als jongere in een rolstoel zitten door perthes vervolg

Beste vriend, Het is een hele tijd geleden dat hier voor het laatst wat gepost werd, maar ik ben je niet vergeten. Inmiddels ben je vijftien geworden, alsnog gefeliciteerd. Geen korte broek meer bij scouting als je dat nog doet.

Ik merk dat de scholen in Belgie gaan sluiten voor de vakantie dus ik neem aan dat jouw operatie of inmiddels gebeurd is of binnenkort gaat plaatsvinden. Dat wordt dan de tweede zomer voor jou die verpest wordt. Ik hoop echt dat het nu meer succes heeft dan je vorige operatie.
Dat rechtzetten van die heupkop is iets wat ik wel meer lees als het om Perthes gaat, in tegenstelling tot dat boren van gaatjes, die core decompression. Ik zag dat ze het bij andere heupproblemen toepassen, bij versleten heupen bijvoorbeeld, maar die patienten hoeven daarna niet in het gips.

Ik vraag mij ook wel eens af hoe het nu gaat met jouw lief. Zowel voor jou en zeker voor haar moet het een zware last zijn te weten dat het met haar nooit meer beter gaat worden. Ik hoop dat jullie genoeg steun van familie en vrienden krijgen om het aan te blijven kunnen.
Die periode in het gips is ook ellende, maar dat is een eindig iets.

Ik wens je het allerbeste en ik hoop dat het voor jou verbetering geeft. Je bent wel gewend aan die rolstoel, maar zonder, zoals alle andere jongens is toch een stuk fijner. Iedereen wil zijn zoals anderen en kunnen doen wat anderen ook kunnen doen.

Veel sterkte!

ja die gaatjes dat heet core decompression was voor betere doorbloeding. Was dus geen succes. Maar dat gaan ze niet meer doen. Het gaat over de heupkop en ook de stand, een heel gedoe maar weer, maar dus terug een operatie nodig. Ik zie er niet naar uit want als het dan toch niet aangroeit, dan gaat dat ook niet veel uitmaken denk ik pff. Maar ja het moet dus gebeuren.

En dan die gips zie ik ook niet naar uit. Maar mijn ma wil dus juist niet dat ik heel die tijd in het gips alleen maar in bed lig en meer dingen ga doen dan verleden jaar. Ik verveelde me toen ook vreselijk. Maar dingen doen en naar buiten gaan met de vrienden of naar de zee in dat zorghotel in zo'n gipsding lijkt me ook niet alles. Maar als mijn lief zo veel durft kan ik moeilijk onderdoen dus ik zal wel moeten.

Ja over durven, je kan dus met een rolstoel op een roltrap als je weet hoe, mijn lief kon dat vroeger ook. Ga ik dus nu ook leren. En ik ben nu echt heel goed geworden met drempels en treden en hellingen. Ik ben vlotter met de stoel dan met de krukken hoor. Ik had nooit gedacht dat ik ooit zo goed zou zijn met mijn karretje.

Beste vriend, Ik schrik er nog al van dat jij weer geopereerd gaat worden en weer acht weken in zo'n gipsbroek moet doorbrengen. Dat kan je een jongen van jouw leeftijd toch niet aandoen!
Ik vraag mij af of die dokters maar wat proberen of dat ze een redelijke zekerheid hebben dat het deze keer wel het gewenste effect heeft.
De vorige keer hebben ze gaatjes geboord vertelde je om de bloedtoevoer te verbeteren maar als ik naar informatie zoek over operaties bij Perthes dan zie ik dat ze het steeds hebben over de stand van de heupkop en manieren om die te verbeteren.
Ik ben geen dokter, dus verder zal ik er maar niets van zeggen.
Ik hoop dat jij het mentaal aankan, weer zo'n operatie en alles wat daarna komt. Ik hoop ook dat het niet weer valse hoop oplevert. Dat zou erg wreed zijn.

Ik vind het wel erg voor je dat je vakantie ook dit jaar weer verpest wordt doordat je dus helemaal niets kan. Je moeder denkt dat het leuk voor jou zou zijn om naar een zorghotel te gaan maar daar zie jij niet zo veel in. Ik begrijp je wel, als je toch alleen maar kan liggen dan ben je toch liever thuis waar ook je vrienden zijn.
Dat je van die bril en die pleister af bent is dan wel een lichtpuntje, maar die heup bederft toch heel veel.
Het is fijn dat het zo goed gaat tussen jou en je lief. Gedeelde smart is halve smart zeggen ze altijd en jullie weten allebei hoe het is om met fysieke problemen te zitten. Jullie begrijpen elkaar.

