Ben net 18 geworden onlangs,volwassen dus,maar voel me onzeker,mijn ouders zitten in het buitenland evenals mijn 2 oudere zussen die echt gestudeerd hebben.Mijn vader streeft naar prestatie omdat hij zelf aan de top zit,klinkt opschepperig,want ik ben een buitenbeentje ga liever om met gezellige vrolijke mensen dan die kak.Zit in een gezinsvervangend tehuis/internaat,met jongens en meiden tot 18 jaar.Wil graag op kamers straks en studeren,maar mijn ouders zijn er op tegen,denken dat ik die vrijheid niet aan kan en moet een voorbeeld nemen aan mijn zussen.
Hij wil dat ik naar een internationale school ga,zo'n st peters school,voor jongens en jonge mannen,om talen,en ervaring op te doen,als toekomstig zakenman.Mijn zussen en hun echtgenoten zitten ook in die branche nu,ik wil dit niet,maar hij weigert om dan te betalen voor een kamer en studie.Heb ze een halfjaar niet gezien,onlangs hier geweest,mijn vader zeurt dat mijn haar te lang is,moeder dat ze geschrokken is dat ik zo dik ben,nu prettige kennismaking,voel me nu heel onzeker.Maar dan maar ruzie,ik wil niet naar het buitenland,engeland,australie,of zwitserland naar zo.n school,want denk dat ik het niet aan kan en me er echt ongelukkig zal voelen.sorry,of moet ik toch het proberen,wie geeft raad.
Dit topic is gesloten. Reageren is niet meer mogelijk.