Problemen met studie

Beste vriend, Van jouw laatste bericht ben ik heel erg geschrokken. Ik begrijp dat jij het gevoel hebt dat jij het niet gaat redden op de Havo en je weet niet wat je dan daarna kan en wilt gaan doen. Mijn laatste bericht is ook helemaal niet goed bij jou aangekomen.
Wat ik nu denk is dat jij moet gaan praten met school en met je ouders en aan hen vertellen wat jij hierboven gezegd hebt. Of weten ze dat al?
Ik dacht jou te helpen met mijn berichten, maar blijkbaar is dat niet zo. Daarom lijkt het mij beter dat ik er maar even mee stop en dat jij met de mensen waar je mee te maken hebt gaat praten over jouw toekomst, op de Havo en daarna.

Ik vind het goed dat je nu heel open hebt gezegd hoe het echt met jou zit. Dat is heel naar, maar zo kan het misschien wel leiden tot een oplossing. Problemen verbergen werkt nooit, ze recht in de ogen kijken en de realiteit accepteren wel.
Ik zou graag meer voor je willen doen, maar dat gaat niet. Dus tenzij jij anders wilt zeg ik voor nu, het beste verder en veel sterkte. Met iedereen komt het uiteindelijk wel goed, dus waarom met jou niet? Je hoeft het allemaal niet alleen te doen.

Wat? Ik zeg nog helemaal niets definitiefs. Ik zeg alleen dat dit mentaal de makkelijkste optie zou zijn, waardoor ik mij dus niet druk hoef te maken over wat die andere studierichtingen mij zouden brengen. Ik weet niet of ik de HAVO wil of redt, ik weet niet wat ik wil voor studie, ik weet nog helemaal niks. Ik heb nog geen goed cijfer gehaald en zit alleen maar in de knoop met alles. Ik weet helemaal niet waar dit voor nodig is, het geeft mij alleen maar stress en een vol hoofd, en ik heb niks waar ik maar uit kan kijken om in het vervolg te kunnen studeren.

Beste vriend, Na 54 posts zijn we er eindelijk uit. Je maakt de Havo af, slaagt met mooie cijfers, en je meldt je aan bij de politie. Je moet dan natuurlijk nog wel door de keuring komen, maar met allebei je ouders bij de politie heb je vast wel de goede genen.
Nu heb je dus nog maar een doel waar jij je op moet fixeren en hoeven we niet meer te filosoferen over andere studies, tenzij jij weer gaat twijfelen natuurlijk, want daar ben jij goed in.

Het enige probleem dat er nog overblijft is het vinden van een vriendin, maar eigenlijk is dat geen probleem want dat lost zich wel vanzelf op als je de juiste tegen komt.

Met Havo ben je welkom bij de politie en er zijn daar heel wat mogelijkheden. Met VMBO GL ook wel, maar met Havo kom je verder, dus niet gaan denken met mijn VMBO kom ik er ook wel en er met de pet naar gooien op de Havo, want dan beperk je je mogelijkheden en dat zou ik heel jammer en heel zwak vinden.
Wat het beste bij jou past dat kan ik niet zeggen natuurlijk maar dat weten je ouders misschien wel en anders leer je dat vanzelf wel als je daar eenmaal bent. Misschien is wijkagent wel iets voor je als je graag in de hulpverlening werkt.
Nu hoef jij je daar geen zorgen over te maken. eerst dat diploma.

Dat jij ziek thuis zit, komt dat door een verkoudheid of zo iets, of komt dat doordat de herfstvakantie voorbij is en je weer naar school moet? Ik heb iemand gekend die was altijd ziek na de kerstvakantie omdat hij dan weer aan het werk moest en hij er tegen op zag. Hij was leraar bij het MBO.