Laatst liep ik in het park bij mij aan de overkant en toen zag ik die man met een been weer. Hij wandelde daar met zijn vrouw en kind en de hond. Ze liepen op normale snelheid en hij liep gewoon mee op zijn krukken. Dus als je echt eens zonder rolstoel wat wilt dan kan dat best.
Begrijp ik het goed dat jij met je rolstoel de roltrap op wilt? Dat lijkt mij inderdaad wel spannend. Zo iets heb ik in ieder geval nooit gezien.

Op school leer jij dus Frans en Engels. Dat maakt je leven een stuk rijker want je kan communiceren met mensen over de hele wereld en hebt toegang tot een schat aan culturele rijkdom en het is altijd goed als je met de buren kan praten.

Ik wens je veel sterkte en geniet maar zoveel mogelijk van alles wat mogelijk is. Het beste!

hoi ja ik volg franse les en ook engels in de school.

ik ben echt blij dat ik zonder die rotbril en pleister naar buiten kan gaan. Het is nu ook ok met mijn lief hoor. Die is wel droevig over dat korset en zo, maar ik ben extra-lief en ze weet dat ik haar nog steeds leuk vind, ook als ze in dat ding zit. Het gaat eigenlijk terug beter en beter tussen ons. Ze is ook heel handig, ik schrik elke keer wat ze allemaal kan. Ze is geweldig en ik blijf gewoon bij haar.

Nu zelf ben ik ook niet zo'n held. Het gaat heel slecht met mijn heup. Buiten wat huppelen met mijn goede been zit stappen er niet in. Maar ik volg nu wel rolstoelles en ik heb nog veel bijgeleerd. En ik ga ook leren een roltrap te nemen lol. Wat scary en spannend ook.

Ik ga normaal terug een nieuwe operatie krijgen. En dan weer terug een vakantie met 8 weken in zo 'n vreselijke gipsbroek pff. Mijn ma plant wel dat mijn lief en ik tijdens de vakantie twee weken in een zorghotel aan zee gaan zijn. Wel niet in dezelfde kamer lol. Mijn ma wil niet dat ik mij binnen opsluit heel de tijd in mijn bed zoals de vorige keer. Pfff Weet niet wat ik er van vind. Mijn lief vind het een goed idee. Ik helemaal niet. Maar ik kan moeilijk het haasje spelen nu mijn lief al heel de tijd zo moedig is vrees ik.

Beste vriend, Misschien wel handig zo'n opa en oma in Frankrijk, leuk voor de vakanties. Misschien wel een beetje saai voor iemand van jouw leeftijd zo tussen de wijngaarden. Niet veel spannends te beleven.
Die auto zal wel een Citroen Deux Chevaux zijn. Werd ook wel lelijke eend genoemd, maar wel een leuk en handig wagentje. De opdracht was een auto te ontwerpen waarin een boer een mand eieren kon vervoeren zonder dat er eieren braken. Hele soepele vering dus, en hij moest ook nog eens heel goedkoop zijn. De oprichter van die fabriek was trouwens van oorsprong een Nederlander die zijn naam gewoon als citroen uitsprak. De puntjes op de e kwamen er pas in Frankrijk bij.
(Hier kan ik geen puntjes op de e zetten want dan gebeurt er dit ë)

Welk merk chocolaatjes jij gekocht hebt kan ik wel bedenken, dat kan maar 1 merk zijn. Ik weet zeker dat ze er blij mee zal zijn.
Het lijkt mij dat het voor jou toch ook heel verdrietig moet zijn om aan te zien hoe het met je lief gaat. Je voelt je erg machteloos en hoe moet je haar troosten? Van haar houden is het enige wat je doen kan.

Ik merk dat jij zelf toch heel erg geleden hebt onder die bril en die pleister. Op zich kan ik dat wel begrijpen, voor iedere tiener is het uiterlijk heel belangrijk. Daar hangt je zelfvertrouwen voor een groot deel van af. Daar ben jij nu klaar mee, maar ik krijg soms het gevoel dat jij je wat schuldig voelt naar je lief. Je bent erg opgelucht dat je van die bril af bent, maar dan kijk je naar je lief en dan durf je toch niet echt heel blij te zijn.

Dat zijn zo van die dingen in het leven waar je mee om moet leren gaan. Hoe het verder gaat met jou, je lief en jullie vriendschap, dat weet je niet, maar wat je nu meemaakt en de gevoelens die het geeft blijven eigenlijk je hele leven wel bij je.
Soms zal je hele moeilijke beslissingen moeten nemen en geen van je keuzes is dan echt goed. Over zulke dingen blijf je lang nadenken.

