu niet zoveel mee kunt. Wees nu niet te streng voor jezelf, praat jezelf geen schuldgevoel aan en stop je verdriet niet weg. Maar probeer wel te zoeken naar andere manieren om je verdriet een plekje te geven. Spreek bijvoorbeeld (op afstand) met vrienden af. Probeer wel te bewegen. Ga wandelen of zo, beweging helpt heel erg voor het managen van je gevoel. Wat je leefstijl nu betreft: hoe zien je dagen er nu uit? Wat eet en drink je nu op een dag? En wat doe je nu qua beweging? Deel dat gerust. Misschien kunnen we je hier nog een klein beetje helpen, zodat dat waarin je moeder je zo steunde toch nog goedkomt.

Hallo, topicstarter hier. Ik heb sinds mijn laatste bericht hier heel vervelend nieuws gekregen. Hierdoor ben ik heel diep gezonken. M'n moeder is altijd mijn grootse steun geweest. Ze is ongeneeslijk ziek. Ze ligt nu al een maand in het ziekenhuis. Ik kan er nauwelijks naar toe door corona. Ik merk dat ik hele dagen zit te huilen en het enige dat helpt is om te blijven eten. Hiervoor at ik vooral uit verveling, maar nu werkt het troostgevend. Ik probeer het verdriet weg te stoppen, maar het lukt gewoon niet. Ik blijf eten. En heb dan weer zo'n schuldgevoel. Ik heb gewoon echt vreselijke vreetbuien. Zo erg ken ik het niet van mezelf. Ben ook op de weegschaal gaan staan. Tot mijn schrik 6 kilo aangekomen....

Ik haal mijn motivatie vooral uit mijn omgeving, mijn moeder is ook aan het afvallen dus we steunen elkaar. Ik merk ook vooral alles al iets makkelijker gaat: paardrijden, leukere kleding, minder snel moe etc. (Ik woog eerst 91).

Wat goed Meisje 17 dat je zo lekker bezig bent. Minder schermtijd en niet te laat naar bed zijn ook goede tips idd. Volgens mij is het puur voor jezelf doen en je niet al te veel van je omgeving aantrekken ook de enige manier waarop je het met succes kunt doen. Waar haal je nu de meeste motivatie uit? En waarin verschilt dat van eerder, toen je nog niet met gezonder leven bezig was?

Hoe gaat het bij jou topic starter? We zijn erg benieuwd. Deel het natuurlijk ook gerust als het (nog) niet lekker gaat, misschien kunnen we je verder helpen. Zeker in deze coronatijd kan het helpen om je verhaal en ervaringen hier te delen. De support die je nu van anderen niet krijgt kunnen we hier dan een beetje goed maken. Zo kunnen we elkaar op afstand een beetje steunen.

@j20
Hoi,
Bij mij lukt het wel redelijk. Ik ben 1.63 groot en ik weeg 83kg. Ik heb zelf niet echt een super conditie. Maar, ik heb best wel zware spieren, en ik ben best wel sterk (ik kan mijn vader van 88kg optillen en 20m lopen). Verder probeer ik veel minder schermtijd te krijgen want iedere dag tot 1 uur ‘s nachts opblijven is ook niet goed (van 9 uur op een dag, zit ik nu op zo'n 6 uur, maar er komt ook online school bij) Ik neem veel minder eetmomenten, en het is echt niet zo dat ik nu hardcore aan het diëten bent met alleen maar gezonde dingen. Ik heb ook “beloningsdagen” op de planning staan (verjaardag, nieuwe en kleinere kleding shoppen als de Coronacrisis wil meewerken dan) Ik doe dagelijks s’ochtends vroeg samen met mijn buurmeisje een work-out buiten, dat is super gezellig! (Ook ‘s ochtends heb je op tv ook zo'n programma op MAX ‘Nederland in beweging’ heet dat, daar wordt je goed wakker van. Verder heb ik schijt aan wat mensen van me vinden, ik doe het gewoon puur voor mezelf en voor niemand anders! :)