Als het door de stress komt dan is dat toch wel een probleem. Hebben ze het wel eens gehad over therapie? Bij de politie moet je wel stressbestendig zijn.
Ga je angsten met rationaliteit te lijf. Emoties zijn subjectief. Ze laten jouw een persoonlijke waarheid zien maar dat hoeft niet de echte waarheid te zijn. Door er rationeel, met je verstand en niet met je gevoel, naar te kijken ga je misschien ontdekken dat je problemen niet zo groot zijn en dat je ze wel aankan.

Stress krijg je als je ergens tegen op ziet en bang bent dat je het niet kunt. Ben je bang voor je proefwerken? Ik heb je een aantal tips gegeven hoe je het studeren aan kan pakken. Bij het forum School staat een topic 'Te veel druk'. Daar heb ik ook uitgebreid vertelt hoe de topicstarter goed kan studeren. lees dat eens!
Je moet het echt doen! Van jou krijg ik wel ens de indruk dat jij iemand bent die zegt van "Jaja ik ga het doen" en het dan vervolgens niet doet. En een nog al ongeorganiseerd iemand ook.

Ik hoop echt dat jij grip krijgt op die school. Je zal niet voor alles een acht of een negen halen, soms redt je het ook wel met een zes. Je docenten en je ouders doen er alles aan om jou te laten slagen. Heb een beetje vertrouwen dat jij het wel kan. Waarom niet?

Over school en meisjes en vrienden hoeven we het nu dus niet meer te hebben, dat is opgelost of lost zich vanzelf op. Waar het nu om gaat is jouw moeite om de uitdagingen van de Havo aan te gaan. Schrijf op waar je bang voor bent en waarom. Dat op zich helpt al. Pak je schoolwerk methodisch aan, neem er genoeg tijd voor, en dan heb jij er alles aan gedaan. Heb vertrouwen in je ouders, je docenten en in jezelf!

Hoi j23. Wat de politie betreft, is voor mijn gevoel de veiligste keuze. Ik denk omdat ik dan al enigszins weet wat er van mij verwacht wordt, in tegenstelling tot de andere opties. Wel moet ik dan de havo afmaken door de minimale leeftijd die je moet hebben om bij de politie te mogen. Wat je zegt over passie, ik denk niet dat ik ergens passie voor heb, het interesseert mij allemaal wel een beetje maar daar blijft het bij. Ik teken dus nooit kleding en zit al helemaal niet achter de naaimachine. Maar zoals je ook al zegt, misschien wordt het mijn passie uiteindelijk wel. Wat je verder allemaal zegt lijkt mij inderdaad wel interessant. Maar zo denk ik ook over de andere keuzes. Je hebt mij niet overstuur gemaakt hoor, ik loop hier gewoon mee vast omdat ik het nog niet weet. Nouja, ik zit thuis vandaag, ik voel mij nog steeds niet goed. Ik heb nog veel stress door school (huiswerk en toetsen). Kan ik het allemaal wel? Hoe moet ik het beste leren? Maargoed ik ga mijn best maar doen om er ook vandaag maar weer eens aan te beginnen.

Sorry dat ik gelijk het ergste dacht toen je zei dat jij je bed had ondergekotst. Van harte beterschap dus maar. Heb je in ieder geval de tijd om te studeren.
Als een jongen van jouw leeftijd aan het kotsen is dan is er meestal drank in het spel, vandaar dat ik dat dacht, ook al om wat ik zo af en toe lees over plattelandsjongeren en hun feestjes. Bij Den Haag heb je het Westland met al die kassen. Westlanders zijn hele harde werkers, maar in het weekend compenseren ze dat met flink zuipen. Ik veronderstelde dat West-Friezen ook wel een beetje zo zouden zijn, maar met twee politiemensen als ouders kan jij dat niet maken veronderstel ik.

