Heel kort hoe het begon. Vier jaar gelden moest ik heel dringend plassen, maar dat moest wachten. Dat overkomt iedereen en is niet erg, alleen het duurde voor mij te lang en ik plastte in mijn broek. Zo wilde ik nooit meer gezien worden en na wat advies ben ik incontinentie broekjes gaan gebruiken. Alleen voor de zekerheid om geen luie of kleine blaas te krijgen.
Ik ging ze ook steeds minder gebruiken , tegenwoordig alleen als ik lang onderweg ben. Ook niet meer bij uitgaan, want wilde niet dat meisjes het merkten. Had hem gelukkig niet aan toen ik voor het eerst met mijn vriendin mee naar huis ging. Nu weet ze het wel. Nooit nodig gehad dus tot zaterdag. Toen moest ik weer net zo dringend als vier jaar geleden en nergens een toilet open Deze keer wel bijna thuis dus hard doorgelopen. Ineens weer dat rotgevoel en ja hoor daar ging het. Maar nu had dat broek zijn nut. Vergeet het. Er liep achterlangs zowat alles door mijn broekspijpen. Niet lekken dus maar stromen.
Het enige voordeel was dat het niet van voren er uit zag dat ik in mijn broek had geplast, ik denk dat niemand dat heeft gedacht. Mijn vriendin zegt dat ik vier jaar voor Jan L van die dingen heb gekocht en gedragen. Ook lees ik hier wel eens dat een keertje in je broek als het heel dringend is ook menselijk is.
Maar het kan ook dat ik dikkere moet, maar dan zie je ze zelfs onder mijn jeans. Ik ken verder niemand die ze gebruikt dus vraag het hier.
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.