Nu je het over Frankrijk hebt vroeg ik mij af of iedereen op school, ook in Vlaanderen, Frans moet leren. Vlaanderen en Wallonie zijn steeds verder uit elkaar gedreven dus ik denk van niet. Het zou wel handig zijn want als je Engels en Frans spreekt kan je naar bijna alle leuke plaatsen in de Wereld op vakantie gaan en iedereen verstaan. Zelf ben ik wel eens in Frans Guyana geweest waar die ruimtevaartbasis is in Kourou.
De Fransen hebben nog meer van die exotische plekjes overal op de Wereld. Is allemaal officieel Frankrijk en jullie buurland noemen ze dan Europees Frankrijk. Parijs noemen ze in die plaatsen Metropole.
Nederland heeft ook heel wat leuke plekjes gehad in de loop van de geschiedenis, waar we ons volgens sommige mensen nog steeds voor moeten schamen, maar de meeste zijn verloren gegaan. Onafhankelijk geworden of afgepakt door die vervelende Engelsen. In Zuid-Afrika spreken ze wel nog een soort Nederlands, het Afrikaans. Via internet kan je naar Afrikaans sprekende radiostations luisteren. Een heel vreemd idee, dat ze daar, zo exotisch en ver weg, (een soort) Nederlands spreken.
Fransen en Engelsen zijn echte imperiumbouwers, die vinden dat normaal, bij de Nederlanders ging het meer om de centen, de rest interesseerden ze niet zo veel.

Ik weet niet of je het wel interessant vindt, maar af en toe moet er ook wat cultuur en geschiedenis zijn. Niet alleen maar steeds je eigen kleine leventjes als middelpunt nemen.

Fijn weekend maar weer en ik hoop dat je lief blij is met je Valentijn verrassing.

Lol die opa's en oma's. Mijn ene oma woont alleen, niet heel ver, de andere (van mijn pa) oma en opa wonen met 2 in Frankrijk in een heel oude stenen boerderij met een hele grote haard tussen de wijnvelden in het zuiden. Dat is daar beter voor de arthrose lol daarom zijn ze naar daar gaan wonen. Ze hebben daar een heel gek oud autootje, een 2 pk heet dat. (ze hebben nog wel een andere auto als ze ver rijden, maar dat doet mijn opa niet graag meer). Wij gaan daarom meestal naar hen logeren.

voor valentijn een kaart en soort chocolaatjes van een merk maar dat ik niet mag zeggen. ja mijn lief was heel mooi en cool hoor. Het is nu natuurlijk allemaal moeilijk voor ons. Zeker voor mijn lief dat ze als meisje heel de tijd dat korset moet dragen, met die kinsteun tot bijna aan haar onderlip en vanachter een schelp tot bovenaan haar hoofd en ook altijd een band over haar voorhoofd (en alles moet heel strak en ongemakkelijk) Ik zie ze nooit meer zonder dat ding, dat moet altijd. pff. En ze moet veel platliggen op dat rolbed, dat helpt het beste tegen de pijn. Dus het is allemaal anders, maar het is echt nog wel mijn meisje hoor. Dus geen ander. Maar het is rottig, en er is nu niet echt zicht op verbetering.

Zelf voel ik bij echt het verschil. Voel me echt veel beter zonder die stomme dingen op mijn kop. Durf terug de mensen aankijken.

Beste vriend, Wat een aardige jongen is die Stoere toch. Hij houdt rekening met jouw gevoelens en je kan nog plezier met hem hebben ook. Wat hij zei, dat hij er aan gewend raakte en het eigenlijk niet meer zag dat klopt natuurlijk wel. Als je voor het eerst iemand ontmoet dan heb je een bepaalde mening over zijn of haar uiterlijk, maar na verloop van tijd zie je het eigenlijk niet meer.
Met jouw lief zal het ook wel zo gegaan zijn. In het begin keek je er misschien tegenaan, die rolstoel, de vervorming door die open rug, hoe ze zich bewoog, maar uiteindelijk wen je er aan en is zij niet meer iets maar iemand geworden. Iemand bij jij je fijn voelt en waarmee jij dingen kan delen. Dat was het belangrijkste.
Na die verandering door dat mobiele ligbed moest je waarschijnlijk weer even wennen, maar nu is het al weer gewoon denk ik.