Alfa, beta en gamma slaat op het soort mens dat je bent. Alfa mensen houden van talen en van cultuur, die kiezen als profiel Cultuur en Maatschappij. Gamma's kiezen dat ook wel. Beta mensen zijn gericht op techniek en kiezen dus voor het profiel Natuur en techniek. Gamma mensen tenslotte kiezen voor Economie en Maatschappij. Het profiel Natuur en Gezondheid is voor mensen die tussen alfa en een beta in zitten
Gamma studies zijn bijvoorbeeld sociologie en psychologie en meer van dat soort op gevoelens gerichte studierichtingen.

Dat idee van bij de politie werken is misschien niet eens zo gek. Dan heb je genoeg mogelijkheden en richtingen die je op kan gaan. Komt je sportschuur ook nog goed van pas om wat spieren en conditie op te bouwen. Is wel nodig natuurlijk als je met tuig moet vechten.
De vader van de vriend van mijn nichtje werkte ook bij de politie in Den Haag. Helaas werd hij vanwege zijn werk bedreigd door boeven en moesten ze verhuizen. Die vriend had ook bij de politie gewild maar werd niet goedgekeurd. Toen is hij bij de vrijwillige brandweer gegaan.

Je vraagt je af hoe je weet of je ergens een passie voor hebt. Je hebt een passie voor iets als je er heel intensief en heel veel mee bezig bent.
Bijvoorbeeld je zou dus wel een kledinglijn willen ontwerpen. Is dat een passie voor jou of lijkt het je wel gaaf? Hoe vaak zit jij kleding te tekenen? Hoe vaak zit jij achter de naaimachine om kleding te maken? Als jij daar echt passie voor hebt dan zeg je dat je daar heel veel mee bezig bent, maar dat geloof ik dus niet.
Al is het misschien meer een interesse dan een passie, dan kan je daar toch wel mee verder gaan. Als je naar een modevakschool gaat dan leer je daar al die dingen, tekenen, ontwerpen, naaien. Met wat je daar ontwerpt en maakt bouw je een portfolio op, een verzameling van je ontwerpen, en die laat je dan zien als je gaat solliciteren bij een modehuis.
Als ze jou goed genoeg vinden nemen ze je aan. Je begint onderaan en afhankelijk van je talent krijg je steeds belangrijkere opdrachten. Op een gegeven moment, als de modewereld je leert kennen dan neem je de stap en begin je voor je zelf.
Hoe denk jij daar over? Dat je nu economie hebt komt wel goed uit als je een eigen bedrijf wilt, belangrijk vak dus.

Ik hoop dat ik je met dit verhaal niet overstuur heb gemaakt. Op jouw leeftijd ben je veel aan het dromen zonder dat je echt nadenkt over de realiteit van je dromen. Als je dingen echt wilt, dan ga je verder dan dromen. Dan kijk je hoe je ze kan waarmaken. Maar dan moet je zeker zijn van wat jij wilt en dat ben jij nog niet echt.
Als je de Havo afmaakt dan is dat een heel goede basis als je bij de politie wilt. Intern krijg je natuurlijk een opleiding en met Havo kun je verder komen. Jouw ouders kunnen je daar vast alles over vertellen.

Toegestane tekst is op, dus beterschap!

Hoi j23. Bedankt voor het vooroordeel, ik ben gewoon ziek namelijk. Wat mijn studie betreft, ik heb geen idee, ik wil niet zomaar ergens in gaan. Tuinen vind ik niet echt interessant, woningen wat meer. En programma’s zoals “the block” en met die kees tol heet hij volgens mij vind ik wel interessant om naar te kijken. Maar anderzijds iets met een onderneming en een eigen kledingmerk zou mij ook wel wat lijken. Ik heb dus vooral voorkeur voor iets met creativiteit. En met hulpverlening bedoel ik richtingen zoals de politie bijvoorbeeld, mijn beide ouders zijn politieagent waardoor ik dat al mijn hele leven een beetje meekrijg. Maar zoals je al zegt, je moet er passie voor hebben, hoe weet je nou of je er passie voor hebt? Wat je bedoelt met alfa en gamma geen idee. Ik zal mijn best doen voor school en mijzelf.

