Ja, ik snap je wel. Ik heb ook een jaar in zulke rotklas gezeten met een paar stuks krapuul, wat laffe meelopers, en een paar idioten die te lomp waren om te helpen donderen. En uiteraard waren zij tegen de leraars, en tegen diegenen die wel wilden studeren en die wel iets wilden kunnen. Die onnozelaars verpestten de hele sfeer. Het was een hel.
Je zou heel voorzichtig kunnen proberen om hen aan het verstand te brengen dat dingen kapot maken niet stoer is, en niet moedig is. Echte moed is om tegen een vriend te zeggen dat hij daarmee moet stoppen, en dat hij zich constructief moet gedragen. En dat hij zelf het goede voorbeeld moet geven. Dat vereist pas echte moed. Maar je moet dat echt wel heel taktvol, heel vriendelijk en voorzichtig aanbrengen, zodat ze meer levensinzicht krijgen. Niet kwaad en beschuldigend. De kans is anders groot dat ze je dan net gaan pesten.
Als je dit bespreekt met je leraars, vraag hen dan om je naam niet te noemen. Anders zijn er wellicht domme leraars die gaan zeggen voor de klas: "Jongens, luister eens, die [jouw naam] vindt jullie gedrag niet okee". En dan ben je de pineut.
Nog iets: houd altijd in gedachten dat hun woorden niets zeggen over jou, maar alleen over henzelf. Hun woorden zijn een soort megafoon voor hun hersengolven. Als zij zeggen: "je bent zo en zo" (stom/truttig/seut/hoer/lelijk/vuil/whatever...), dan zijn dat hun hersengolven, hun achterlijke idee-fixes, hun bekrompen visie, hun domme hersenen. Dus hun woorden bewijzen alles over henzelf, maar niets over jou. Als je dat herkent en altijd in gedachten houdt, kunnen ze je niet kwetsen met woorden, dan glijden die van je af als zeep, en dan moet je ermee lachen. (Maar dat wist ik toen helaas nog niet, dat heb ik pas later geleerd, dus toen kwetsten ze mij nog wel.)
Zo'n uitspraken als "chauffageplakker" kunnen ook vriendelijk bedoeld zijn. Dat is ook maar een mens, en misschien wist ze gewoon niets beters te bedenken. Je moet daar niets achter zoeken. En herinner je altijd het vorige paragraaf.