Ja, menselijke relaties zijn lastig, vooral als het om liefde en vriendschap gaat en het zo intens is als het tussen jullie was. Ze zeggen altijd dat rouw en verliefdheid twee jaar duren. Als de verliefdheid over is moet er liefde voor in de plaats gekomen zijn en die kan levenslang duren. Jij en je lief zijn meer vrienden geworden zeg je, dus je bent al over aan het gaan van verliefdheid naar liefde. Hoe jonger je bent, hoe sneller zo iets gaat.
Als de liefde tussen jullie blijft, je noemt vriendschap, maar vriendschap is ook liefde, zal het makkelijker zijn voor haar om het te accepteren als er misschien iemand anders in jouw leven komt die ook heel belangrijk voor jou gaat zijn. Ik zeg misschien, maar eigenlijk weet ik wel zeker dat zoiets gaat gebeuren. Niemand is maar eenmaal in zijn leven verliefd.
Verliefdheid kan ook eindigen zonder dat er liefde voor in de plaats is gekomen en dan is er weer een vacature en liefde houdt ook geen nieuwe verliefdheid tegen..

Het zijn allemaal hevige emoties, maar zo is het leven nu eenmaal. Als je tachtig bent dan wordt alles wel wat rustiger en is het meestal wel voorbij met verliefdheden, maar niet altijd! In het bejaardenhuis wil ook wel eens wat onrust zijn tussen de opa's en de oma's. Veel oma's, weinig opa's, dat geeft gedoe.

Maak je er maar niet druk over, je kan er toch niets aan doen. De natuur regelt het allemaal voor jou en je kan alleen maar hopen dat je het een beetje onder controle kan houden zonder er een puinhoop van te maken.

Het duurt nog een week, maar weet je wat Valentijnsdag is en wat je dan doet? Fijne dagen weer!

ja het is wel wat anders aan het worden met mijn lief, wat meer als heel goede vrienden maar toch, ik ben nog heel veel bij haar. Die bril hoeft niet meer. Dus misschien niet meer dragen. Ik vind het nu eigenlijk wel grappig om die bril soms op te zetten, ik zie er dan heel stom uit, ik begrijp nog altijd niet dat ik zo naar school en overal heb durven gaan. Ik heb het aan Stoere gevraagd waarom hij er niets over gezegd heeft. Hij zei dat het er wel heel stom uitzag maar eerst zei hij het niet omdat ik het erg zou vinden en daarna was hij het gewoon dat ik er zo uitzag. Pfff Ik heb dan gevraagd of hij hetzelfde vond van het rolkarretje. Hij zei van helemaal niet, en dan in een raar toontje misschien hebben er soms mensen wat medelijden mee maar hij zeker niet, en dan heeft hij me in een rotvaart heen en weer overal langs geduwd lol. Een hellevaart maar heel leuk lol. was echt wel grappig en echt iets voor hem.

Beste vriend, Ik vind het heel aardig van jou dat je zoveel moeite doet om je lief het gevoel te geven dat zij zich geen zorgen hoeft te maken om jou kwijt te raken, maar ik vraag mij af of het wel de juiste manier is. Zij heeft jou al zonder bril en pleister gezien, dus ze weet best dat het niet echt hoeft als jij bij haar bent. Ze is best intelligent heb ik van jou begrepen dus ik denk dat zij jou wel door heeft.
Op een dag hoeft die bril en die pleister helemaal niet meer en wat dan? Het is beter dat zij er aan went dat jij een gewone jongen bent die er best leuk uitziet, maar dat ze ziet dat jij echt om haar geeft en bij haar blijft. Als ik je lief was dan zou ik toch liever naar een leuk gezicht kijken dan naar die bril en die pleister!
Als jij gewoon blijft doen, zonder bril, dan krijgt ze wel het vertrouwen dat er op zich niets veranderd is. Ze moet gewoon even wennen en dat is wel te begrijpen.
Ze ligt daar maar in die stoel en ze heeft natuurlijk wel dingen te doen, maar ook heel veel tijd om te piekeren en te peinzen. Ze is onzeker en ze stelt zichzelf vragen over jullie die ze jou niet durft te stellen omdat ze misschien bang is voor het antwoord.
Ik denk dat jij gewoon moet doorgaan zoals het altijd ging. Met of zonder bril, waarom zou dat verschil moeten maken?

Ik wens je maar weer veel sterkte. Ik hou van je is het mooiste dat iemand tegen je kan zeggen. Als jij dat gemeend tegen haar kan zeggen dan is alles goed.

ja ik weet het, ze heeft nu veel hulp nodig en zo. Maar we zullen wel zien, ik denk er niet te veel over.

Ik heb het zo gedaan. Tegen haar gezegd dat ik het pleister nog 6 uur moet dragen, dat is ook wel zo, en het en ook maar dat stomme brilletje gedragen als ik bij haar ben. Was eerst even slikken maar omdat het nu is omdat ik het wil is voelde het toch anders; een beetje of ik me opzettelijk in een nerd verkleedde lol.

Ze heeft er niet zo veel over gezegd maar ik vond dat ze er veel minder onzeker deed. Dus geslaagd.