Hey,
Ik begrijp jou helemaal ! Hier een meid van bijna 17 en ook ik vind al sinds mijn kindertijd stevige mensen veel mooier dan slanke. Tot men 14de was ik zelf echter een spriet.
Bij een lengte van 1m68 woog ik 47 kg (ondergewicht). Bovendien had ik niets vrouwelijks waardoor ik best ongelukkig was. Samen met men ouders
zijn we naar een diëtist toe geweest. In het begin was dit niet makkelijk want ik moest veel vaker (6 x per dag) eten en ook heel andere dingen eten dan ik gewoon was
(veel vers fruit, noten, droge koeken, grotere porties, enz...).
Elke 2 weken controle op de weegschaal. Het plan was om naar 55 kg te streven in een half jaar tijd. Dat ging na een tijdje ook best aardig. Eens ik +/- 55 was moest ik iets minder eten om men gewicht te behouden.
Die tijd kreeg ik ook meer complimenten dat ik er goed uitzag. Ik voelde mij ook een stuk fitter, had meer energie en zag niet meer zo uit als een kind.
Die diëtist vond het probleem opgelost en ik hoefde daar niet meer te komen maar ik vond mezelf eigenlijk nog steeds veel te dun.
Volgens hun had ik een goed gewicht maar ik zag nog steeds ribben voor de spiegel en had wel al iets meer borsten maar nog steeds een A cup. Ik heb dan zelf het oorspronkelijke dieet na overleg met men ouders verder gezet.
Pas tussen de 60 en eerder richting de 70 kg merkte ik echt dat men lichaam veranderde en ik dikker werd. Mijn borsten en kont werden flink voller alsook mijn armen en benen. Mijn ribben verdwenen en men lichaam werd overal zachter.
Dat vond ik heerlijk. Tevens kreeg ik het afgelopen jaar ook een buik(je). Alles samen voelt men lichaam steeds prettiger voor mij. Men gewicht gaat nu wat op en af. Vandaag weeg ik 82,4 kg.
Mijn zwaarste tot nu toe was 88,6 kg de voorbije zomer. Wat anderen er van vinden laat me koud. Wat ik mooi vind bij anderen heb ik zelf ook en daar ben ik best trots op. Liefst van al zou ik in de eerste plaatst een stabieler gewicht willen hebben en als het mag terug
richting de 88 kg of meer.