Vannacht heel je bed ondergekotst! Zal je moeder wel leuk vinden! Ik vroeg mij al af wat jullie zoal deden bij dat 'zitten'. Zuipen dus. Ik ben wel blij voor je dat je nieuwe vrienden hebt gevonden waar je het gezellig mee hebt, maar het moet wel echt gezellig blijven natuurlijk. Je moeder zal je wel het een en ander duidelijk gemaakt hebben, dus dat hoef ik dan verder niet te doen.

Wat jouw opleiding betreft, heb jij voor jezelf wel een idee wat voor werk je eigenlijk gaat doen als je een bepaalde studie hebt gedaan? Bijvoorbeeld, die hulpverlening, wat zie jij jezelf dan doen straks en in hoeverre komt dat overeen met de realiteit? Waar je dan ook eens aan moet denken is wat de verdere mogelijkheden zijn om je te ontwikkelen in je loopbaan. Je moet werken tot aan je zeventigste als het een beetje tegenzit, en dat is een hele tijd. Dan is het toch wel leuk als je zo af en toe eens een stapje verder kan doen en misschien ander werk, en niet vijftig jaar blijft steken in hetzelfde.

Als je voor een creatief beroep kiest dan heb je al gelijk veel meer mogelijkheden. Dat kan je makkelijk vijftig jaar blijven doen als het je passie is. De vraag is echter, heb jij genoeg creativiteit en ambitie? In je opleiding leer je van alles over kleuren, vormen, hoe je moet ontwerpen, maar je moet ook aanleg hebben. Bovenal, de drang om het te willen, de passie, moet er zijn.
Zaterdagmiddag is er op SBS6 om 5 uur altijd het programma De grote tuinverbouwing. Dan krijgen mensen een nieuwe tuin en een nieuw ingerichte woonkamer. (Daar betalen ze voor).
De woonkamer wordt altijd ingericht door Djamilla en de tuin door Ivo. Ze leggen steeds uit waarom ze bepaalde dingen doen en dat is wel interessant. Zondagmorgen wordt het herhaald, maar je kan alle afleveringen ook op internet bekijken. (https://www.degrotetuinverbouwing.nl/)
Als jij dit leest, je schouders ophaalt en denkt "zal wel", dan wordt ik een beetje ongerust. The Block vond je in ieder geval interessant. Ik ken het niet maar ik heb het even opgezocht. Zou je dat soort werk leuk vinden?

Jij bent in ieder geval geen beta type, hooguit alfa en misschien zelfs wel gamma. Daar zal je bij de studiekeuze rekening mee moeten houden en dan past design wel bij je, maar afhankelijk van het vakgebied moet je toch ook vakkennis hebben..
Nu ben jij natuurlijk nog erg jong, dus je ambitie en je passie moet zich nog ontwikkelen. Nu ben je met andere dingen bezig (hoe vind ik een vriendin).

Wat ik opmerk is dat jij erg veel moeite hebt om je los te maken uit de veilige omgeving van je dorp waar je iedereen kent. Dat zal toch moeten, tenzij je de rest van je leven bij de boer wil blijven werken. Je wilt nieuwe mensen leren kennen en die kun je overal vinden. Dan moet je natuurlijk niet bang zijn je warme nestje te verlaten.
Je gepraat over toch maar weer MBO geeft mij het gevoel dat jij dat HBO niet echt aandurft. Probeer nu maar dit HAVO jaar goed door te komen, misschien dat dat je vertrouwen geeft en dan ga je misschien heel anders denken.

Wat dat meisje betreft, vind je het zelf nu niet een beetje ver gaan om je zelfvertrouwen naar andere mensen helemaal kwijt te raken omdat een meisje jou heeft gedumpt? Het is een psychische kwestie en je kan er rationeel naar kijken, maar je moet weer in jezelf gaan geloven en dat is lastig. Vraag je toch maar af waarom jij er zoveel moeite mee hebt en of dat nu echt wel terecht is. Misschien dat je dan geleidelijk weer wat meer zelfvertrouwen krijgt. Doe je best!

