Beste TS, Een ding is zeker, je studie afbreken en verder gaan als schoolverlater zonder kwalificaties is iets waar je meestal spijt van krijgt. Het zou natuurlijk kunnen dat jij een getalenteerde fotograaf en filmer bent, maar misschien ook niet.
Wat je daar zegt over je studieschuld verbaast mij een beetje, is HBO zo duur? Ik begrijp wel dat je het zwaar hebt als ik zie hoe hard je er voor moet werken om een beetje rond te komen. Vooral als je het eigenlijk niet meer zo ziet zitten.
Je ziet de zin van je opdrachten niet in omdat je ze niet leuk vind. De vraag is, waarom heb je deze opleiding gekozen? Heb je er geen vertrouwen in dat wat je moet doen tot het gewenste resultaat leidt?
Heb je een goed beeld van wat jouw mogelijkheden zijn als je doorgaat en afstudeert? Ik neem toch aan van wel. Is dat de moeite niet waard? Hoe staan je ouders in jouw plannen en woon je nog thuis?
Praat je ook wel eens met medestudenten over je gevoelens en heb je wel eens gesproken met een studiebegeleider of een andere medewerker die beschikbaar is als je met problemen zit?
Je zegt dat je fotograaf/videograaf wil worden. Dan moet je daar toch al mee bezig zijn. Hoe zijn de mogelijkheden om daar straks je brood mee te verdienen als je stopt met school? Kun je niet nu al opdrachten zoeken in plaats van de supermarkt en je student aan huis baantje?
Dat je depressief bent is een extra handicap. Zijn er gevoelens waar je geen raad mee weet of zie je het leven gewoon niet zo zitten?
Je ziet het, veel vragen. Die hoef je niet aan mij te beantwoorden maar aan jezelf. Stoppen met je studie is een hele grote stap, bepalend voor de rest van je leven. Die moet je niet lichtvaardig en in een opwelling nemen. Praat er over! Veel sterkte en veel wijsheid gewenst.