Hoi allen, hier ik terug (m18). Weet je, misschien is het ook een goed idee om uit te zoeken wat je vooral *niet* mag doen. Daarmee vermijd je alvast om mensen af te stoten.
Afknappers bij mij waren:
- Boeken van 50 jaar oud, omdat ze "geschreven waren door een Groot Auteur en dus Grote Literatuur waren". Vond ik nonsens.
- Boeken vol dure, moeilijke woorden en langdradige volzinnen, maar zonder verdere inhoud, of met saaie inhoud. Taal dient om denkbeelden en concepten aan elkaar door te kunnen geven. Maar dan moet je boek wel inhoud hebben, anders is er niets om door te geven. Lege, dure zinnen alleen dienen tot niets.
- Opgelegde onderwerpen die je verplicht boeiend moest vinden.
- Nadien wekenlange boekbesprekingen in de klas, tot je er horendul van werd. Of erger nog: er een voordracht over moeten houden voor de klas, en moeten doen alsof je het interessant vond.
- Diepgaande psychologische analyses van elke zin in het boek. "Wat is de betekenis van die uitspraak van personage X onderaan pagina 137? Wat bedoelt de auteur ermee? Wat zit er dieper achter?" Tja, wat er in werkelijkheid achter zit is waarschijnlijk alleen dit: (1) de auteur heeft een boeiend verhaal verzonnen in zijn hoofd en hij wil dat graag vertellen; (2) hij vond dat een goede vertelvorm, en hij dacht dat die zin wel zou overkomen bij zijn publiek; en (3) hij moet inkomen hebben, dus hij moet boeken schrijven om te overleven. Maar als je dat schrijft op je examen, krijg je gegarandeerd problemen. :-)
Met deze dingen maak je ontluikende interesses meteen kapot bij mij.
Beter lijkt mij:
- Stel een aantal goede boeken voor over diverse onderwerpen.
- Ook avonturenverhalen, detectieves, romantische verhalen, misschien documentaires,...
- Geef een korte omschrijving van elk, zonder de plot te verklappen. Geef aan of en hoeveel geweld, horror, romantiek, enz... erin voorkomt, zoals bij films.
- Zeg evtl. waar ze bij de lezing op kunnen letten.
- En laat de lezers verder met rust, laat ze genieten van het boek.
- Of sta hen toe het boek slecht te vinden, dat mag ook.
- En zever er verder niet teveel over. De interpretatie en beleving zijn iets persoonlijks. Je kan die niet opleggen.
- Als lesgever eerlijk zeggen waar je zelf enthousiast over bent, en waarover niet, niet faken.
- Vrijblijvend uitnodiging, niet dwingen.
Dat zou bij mij het beste werken, denk ik.