Hoi j23. Dat meisje gaf mij des tijds zelfvertrouwen, terwijl ik toen nog helemaal niet aan die dingen dacht. Niet aan haar tenminste en ik zocht er verder ook niets achter. Dat kwam pas toen het over ging, toen begon het twijfelen aan mijzelf en dergelijke. Dat wat je verteld over die andere jongen, ik heb dat topic niet voorbij zien komen, Ik zal kijken of ik het terug kan vinden. Leuk voor hem natuurlijk, alleen ik vind het niet zo’n vooruitstrevende gedachten dat ik op mijn 20e pas dit soort dingen mag mee maken. Maar als ik dan echt gelukkig ben en het het wachten waard was. Ik moet ook toegeven dat ik weinig te klagen heb, maar ik zou mij wel gewoon weer zelfverzekerd willen voelen, dat ik er toe doe. En natuurlijk doe ik er toe maar waarom merk ik dat niet en haal ik mijzelf zo naar beneden? Wat mijn studie betreft, ik denk dat iets creatiefs mij het beste ligt. Maar dat kan natuurlijk nog steeds van alles zijn, alleen daar moet ik nog achter komen. Ik keek vroeger altijd met mijn ouders naar “The Block”. Ik weet niet of je dat kent maar dat heeft ook met interieur design te maken. Dat vond ik altijd een tof programma en leek mij ook leuk om te doen. Het zou ook zeker een optie kunnen zijn. Maar nog steeds heb ik een twijfel gevoel, moet ik de HAVO afmaken en in een veilige omgeving blijven. Of moet ik toch einde van het jaar een MBO gaan doen en mijzelf ervan overtuigen dat het ook anders kan? Nou goed, vandaag voel ik mij alles behalve goed, ik heb heel mijn bed ondergekotst vannacht. Ondanks dat zal ik proberen nog wat aan school te doen.

Je was er snel bij met je reactie! Ja, dat gebrek aan zelfvertrouwen. Je bent echt niet de enige die daar mee zit. Je bent zestien. Dat is een leeftijd tussen kind en volwassene in en je bent dan druk op zoek naar je identiteit. Sommigen hebben veel zelfvertrouwen. Met de studie gaat het goed, ze zijn goed in een sport en ze vinden gemakkelijk vrienden en vriendinnen. Voor anderen, zoals jij is het wat minder.
Dan kan je daar over gaan lopen piekeren en denken dat er iets mis is met je, maar dat leidt tot niets en je wordt er alleen maar onzekerder door.

Jij had graag je eerste ervaring op willen doen met een meisje, maar het meisje dat een kandidaat was vond je vriend leuker. Dat zijn dingen die elke jongen wel eens overkomen.
Je hebt de beste relatie met iemand die dezelfde interesses heeft en ook zo'n beetje hetzelfde karakter. Bij dat meisje was dat niet zo. Nou, jammer dan.
Bij 'Verliefd en verkering' staat een topic van een jongen van 20. 'Verliefd maar weet niet hoe ik haar moet vragen'. Die ging uit met een meisje, hij voelde wat voor haar, wilde verkering maar wist niet hoe hij het aan moest pakken. Een M16 en ik hebben adviezen gegeven, hij heeft het gedaan en nu zijn ze al twee maanden een stel. Je ziet, sommigen komen pas aan de vriendin als ze twintig zijn. Is dat erg? Nee, want als je wat ouder bent dan is je relatie wat serieuzer, geniet je er meer van en raak je niet na een paar jaar uitgekeken op de seks omdat er liefde is. Makkelijke seks om de seks gaat ook vervelen en dan ga je steeds raarder doen.

