Heb ik ook gehad en nog, zelfde probleem hier, ik dacht de dokter gaat lachen als hij hoort dat ik bedplas, en hoe vaak wel niet. Ik ging er ook heel zenuwachtig heen, wat achteraf niet hoeft he. Ik moest eens net als jij naar de dokter voor hetzelfde. Ik bedoel je kan denken dat je het enigste kind op de wereld bent die dat doet maar is niet zoo. Die dokter zal andere kinderen kennen die het ook hebben. Dus als hij vragen stelt gewoon eerlijk zeggen, al moet je nog zoo vreselijk stotteren van spanning. zon dokter wil dat horen om het voor jouw beter te maken.
Kan zijn dat bij de dokter (als je echt verplicht heen moet) al over luierbroekjes gesproken word, soms ook niet. Als het niet bij de dokter gebeurt kun je gerust vragen aan je moeder of je ze mag.
Je kan ook bang zijn voor de luierbroekjes of een echte luier, je plast dan nog steeds in bed maar als je wakker word denk je hee! ik ben droog! want het is droog op je lichaam maar als je hem afdoet in de badkamer zie je het wel.