Kortom, je gaat naar school, je hebt daar contact met je klasgenoten, je hebt die groep waar je mee zit en die aardig doet, je hebt een goede vriend, thuis doen ze hun best voor jou, wat mankeert er verder nog aan je leven? Alleen een vriendinnetje en seks. Nou, dat is vervelend misschien, maar dat komt echt nog wel een keer. Die jongen van dat topic heeft er twintig jaar op moeten wachten en nu is hij gelukkig. Lukt jou vast wel eerder.

Jij aarzelt wat je studie betreft tussen hulpverlening en iets in de creativiteit. Een creatief beroep lijkt mij leuker. Meer vrijheid en de mogelijkheden zowel financieel als wat je doet zijn onbeperkt. Je moet natuurlijk wel creatief zijn! Op de BBC hebben ze wel eens series in die richting. Een wedstrijd tussen tien interieur ontwerpers die steeds een opdracht krijgen en waarbij de zwakste steeds afvalt. Uiteindelijk blijven er twee over en de winnaar krijgt een echte prestigieuze opdracht. Als het je echt interesseert dan kijk je daar naar. Ze hebben het ook met modeontwerp en tuinontwerp. Momenteel loopt er een serie op woensdagen waarbij mensen hun huis willen verbouwen. Dan krijgen twee architecten de opdracht een plan te maken. Het plan van de winnaar wordt uitgevoerd.
Ik denk niet dat jij daar naar kijkt, maar zou je het willen zien? Als het je echt interesseert wel lijkt mij.

Hulpverlening kan dankbaar werk zijn, maar emotioneel erg belastend en soms kom je problemen tegen die je niet kan oplossen. Hier lees je vaak topics van depressieve meisjes. Ik reageer daar soms op maar vaak krijg ik het gevoel van: "Wat zeur je nu eigenlijk?". Zo is er meer waarbij ik mij dingen ga afvragen.
Dat is wat je tegenkomt als hulpverlener. Soms wordt je gewoon gemanipuleerd om aandacht te krijgen.
Op HBO niveau krijg jij overigens eerder een coordinerende taak. Wil je dat?

Denk er nog maar eens over. En denk vooral aan je schoolwerk! Fijn weekend en werk ze morgen!

Hai j23. Mijn gebrek aan zelfvertrouwen komt doordat ik mijzelf vergelijk met andere, niet zo zeer door dat meisje maar wel waarom ze mijn beste vriend leuker vond dan mij. Dat geld ook voor andere jongens die hun best niet eens hoeven te doen voor dat soort dingen. Wat die vriendengroep betreft, volgens mij zijn al die meiden daaro druk met andere jongens. Er is dus weinig keus, tenzij ik van geaardheid zou veranderen natuurlijk;). En doorgaan tot 4 uur wil ik ook helemaal niet, alleen als ik mij goed voel, zo niet, dan ben ik een paar uur eerder al weg. Zoals voorgaande keren. Je zegt “als de school weer is begonnen kun je toch niet meer elke avond neem ik aan”. Wat ik bedoelde te zeggen was dat zij wel elke avond wilde zitten maar ik niet, dus doe ik dat ook alleen in het weekend. Maar ik voel wel een soort verplichting om het wel te doen omdat ik er voor mijn gevoel anders buiten zou vallen. Ik weet niet helemaal wat je bedoeld met dat jij mij teveel zegt wat ik moet doen, dat ik er niet altijd op reageer betekend meestal dat ik het begrijp. Ik zie het meer als een advies dan dat ik iets moet. Hoe andere mij ook zien, ik wil er eerst voor zorgen dat ik mijzelf ga waarderen zoals ik ben. Alleen hoe? Door te sporten dan denk ik, je lichaam een beetje vorm geven. Ik heb ten slotte een mini sportschool tot mijn beschikking. Ik ben de laatste tijd vaak in mezelf aan het brainstormen over wat ik leuk vind. Meestal kom ik dan toch nog uit op een richting van hulpverlening of iets met ontwerpen zoals kleding of interieur.